Кіріспе
Британдық журналист, жазушы және бридж ойыншысы Саймон Якобливич Скидельский (Семён Яковлевич Скидельский; 4 шілде 1904 – 27 шілде 1948), сондай-ақ С. Дж. "Скид" Саймон, Сека Яша Скидельский және Саймон Яша Скидельский – британдық журналист, көркем әдебиет жазушысы және бридж ойыншысы. 1937 жылдан өмірінің соңына дейін ол Карил Брамспен бірлесіп, көбінесе балет немесе ағылшын тарихымен байланысты комик романдар мен әңгімелер сериясын жазды. Бридж сарапшысы ретінде ол Acol жүйесін жасауға бірлесіп атсалысты.
Simon Jacoblivitch Skidelsky (Семён Яковлевич Скидельский; 4 July 1904 – 27 July 1948), also known as S. J. "Skid" Simon, Seca Jascha Skidelsky, and Simon Jasha Skidelsky, was a British journalist, fiction writer and bridge player. From 1937 until his death, he collaborated with Caryl Brahms on a series of comic novels and short stories, mostly with a background of ballet or of English history. As a bridge expert, he was jointly responsible for developing the Acol system of bidding.
Өмір жолы және шығармашылығы
Саймон Маньчжурияның Харбин қаласында дүниеге келген. Владивостоктан шыққан орыс еврей саудагерлер отбасының мүшесі, ол жас кезінде Ресейді тастап кеткен. Оның кем дегенде үш бауыры болған: Борис, Григорий және Михаил. Саймонның сіңілі баласы – Борис ұлы, экономика тарихшысы Роберт Скидельский. 1931 жылдың ақпанында ол Ұлыбритания азаматы атанды.
Көркем әдебиет
1937 жылдан 1950 жылға дейін Брамс пен Саймон Майкл Джозеф баспасынан шыққан он бір комик роман сериясін бірлесіп жазды. Алғашқысы – «Балеттегі оқ», онда флегматикалық инспектор Адам Квилл және Владимир Строгановтың балет труппасының ең эксцентриктік мүшелері таныстырылды. Кітаптың идеясы Саймонның Брамстың бір сәтте туған қиялы деп ойлағаннан бастау алды; ол балет сыншысы Арнольд Хаскеллдің орынбасары ретінде жұмыс істеп, кофе ішкенде Саймонмен бірге Хаскеллтің өлімімен байланысты балеттегі құпияны ойлап тапты. Олар осы идеяны Строганов балетіне қастандық жасап жүрген кісі өлтірушінің оқиғасын қамтитын романға дамытты. Балет Строганов мүшелерінің гетеросексуалдық және гомосексуалдық қарым-қатынастары 1930 жылдарға тән ерекшелікпен суреттелген. Мюррей: «Шындығында, күлкінің бір бөлігі бұрын адамдар мүлде айтпаған немесе ашық талқыламаған моральдық тақырыпқа арналған». 1980 жылдары Майкл Биллингтон жазу стилін жоғары бағалады: «Водхаус ұялмаған тілдің күші. Балерина қызының үстемдік танытқан орыс анасын сипаттау үшін жақсырақ табу қиын: «Ол жеңілген булы машина сияқты артқа шегінді». Кітап Ұлыбританияда бестселлер болды және Doubleday баспасынан американдық нұсқасы жарық көрді. Авторлар сәттілігін «Сатуға арналған казино» (1938) романымен жалғастырды, онда алғашқы романнан аман қалғандардың барлығы және Строгановтың бәсекелесі, бай әрі әдепсіз Лорд Баттонхук басты рөлде болды. АҚШ-та бұл роман «Строганов стиліндегі кісі өлтіру» деген атпен жарық көрді. Строганов туралы үшінші роман, «Экскурсиядағы елші» (1940) – комедиялық шпиондық триллер, онда Квилл енді британдық барлау қызметінде жұмыс істейді. 1940 жылы Брамс пен Саймон «тарихтың есік артындағы сырлары» деп аталатын алғашқы туындысын жариялады, ол ағылшын тарихын өте сенімсіз және комик түрде қайта баяндады. «Жібермеңіз, Дизраэли мырза!» – викториялық Ромео мен Джульеттаның оқиғасы, онда орта таптың Клутервик және Шаттлфорт отбасыларының арасындағы жанжалдар 19 ғасырлық эпизодтармен («Савидж клубында шиеленіс күшейді. Гилберт пен Салливан тағы да дауласып қалды») және 20 ғасырдан келген анахронизмдермен (Харпо Маркс, Джон Гилгуд және Альберт Эйнштейн сияқты) өріледі. The Observer журналында Фрэнк Суиннертон былай деп жазды: «Олар викториялық дәуірді фантасмагорияға айналдырады, жеке және қоғамдық арасында ең шеберлікпен ойысады, тарихи көріністерде шашалап, оларды жиі мазақтайды, жеке әзілдер мен ойынға салынады, ал әңгіменің өзі 19 ғасырдың өмірі туралы күлкілі, бірақ қызықты әсер береді». Викториялық кітабын жалғастыру үшін Брамс пен Саймон Елизавета дәуіріне оралып, «Бейконға төсек жоқ» (1941) романын жазды. Бұрынғы туындыдан айырмашылығы, бұл романның сюжеті мен сілтемелері кітаптың орын алған дәуірімен шектеледі. Сюжетте Ричард Бербидждің, әсіресе Уильям Шекспирдің театр труппасына қатысу үшін жігіт кейпінде киінген жас әйел туралы айтылады (бұл құрылғы кейіннен Том Стоппард 1999 жылғы «Шекспирге махаббат» сценарийінің негізгі сюжеті ретінде қолданылды). «Шекспир кварталдық» журналында бұл кітапты қарап шыққан Эрнест Бреннекке: «Кэрил Брамс пен С. Дж. Саймонның жақында жасаған көңілді фантазиясында көптеген қызықты нәрселер бар. Олардың кітабы – жауапкершіліксіз, құрметсіз, намысты, анахроникалық, құжатталмаған. Авторлар барлық ғалымдарды бұл кітаптың «негізінен дұрыс емес» екендігі туралы ескертеді. – Ақымақ! Бұл соңғы кездегі ең жақсы жұмыстардың бірі. Оқырман Шекспир мен оның Англиясы туралы неғұрлым көп білсе, кітаптан соғұрлым көп әзіл мен күлкі алады. Ол білімді, хабардар және қиялдағыш». Кітапта «екінші ең жақсы» төсек мәселесі, Рэйлидің плащтарына деген қызығушылығы, Хенслоудың Бурбидж театрларын өртеп жіберу құштарлығы және Шекспирдің өзінің орфографиясына қатты көңіл бөлгені туралы мәселелер шешіледі. Брамс пен Саймон «Жібермеңіз, Дизраэли мырза!» (1943) және «Балеттегі оқ» (1945) романдарының радиодраматизациясын жасады; Брамс кейіннен «Троти Труды» романын радиоға бейімдеді (1955). Брамс пен Саймон 1948 жылы түсірілген «Сенмен бір түнде» фильмінің сценарийін бірлесіп жазды. Олардың «Бейконға төсек жоқ» атты Тюдор романы Саймонның қайтысынан кейін Брамс пен жас Нед Шерриннің күшімен сахнаға қойылды, музыкасы Малькольм Уильямсонға тиесілі және 1959 жылы қойылды.
There is plenty of fun in the lighthearted fantasy recently perpetrated by Caryl Brahms and S. J. Simon. Their book is irresponsible, irreverent, impudent, anachronistic, undocumented. The authors warn all scholars that it is also "fundamentally unsound". Poppycock! It is one of the soundest of recent jobs. The more the reader knows about Shakespeare and his England, the more chuckles and laughs he will get out of the book. It is erudite, informed, and imaginative. It solves finally the question of the "second best" bed, Raleigh's curious obsession with cloaks, Henslowe's passion for burning down Burbage's theatres, and Shakespeare's meticulous care for his spelling.|
Brahms and Simon made radio dramatisations of Don't, Mr. Disraeli! (1943) and A Bullet in the Ballet (1945); Brahms later adapted Trottie True for radio (1955). Brahms and Simon co wrote the screenplay for the 1948 film One Night With You, Their Tudor novel, No Bed for Bacon, was dramatised for the theatre after Simon's death by Brahms and the young Ned Sherrin, with music by Malcolm Williamson and staged in 1959.
Көпір
Брамспен бірлесіп жұмыс істеген кезде, Саймон (бридж әлемінде әрдайым "Скид" деп аталатын) бридж ойыншысы ретінде танылып, 1939 жылы Еуропалық командалық чемпионатына қатысты және 1948 жылы, қайтыс болғанға бір ай қалғанда, Еуропалық бридж лигасының басқаруымен өткен алғашқы турнирде жеңіске жетті. Оның "Cut for Partners" (1950) атты кітабы және Acol қағидаларына арналған "Bidding үшін дизайн" (1949) кітабы оның өлімінен кейін жарық көрді. Ол "The Observer", "London Evening News" және "Punch" газеттерінің бридж жаңалықтарын жазды. Скид кереметтердің тізбегі арқасында 44 жасқа дейін өмір сүрді. Ол көлік көп жүретін көшеден кітап оқып, мұрнын кітапқа тығып өтті. Толық жылдамдықпен келе жатқан автобустан да мұрнын кітапқа тығып секіріп түсті. Бірде "Telegraph" финалы кезінде шыны терезеден өтіп кетті. Ол кітаптарында, радиода, бридж үстелінде баршаны қызықтырды, әзілдеді. Ең бастысы, ол өзін-өзі әзілкеледі. Ол бридж әлемін безендірген ең керемет тұлға болды. Маурис Харрисон Грей, қазіргі британдық бридж шебері. 2012 жылы Америка келісімшарттық бридж лигасы (ACBL) Саймонды "Бриджте неге жеңілесіз?" кітабын жазғаны және Acol сауда жүйесін бірлесіп ойлап тапқаны үшін ұйымның 75 жылдық тарихындағы ең ықпалды 52 адамның қатарында 48-ші орынға қойды.
text= the most colourful, the warmest and by common consent, the most likeable personality to emerge from the world of bridge.|sign=Victor Mollo. In 2012, the American Contract Bridge League (ACBL) named Simon number 48 of the 52 most influential people during the 75 year lifetime of the organisation for writing Why You Lose at Bridge and co inventing the Acol bidding system.
Жеке өмірі мен соңғы жылдары
1943 жылы Саймон Кармель Уизерспен (19 шілде 1908 – 17 шілде 1949) үйленді, ол 1948 жылғы Еуропалық бридж лигасы чемпионатында әйелдер командасынан күміс жүлдегер атанған. Ол 44 жасында Лондон қаласында күрт қайтыс болды. Оның өліміне қатысты сот отырысында өзін-өзі өлтірген деген үкім шығарылды. Ол Кэтлин Мэри Кармель атты бүркеншік атымен көркем әдебиет жазды. Саймон екі бридж кітабын қолжазба күйінде қалдырды, олар 1949 және 1950 жылдары, оның өлімінен кейін жарияланды. Карил Брамс олардың бір жарияланбаған бірлескен көркем әдебиетін өңдеп, аяқтады, ол да 1950 жылы жарық көрді.