Голланд суретшісі Виллем Хофхуйзен: Өмір және шығармашылық жолы
Willem Hofhuizen
Голланд суретшісі Виллем Хофхуйзен (1915-1986) туралы ақпарат. Экспрессионизм, өмір жолы, білім алған жерлері, әйелі және шығармашылығына әсер еткен орта туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нидерланд суретшісі Виллем Хофхуйзен (27 шілде 1915 – 23 желтоқсан 1986) – голланд экспрессионисі, суретші.
Dutch painter
Willem Hofhuizen (27 July 1915 – 23 December 1986) was a Dutch Expressionist painter.
Өмір
Вильгельм Йоханнес Мария (Вилем) Хофхуйзен 1915 жылғы 27 шілдеде Амстердамда дүниеге келді, бірақ бірнеше жылдан кейін оның ата-анасы Роермондқа көшіп барды, онда Вилем балалық шағын Капеллерлаанда өткізді. 1931 жылы ол Ниммегенге, содан кейін Амстердамға мұғалімдерді даярлау колледжінде, кейіннен Амстердамдағы Көрнекі өнер мемлекеттік академиясында Юррес пен Кампендонктың басшылығымен оқыды. Академиядағы оның студенттерінің арасында Жаап Мин, Карел Аппель, Корнель және кейін атаққа ие болған көптеген басқалар, сондай-ақ Жос Хагемейер (1920–1991) болды, ол кейіннен оның әйелі болды және өзі талантты суретші еді. Дегенмен, Хофхуйзеннің эмоционалдық дамуына ең үлкен әсер еткені – Капеллерлаан және Роермондтағы жақын орналасқан шіркеу болды. Сол жерде ол католик шіркеуіне деген эмоционалдық байланысын және монументалдылық сезімін дамытты. Амстердамда, Лауриерсграхтта алғашқы шеберханасын ашқаннан кейін, ол Нидерландының «католик оңтүстігіне» баруға ұмтылды, ол жерге бұрынғыдан да оңтүстікке қарай баруды қалағанын достарына айтқан. 1944 жылы, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, ол өнеркәсіпші және өнер меценаты Хенк те Стракетың өтініші бойынша «азат етілген» Дюерне қаласына көшіп келді (онда ол жалпы тәжірибелі дәрігер және суретші Хендрик Вигерсмамен және суретші Пир ван ден Моленграфтпен бірге тұрды). 1946 жылы ол оңтүстікке қарай «католик» Маастрихт қаласына көшіп барды, онда ол өмірінің соңына дейін тұрды. Дюернеде оның тұңғыш ұлы Питер дүниеге келді. Кейін Хофхуйзендердің Жозе атты қызы және Домин атты тағы бір ұлы болды. Виллем Хофхуйзен Маастрихттегі екінші шеберханасын Питерстрааттағы Хуберт Феликс шеберханасының үстіндегі ескі диірменде ашты. Қаланың жаңару жобасының бөлігі ретінде бұл диірменді бұзуға белсенділік танытқанда, муниципалитет оған Лаге Канаалдийктегі канал қайығындағы балаларға арналған мектепте қалаған барлық орынды символдық сомаға ұсынды. Ол онда жұмыс істеді және 1956 жылы әйелінен сот арқылы ажырасқаннан кейін, 1986 жылғы 23 желтоқсанда қайтыс болғанға дейін өмір сүрді. Тіньи ван Брагт, Тонни ван Брагтың әйелі, Маастрихттегі Көркемөнер академиясының профессоры Ян ван Эйк, оған шамамен жиырма жыл бойы күтім жасады. Ол оның киімдерін жуды және тамақ әкелді. Оның қайғысын жеңілдету және жалғыздығын сейілту үшін ол кейде кешке оның үйіне кітап оқуға немесе бірнеше сөз айтуға келетін. Хофхуйзен өмірінің соңғы он жылын өзінің жақын досы, суретші Петран Вермеуленмен (1915–1988) және оның жақын досы Марианна Бакельспен өткізді. Виллем Хофхуйзеннің қайтысынан кейін Петран Вермеулен өзінің де өлгенін қалағанын айтты. Екі жылдан кейін оның тілегі орындалды. Виллем Хофхуйзен Мысырға, Италияға, Испанияға, Португалияға және Францияға оқу сапарларына барды, онда ол Парижде шамамен бір жыл тұрды.
Wilhelmus Johannes Maria (Willem) Hofhuizen was born in Amsterdam on 27 July 1915 but a few years later his parents moved to Roermond, where Willem spent his childhood at the Kapellerlaan. In 1931 he went to Nijmegen and then to Amsterdam to study at the teachers training college and later at the State Academy for the Visual Arts in Amsterdam, under Jurres and Campendonk. His fellow students at the Academy included Jaap Min, Karel Appel, Corneille and many others who would later rise to fame, as well as Jos Hagemeijer (1920–1991), whom he would later marry and who was a talented artist in her own right. However, it was the Kapellerlaan and the nearby chapel in Roermond that had the most profound impact on Hofhuizen's emotional development. There, he developed his emotional bond with the Catholic Church and his sense of the monumental. In Amsterdam, where he had his first workshop at the Lauriersgracht, he soon felt the urge to go the "Catholic south" of the Netherlands, far south, as he later told his friends. In 1944, during the Second World War, he moved to the "liberated" city of Deurne (where he stayed with Hendrik Wiegersma, general practitioner and fine artist, and Peer van den Molengraft, fine artist) at the request of industrialist and arts patron Henk te Strake and in 1946 he moved further south to the “Catholic” city of Maastricht, where he was to remain for the rest of his life. In Deurne his first son, Peter, was born. Later the Hofhuizens had a daughter, Josée, and another son, Domien. Willem Hofhuizen had his second workshop in Maastricht at the Pieterstraat in the old mill above the workshop of Hubert Felix, a glazier. When this was to be demolished as part of a city redevelopment project, the municipality offered him all the space he wanted in the school for canal boat children at the Lage Kanaaldijk, for a symbolic sum. There he continued to work and after the judicial separation from his wife in 1956 live, until his death on 23 December 1986. After his separation Tinie van Bragt the wife of Tonnie van Bragt, professor at the Academy for the Visual Arts Jan van Eyck in Maastricht cared for him for almost twenty years. She did his laundry for him and brought him food. To soften his grief and relieve his loneliness she sometimes came to read a book or exchange a few words with him at his house in the evening. Hofhuizen spent the last ten years of his life with his bosom friend, the painter Petran Vermeulen (1915–1988), and his dear friend Marianne Bakels. After Willem Hofhuizen’s death Petran Vermeulen said he wished that he, too, were dead. Two years later his wish was fulfilled. Willem Hofhuizen went on study trips to Egypt, Italy, Spain, Portugal and also France, where he stayed in Paris for about a year.
Жұмыс
Виллем Хофхуйзеннің суреттері оның ішкі әлемін көрсетеді, онда адам (әсіресе, архетиптік әйел) басты рөлде. Көптеген суреттерінде ол көрермендердің бірі болып, басқалардың иығынан қарап, көріп отырғанына риза болады. Бұл оның өзінің ерекше стильде бейнелейтін әлемі, онда материалдардың түсіктілігі маңызды рөл атқарады. Ол Маастрихттегі Grote Looiersstraat көшесінде "Өмір қуанышы" және "Ольтердиссеннің еңбегі" мүсіндерін жасады. Оның туындыларына майлы бояулар, гуашь, темпера, суреттер, кітап иллюстрациялары (мысалы, Маастрихт диалектісінің сөздігі және Лейденнің азат етілуі туралы кітап), Утрехт және Брабанттағы шіркеулерге арналған витраждар, фрескалар (Маастрихт), сграффитолар (Куик, Брунссум), портреттер және мүсіндер кіреді. Ол сонымен қатар аймақтық газетте өнер сыншысы болды және он бес жыл бойы Вегельдегі мұғалімдер институтында "мәдени өмір" пәнін оқытты. Оның туындылары Маастрихт, Схевенинген, Амстердам, Бонн, Париж, Рим, Барселона және Токио қалаларында көрсетілді.
Willem Hofhuizen's paintings reflect his inner world, in which man (more specifically, the archetypal woman) plays a dominant role. In many of his paintings he is one of the onlookers at the scene, looking over other people's shoulders and satisfied with what he sees. It is his world, which he depicts in his own characteristic manner, in which the transparency of materials plays a major role. He created the sculptures Joy of Life and Olterdissen's Work at the Grote Looiersstraat in Maastricht. His works comprise oil paintings, gouaches, temperas, drawings, book illustrations (for example for a dictionary of the Maastricht dialect and a book about the liberation of Leiden), glass windows for churches in Utrecht and Brabant, frescos (Maastricht), sgraffitos (Cuyck, Brunssum), portraits and sculptures. He was also an art critic for a regional newspaper and for fifteen years he taught "cultural life" at the teachers training college of Veghel. His works have been exhibited in Maastricht, Scheveningen, Amsterdam, Bonn, Paris, Rome, Barcelona and Tokyo, among others.