Игнатий Шиманский: қазақша мәліметтер. Польшаның батыры, АҚШ армиясындағы офицер, Конфедерация армиясындағы полковник. Тарихы мен өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Игнатий Константин Ромуальд Шимански Вандернут немесе Игнаций Шимански немесе Игнатий Шимански (1806–1874), «Полковник Ски» немесе «Ескі Ски» деген лақап атымен танымал, поляк соғыс батыры және американдық әскер. Ол Америка Азамат соғысы кезінде Конфедерация армиясында қызмет етті. Саймон Шимански мен Франсиска Вандернуттың ұлы.
Ignatius Constantine Romuald Szymanski Vandernoot or Ignacy Szymański or Ignatius Szymanski (1806–1874), nicknamed Colonel Ski or Old Ski, was a Polish war hero and American soldier. He served in the Confederate States Army during the American Civil War. Son of Simon Szymanski and Francisca Vandernoot
Ерте өмір
Польшалық генерал ретінде ол қараша көтерілісінде (1830–1831 жылдар) ханзада Адам Воронецкиймен бірге Улан дивизиясында шайқасты. Оның әкесі Костюшко көтерілісінде (1794) соғысқан, сондықтан ол Польша азаттық күрескерлерінің ұзақ тізімінен шыққан. Польша әскері жеңілгеннен кейін, бірқатар сарбаздар Наполеонның көмегін іздеп Францияға барды. Кейіннен князь Йозеф Пониатовский сияқты олардың кейбіреулері Францияның соғыс батырлары ретінде танылды. Наполеонның Польшаны қайтаруға, француз көмегіне көмектесуіне сенбегендіктен, ол Ресейден жасырынып, Аустрия-Венгрия империясына эвакуациялануға тырысқан әскерилеріне көмектесіп, Англияға, содан кейін АҚШ-қа көмек іздеуге кетті. Ол АҚШ-тағы әскерилер мен басқа поляк иммигранттарына көмектесуде белсенді болды, бұл туралы 1835 жылы "Адриа" кемесімен Нью-Йоркке келген офицерлерінің бірі Виктор Лабески айтқан. 1835 жылы Симанский Нью-Орлеанға көшіп, Шарлотта Хортенс Лакостеге үйленді. Ол 1835-1875 жылдар аралығында Нью-Орлеан газеттерінде жиі еске алынғандықтан, танымал адам болды. Оның Оңтүстіктегі достары аймақта тұратын басқа поляктар болды, олардың ішінде Гаспар Тохман, Валерий Сулаковский және Гиполит Оладовский есімдері айтылады.
As a Polish General, he fought in the Ulan Division along with Prince Adam Woronecki in the November Uprising (1830–1831 uprising) against the Russians. His father had fought in the Kościuszko Uprising (1794), so he came from a long list of Polish freedom fighters. After the Polish army was defeated, some of the soldiers went to France looking for Napoleon´s help. Later, some of them were remembered as France's war heroes, such as the Prince Józef Poniatowski. Not convinced about Napoleon's support to recover Poland, not for the French aid [?] helping some of his soldiers who were still looking for evacuation in the Austro Hungarian Empire, hidden from the Russians, he went to England and later to the United States, seeking help. He was very active helping soldiers and other Polish immigrants in the U. S., as was described by Victor Labeski, one of his officers who arrived in New York on the ship Adria in 1835, from the Austro Hungarian Empire. In 1835, Szymański moved to New Orleans, where he married Charlotte Hortense Lacoste. He became a well known man, evidenced by his being mentioned many times in the New Orleans newspapers between 1835 and 1875. His friends in the South were other Poles who had been living in the area, notably Gaspar Tochman, Valery Sulakowski, and Hypolite Oladowski.
Азаматтық соғыс
Азамат соғысы басталғанда, Симанский негізінен Луизиана штатының милициясынан шыққан скандинавиялық иммигранттардан құралған Халмет полкінің полковнигі болып тағайындалды. Кейіннен ол Транс-Миссисипи департаментінде тұтқындарды алмастыру жөніндегі агент болып қызмет етті. Соғыстан кейін ол өзінің Саммер Хилл фермасына және Севастополь деп аталған мақта мен қант қамысы егістігіне қайтып келді. Ол бай адам деп есептелуге жеткілікті мүлік және жылжымайтын мүлік жинады. Оның тіпті жарысқа қатысатын жылқылары мен яхтасы да болды.
When the Civil War began, Szymański was recruited as a colonel for the Chalmette Regiment, formed mainly by Scandinavian immigrants from the Louisiana State Militia. Later, he served as the agent for the exchange of prisoners in the Trans Mississippi Department. After the war he came back to his plantation, Summer Hill Farm, and his cotton and sugar cane field called Sebastopol. He accumulated goods and real estate sufficient to be considered a rich man. He even owned racing horses and a yacht.
Отбасы
Ол Шарлотта Хортенс Лакостемен ұрпақ қалдырмады, олар тұрмысқа келген кезде ол 50 жаста болған. Бұрын полковник Шиманскидің Елиза Ромен ханыммен ұзаққа созылған қарым-қатынасы болған. Олардың үш баласы болды: Жан Гийом (1846), Констанс Франсуа (1847) және Игнас Франсуа (1850). Кейін Констанс француз иммигранты Жюль Бернард Кавельерге үйленгеннен кейін миссис Констанс Кавельер деп аталды. Осы аралықта Жан 20 жасқа дейін Севастополь плантациясында әкесіне жұмыс істеді. 20 жасының соңында ол Мексикаға көшіп, ақыры Тампико портына (Еврика қауымы) ағасы Аристид Роменмен бірге қоныстанды. Жан Луизианада "Джон" деп, ал кейін Тампикода "Хуан" деп аталды, ол ағасымен бірге Тампикоға мұнай өндірісіне байланысты көшіп келген шетелдік қауым үшін тігінші болып жұмыс істеді. Жан Мексика президенті Порфирио Диас әйелі Кармен Ромеро Рубио Кастеллоның туысы Кармен Кастелло Каймаресқа үйленді. Кіші ұлы Игнас Франсуа бір жаста қайтыс болғандықтан, Жан Игнатий желісін жалғастыруды шешті, сондықтан оның тұңғыш ұлына Игнасио Франциско (1877–1933) деген есім қойылды. Одан кейін Хуан Мелкиадес, Хулио Фруктуозо (Монсеньор Артуро Шиманскидің әкесі, Тампико епископы және Сан-Луис-Потосидің құрметті архиепископы), Хосе Амадо және Хосе Рамон Блас дүниеге келді. Жан мен Карменнің де егіздері болған, бірақ олар тірі қалмады. Хосе Амадо 19 жасында Регата фестивалі кезінде суға батып қайтыс болды. Жанның немересі, Игнасио Францисконың ұлы Игнасио Сабас Шимански Родригес (1905–1998) 21 жасқа дейін Техас штатының Сан-Антонио қаласында тұрды. Ла Салл бауырлар колледжін бухгалтер мамандығы бойынша бітіргеннен кейін ол Мексикаға оралып, Синклер мұнай корпорациясында жұмыс істеді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол Mexicana de Aviación компаниясында жабдықтау директоры болып жұмыс істеді, сондай-ақ зейнеткерлікке шыққанға дейін Америка авиакомпаниялары қауымдастығының президенті болды. Бүгінде Игнатий есімі Игнасио Франциско Шимански Моралес (1935), Игнасио Алехандро Шимански Чавес (1961) және Игнасио Франциско Шимански Гарбуно (2000) арқылы жалғасуда. Бүгінде Шиманский отбасы туралы драма Луизиана штатының Халметте қаласындағы Севастополь резиденциясында әлі де қойылады. Басты рөлдерді жергілікті актерлер орындайды, олар Игнатий С. Шиманский мен оның ұлы Жанның рөлін сомдайды.
He had no descendants with Charlotte Hortense Lacoste, who was already aged 50 at the time of their marriage. Previously, Col. Szymanski had a long plaçage relationship with Mrs. Eliza Romain, a free woman of color. They had three children: Jean Guillaume (1846), Constance Françoise (1847) and Ignace François (1850). Constance was later known as Mrs. Constance Cavelier after her marriage to the French immigrant, Mr. Jules Bernard Cavelier. In the meantime, Jean worked for his father in the Sebastopol Plantation until his early 20s. In his late 20s, he moved to Mexico and finally settled down at the port of Tampico (Eureka community) along with his uncle, Aristide Romain. Jean was also known as "John" in Louisiana and later as "Juan" in Tampico where, along with his uncle, he worked as a tailor for the wide foreign community which had settled in Tampico due to the oil boom. Jean married Mrs. Carmen Castelló Caimares, cousin of Carmen Romero Rubio Castelló, wife of the Mexican President Porfirio Díaz. Because of the untimely death of his youngest brother, Ignace François, aged one year old, Jean decided to extend the Ignatius line, so his first son was named Ignacio Francisco (1877–1933). After him came Juan Melquiades, Julio Fructuoso (father of Mons. Arturo Szymanski, Bishop of Tampico and Honorary Archbishop of San Luis Potosí), Jose Amado and Jose Ramon Blas. Jean and Carmen also had twins but they did not survive. Jose Amado drowned at the age of 19 during Regatta festival. Jean's grandson, the son of Ignacio Francisco, Ignacio Sabás Szymanski Rodríguez (1905–1998) lived in San Antonio, Texas, until he was 21. After graduation from the La Salle Brothers College as a book keeper, he returned to Mexico to work for the Sinclair Oil Corporation and, after World War II, he worked for Mexicana de Aviación as supplies director as well as president of the Airlines Association of the Americas until his retirement. Today, the Ignatius name continues with Ignacio Francisco Szymanski Morales (1935), Ignacio Alejandro Szymanski Chávez (1961) and Ignacio Francisco Szymanski Garbuno (2000). Today, a drama about the Szymanski family is still performed at the Sebastopol Residence in Chalmette, Louisiana. The main roles are played by local actors, who play the parts of Ignatius S. Szymanski and his son Jean.