Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
M2 орта танкісі, ресми түрде Medium Tank, M2, – АҚШ армиясының орта танкісі. Ол алғаш рет 1939 жылы Рок-Айленд Арсеналында, Еуропадағы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін өндірілді. Барлығы 18 M2 танкісі және 94 сәл жақсартылған M2A1 танкісі, жалпы 112 дана өндірілді. Батыс Еуропадағы жағдайлар M2 танкісінің қалыптасқанын көрсетті, және ол ешқашан шетелде жауынгерлік қимылдарда қолданылмады; алайда, соғыс бойы оқу мақсатында пайдаланылды. M2 танкісінің ерекшеліктеріне көптеген пулеметтер, оқтарды бұратын пластиналар және корпустың алдыңғы бөлігіндегі (көлбеу бронь – глацистік пластина) еңкейтілген броня жатты. Басты қаруы – зеңбірек, бронясымен бірге; M2A1 зеңбірек мантилетіне ие болды. M2 сериясының кейбір ерекшеліктері, әсіресе жүріс бөлігі мен қуат беру жүйесі, кейінірек M3 Lee, M4 Sherman және басқа да бронетехникалық жауынгерлік машиналарын қоса алғанда, маңызды АҚШ танкілерінің дизайнына негіз болды.
The M2 medium tank, officially Medium Tank, M2, was a United States Army medium tank that was first produced in 1939 by the Rock Island Arsenal, just prior to the commencement of the Second World War in Europe. Production was 18 M2 tanks, and 94 slightly improved M2A1 tanks, for a total of 112. Events in Western Europe rapidly demonstrated that the M2 was obsolete, and it was never used overseas in combat; it was, however, used for training purposes throughout the war. The M2's features included an unusually large number of machine guns, bullet deflector plates, and sloped armor on the hull front (glacis plate). The main armament was a gun, with armor; the M2A1 had a gun mantlet. Some features of the M2 series, especially the suspension and powertrain, provided the basis for later, important U. S. tank designs including the M3 Lee, M4 Sherman and other armored fighting vehicles.
Дизайн
Рок-Айленд Арсеналы М2 жеңіл танкысының жобасына негізделген жаңа орта танк бойынша жұмыс бастады. Алғашында T5 деп аталған, қайта жобаланған модель (350 а.к. R 975 радиалды қозғалтқышымен) 1939 жылы маусымда M2 Орта танкысы деп қайта аталды. Алғашқы 18 дана Рок-Айленд арсеналында шығарылып, Армия бағалағаннан кейін, жаңартылған M2A1 спецификациясы, жаңа мұнарасы және қуаттырақ қозғалтқышымен бекітілді. M2 орта танкысы – М2 жеңіл танкысының үлкен дамуы болды. Көптеген компоненттер ортақ немесе ұқсас конструкцияны қолданды, соның ішінде рельстер мен тік спиральді серіппелі шасси, олар сәл өзгертліп, кейіннен M3 және M4 орта танкыларында қолданылды. Екі дөңгелекті богилер сырттан орнатылды, бұл басқа шасси конструкцияларымен салыстырғанда ішкі кеңістікті үнемдеді. Резеңкелі буксалар мен резеңкелі рельстер жолдарда берік екенін көрсетті. Бастапқы M2 моделі әуемен салқындатылатын Wright R 975 радиалды қозғалтқышымен жабдықталған, ол бастапқыда ұшақтар үшін жасалған. M2A1 үшін бұл қозғалтқыш қосымша қуатпен жабдықталды, жалпы қуаты артты және R 975 C1 радиалды қозғалтқышы деп аталды. M2 жоғары конструкциялы, әр бұрышында спонсонға орнатылған пулемет болды. Сонымен қатар, екі қосымша пулемет glacis пластинасына бекітіліп, жүргізуші оқ атар еді. Әуеге қарсы қолдану үшін мұнараның екі жағындағы тұғырларға екі қосымша .30 калибрлі пулемет орнатылуы мүмкін, олардың жалпы саны тоғызға жетеді. Шассидің үстіне 37 мм М3 зеңбірегі және коаксиалды пулеметі бар кішкентай айналмалы мұнара орнатылған. 37 мм зеңбірек 30° бұрышпен орналасқан беттік қатайтылған броняны 500 метр қашықтықта тесіп өте алатын, ал 1000 метрде 40 мм броняны тесіп өтетін. Бұл қару-жарақ конфигурациясы Бірінші дүниежүзілік соғыстың Mark VIII Liberty танкысының спонсонына орнатылған қарулары мен Екінші дүниежүзілік соғыстың орта танкыларында кең таралған мұнаралық зеңбірек, коаксиалды пулемет және glacis пластинасына орнатылған пулемет комбинациясының арасындағы кезеңдік нұсқа болды. Спонсонды пулеметтер сияқты, дефлекторлық пластиналар да пайдасыз болып шықты. Алайда, бұл идея Нормандия операциясында M5 жеңіл танкыларында қайта қолданылды.
Rock Island Arsenal started work on a new medium tank, based on the design of the M2 light tank. Initially designated the T5, the redesigned model (with a 350 hp R 975 radial engine) was re designated as the M2 Medium Tank in June, 1939. After the first 18 units had been produced at Rock Island Arsenal and evaluated by the Army, the upgraded M2A1 specification was approved with a redesigned turret and a more powerful engine. The Medium Tank M2 was a larger development of the M2 light tank. Many components were common or used a similar design, including the tracks and vertical volute spring suspension which, with slight modifications, were later used on the M3 and M4 medium tanks. Twin wheeled bogies were mounted externally, which saved internal space compared to other suspension designs. The rubber bushed and rubber shod track proved durable on roads. The initial M2 model was powered by an air cooled Wright R 975 radial engine, originally designed for aircraft. For the M2A1, this engine was supercharged to provide an extra for a total of , and designated as the R 975 C1 radial engine. The M2 had a high superstructure, with a sponson mounted machine gun in each corner. In addition, two more machine guns were fixed in the glacis plate and fired by the driver. Two additional .30 caliber machine guns could be mounted on pintles on either side of the turret for anti aircraft use, bringing the total to nine. Surmounting the superstructure was a small revolving turret armed with a 37 mm gun M3 and a coaxial machine gun. The 37 mm gun could penetrate of face hardened armor sloped 30° at a range of , and 40 mm at This armament configuration was an intermediate between the sponson mounted weapons of the Mark VIII Liberty tank of World War I vintage, and the combination of turreted cannon, coaxial machine gun and glacis mounted machine gun that was almost universal in World War II medium tanks. Like the sponson machine guns themselves, the deflector plates turned out to be useless. However, the idea was used again on M5 light tanks in the Normandy campaign.
Өндіріс
Chrysler M2 танктерін өндіру үшін жаңа танк зауытын басқаруға тағайындалды, ол Детройт Арсенал танк зауыты деп аталды. АҚШ үкіметі 1940 жылдың 15 тамызында айына 100 данадан өндіріліп, 1942 жылдың тамызына дейін жеткізілетін 1000 көлікке келісімшарт жасады, әр танк үшін бағасы 33 500 доллар болды. Еуропадағы жағдай M2 танктерінің қарт екенін көрсетті, сондықтан үкімет өндіріс басталмас бұрын екі аптадан кейін келісімшартты өзгертті. M2 орта танктерінің орнына, зауыт жобаланғаннан кейін 1000 М3 орта танктерін құрастыруға көшті. Ал M2 танктерін өндіру уақытша Рок-Айленд Арсеналына берілді, онда 1941 жылдың тамызына дейін 94 М2А1 танктері жасалды, оның ішінде 1941 жылы 88 данасы. M2A1 танктері бастапқы M2 танктеріне қарағанда жақсырақ бронямен және үлкен мұнарамен жабдықталды, себебі олар M3 жеңіл танктерінен алынған мұнараны, 2 дюйм (51 мм) қалыңдықтағы зеңбірек қорғанысымен бірге алды.
Chrysler was appointed to manage a new tank plant, the Detroit Arsenal Tank Plant, to manufacture the M2, and the US Government contracted on 15 August 1940 for 1,000 vehicles to be produced at a rate of 100 a month and to be delivered by August 1942 at a fixed price of $33,500 per tank. Events in Europe made it obvious that the M2 was obsolete, and the government modified the contract two weeks later, before production began. Instead of M2 medium tanks, the plant would now build 1,000 M3 medium tanks once they had been designed. In the interim production of the M2 was given to the Rock Island Arsenal, where 94 M2A1s were built up to August 1941, of which 88 in 1941. The M2A1 had slightly better armor and a slightly larger turret than the original M2, since it had the turret from the M3 light tank, with gun mantlet armor 2 inches (51 mm) thick.]]
Қызмет
M2 танкы қызметке түскен кезде-ақ ескірген еді. Ол француздық S 35 және неміс Panzer III сияқты заманауи еуропалық танктермен салыстырғанда нашар болды. M2 танкынің негізгі қаруы Panzer III-тің қаруымен шамалас болды, бірақ S 35-тің қаруынан кем болды. 1941 жылға қарай немістер Panzer III танкысын L/42 ұңғысымен жаңарта бастады, ал кеңес әскері жоғары басымдығы бар T 34 танкын, ұңғысы және көлбеу глацис пластинасымен қаруландырды. 69-шы бронетандық дивизияның тәжірибелі экипажы, 1942 жылдан 1944 жылға дейін АҚШ күштерінің қарқынды дамуына байланысты, жаңа бронетандық бөлімшелерге кадрлық құрам беру үшін қайта тағайындалды. Неміс Panzer IV танкысінің 75 мм (2,95 дюйм) мұнаралық ұңғысына тең келетін жаңа орта танкты қажеттілік M3 Lee танкын жасауға алып келді, ол алдымен 75 мм (2,95 дюйм) ұңғыны оң жақ спонсонына орнату үшін жоспарланған. Бұл конфигурация M2 танкысында сынақтан өтті; эксперименттік көлік T5E2 деп аталды.
The M2 was already obsolete when it entered service. It compared poorly with contemporary European tanks, such as the French S 35 and German Panzer III. The main armament of the M2 was equivalent to the of the Panzer III but inferior to the of the S 35. By 1941, the Germans had begun upgrading their Panzer III with a L/42 gun, and the Soviets had fielded the vastly superior T 34, with a gun and a sloped glacis plate. The trained crewmen from the 69th Armored were reassigned to provide cadres to new armored units as U. S. forces were rapidly expanded from 1942 1944. The need for a new medium tank to match the German Panzer IV's 75 mm (2.95 in) turret gun led to the development of the M3 Lee, designed first to mount a 75 mm (2.95 in) gun in the right sponson. This configuration had been tested on an M2; the experimental vehicle was designated T5E2.