Қоршаған ортаға зиянды қалдықтарды тасымалдау – экологиялық заңдары нашар дамыған елдерге қалдық әкету. Тәуекелдер, себептері мен салдары туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қоршаған ортаға зиянды өнімдерді төгу (қоршаған ортаға зиянды төгу) – қалдықтарды (тұрмыстық қалдықтар, өнеркәсіптік/ядролық қалдықтар және т.б.) бір елден екінші елге трансшекаралық тасымалдау практикасы. Мақсаты – қалдықтарды экологиялық заңнамасы қатаң емес немесе экологиялық заңнамасы қатаң сақталмайтын елге жеткізу. Бұл практиканың экономикалық пайдасы – бастапқы елдің экономикалық ережелерісіз қалдықтарды арзан жою немесе қайта өңдеу. Қауіпті қалдықтарды тарихи түрде төгуге мүмкіндік болды, себебі дамып келе жатқан елдер әрқашан: 1) импортталатын нәрсені білмейді, 2) қауіптер мен салдары туралы хабардар болмайды, 3) импортты тоқтату және қадағалау үшін тиісті құрылымға ие болмайды немесе 4) өздерінің ұлттық мүдделерін қорғау үшін саяси келісім мен қажетті тәуелсіздікке қол жеткізе алмайды. Қытай және басқа да дамушы елдердің индустриялануы мен жаһандануымен, қоршаған ортаны төгуге дамыған және дамып келе жатқан елдердің екеуі де қатысуы мүмкін. Қоршаған ортаны төгу әрекетінің мысалы – қызметінен шығарылған француз авианосегі FS Clemenceau, ол бастапқыда Үндістанның Гуджарат штатындағы кемелерді бөлшектеу алаңына сатылып, металл тескілеріне айналдыру үшін жіберілді. 2006 жылы Үндістанның Жоғарғы соты кеменің бортындағы улы қалдықтар мен 700 тонна асбесттің көптігіне байланысты Үндістан суларына кіргізбеу туралы шешім қабылдады, бұл француз үкіметін Clemenceau-ды қайтарып алуға мәжбүр етті. Содан кейін кемеге осы себеппен Суэц каналына кіруге тыйым салынды. 2009 жылы кемені қайта өңдеу жұмысын Ұлыбританиядағы Хартлпулдегі мамандандырылған қайта өңдеушілер өз мойнына алды.
Environmental harmful product dumping (“environmental dumping”) is the practice of transfrontier shipment of waste (household waste, industrial/nuclear waste, etc.) from one country to another. The goal is to take the waste to a country that has less strict environmental laws, or environmental laws that are not strictly enforced. The economic benefit of this practice is cheap disposal or recycling of waste without the economic regulations of the original country. This historical dumping of hazardous waste was possible because less developed countries did not always: 1) know what was being imported, 2) know what the hazards and trade offs were, 3) have the enforcement structure in place to apprehend and halt imports, or 4) possess the political consensus and necessary independence to look out for their own national interests. With the industrialization and globalization of China and other developing countries, environmental dumping can involve both developing and developed countries as origin and destination. An example of an attempt at environmental dumping is the story of the decommissioned French aircraft carrier, the FS Clemenceau, which was originally sold to a ship breaking yard in Gujarat India to be demolished and recycled as scrap. The Indian Supreme Court ruled in 2006 that it could not enter Indian waters due to the high level of toxic waste and 700 tons of asbestos present on the ship, forcing the French government to take the Clemenceau back. The ship was subsequently blocked from entering the Suez Canal for the same reason. In 2009, the task of recycling the vessel was ultimately taken over by specialist recyclers at Hartlepool in the United Kingdom.
Монреаль хаттамасының зиянды өнімдерді демпингке тарту стратегиясы
Жылынатын әлемде суыту және ауа баптау жабдықтарының аясында экологиялық демпинг мыналарды қамтиды: 1) экспорт елінде экологиялық, қауіпсіздік, энергия тиімділігі немесе өнімдердің басқа да стандарттарына сәйкес келмеуі салдарынан заңды түрде сатуға болмайтын технологияны экспорттау; 2) экспорт елінде қолданылмайтын технологияны экспорттау, себебі Монреаль протоколы бойынша озон қабатын бұзатын заттарға қатысты ұлттық реттеулер немесе кезең-кезеңмен жою және бақылау графиктеріне байланысты суыту құралдары енді қолжетімді емес. Экологиялық демпинг Монреаль протоколы аясында озонды бұзатын және климатқа әсер ететін химиялық заттар мен/немесе артық энергия тұтынатын өнімдерді бақылауға бағытталған күш-жігерге едәуір кедергі келтіреді. Монреаль протоколына қатысушы дамушы елдерге ортақ, бірақ ерекшеленген жауапкершілік және қабілеттер принципіне сәйкес, көп жылдық жеңілдік мерзімінде климатқа әсер ететін және озонды бұзатын фторсутекті көмірсутектерді (ГФУ) қысқартуды кейінге қалдыруға рұқсат берілгенімен, көптеген қолданулар үшін ГФУ-ға қолжетімді баламалар орынды бағамен бар болған жағдайда, оны ертерек іске асырудың артықшылықтары бар. Сонымен қатар, Монреаль протоколының тараптары Монреаль протоколының Технология және экономикалық бағалау тобына (TEAP) салқындату жабдықтарының экологиялық зиянды демпингі туралы мәлімдемелерді одан әрі зерттеуді сұраған XXXIV/3 шешіміне келді.
In the context of refrigeration and air conditioning equipment, increasingly necessary in a warming world, environmental dumping includes: “1) export of technology that cannot legally be sold in the country of export as a consequence of failure to meet environmental, safety, energy efficiency, or other product standards; and 2) export of technology that is unusable in the country of export because refrigerants are no longer available because of national regulation or phaseout and phasedown control schedules under the Montreal Protocol on Substances that Deplete the Ozone Layer”. Environmental dumping especially hinders attempts under the Montreal Protocol to control ozone depleting and climate forcing chemical substances and/or products requiring unnecessarily high energy consumption. While developing country Parties to the Montreal Protocol are allowed to delay their phasedown of climate forcing and ozone depleting hydrofluorocarbons (HFCs) during a multi year grace period consistent with the principal of common but differentiated responsibilities and respective capabilities, there are advantages to earlier implementation when superior alternatives are already available at reasonable costs, as is the case for many uses of HFCs today. In parallel, the Montreal Protocol Parties reached Decision XXXIV/3 that requests the Montreal Protocol Technology and Economic Assessment Panel (TEAP) further investigate claims of environmentally harmful dumping of cooling equipment.