АҚШ-тағы «Хадсон және Гудвин» ісі: Қылмыстық құқық саласындағы Конгрестің рөлі
United States v. Hudson
АҚШ-тағы Hudson және Goodwin ісі (1812): Қылмыстық қудалау үшін Конституциялық заң, жаза және федералды соттардың қарауы қажет. Президентке қарсы айыптау.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ-тың Хадсон және Гудвин ісі, 11 U. S. (7 Cranch) 32 (1812), АҚШ Жоғарғы Сотының шешімі бойынша, соттың кінәлі деп тануы үшін Конгресс ең алдымен белгілі бір әрекетті қылмыс деп жариялайтын конституциялық заңды қабылдауы, оған жаза белгілеуі және федералды соттарға осы құқық бұзушылық бойынша сот өкімі беруі қажет.
United States v. Hudson and Goodwin, 11 U. S. (7 Cranch) 32 (1812), was a case in which the United States Supreme Court held that Congress must first enact a constitutional law criminalizing an activity, attach a penalty, and give the federal courts jurisdiction over the offense in order for the court to render a conviction.
Фактілер
Барзилай Хадсон мен Джордж Гудвин, сотта айыпталушылар, президентке және Конгреске қарсы қорқытып жала жабу және оларды Наполеон Бонапартқа Испаниямен келісім шаруасын жүзеге асыру үшін 2 миллион доллар жасырын берген деп айыптады. Апелляциялық сот мұндай істер бойынша жалпы құқық бойынша сот өкілеттігін қолдануға бола ма деген мәселеде даулы болды.
Barzillai Hudson and George Goodwin, the defendants in the case, were charged with a libel on the President and Congress, and of having accused them of secretly voting to give Napoleon Bonaparte $2 million to make a treaty with Spain. The circuit court was divided on whether it could exercise common law jurisdiction over such cases.
Шешім
Сотта Уильям Джонсон кіші соттың шешімін оқыды. Ол бастапқыда, Конституцияда белгіленгендей, федералды үкіметтің өкілеттіктері шектеулі екенін түсіндірді. Сонымен қатар, АҚШ Конституциясының III бабында тек Жоғарғы Соттың құзыреті ғана нақты анықталған. 1789 жылғы Сот жүйесі туралы заңмен Конгресс төменгі федералды соттарды құрғандықтан, олардың құзыретін Конгресс анықтауы керек болды. Сондықтан, сот Конгресс мұндай соттарды құруға құқылы болғандықтан, шектеулі үкімет принципі олардың құзыретін Конгресс белгілеген нақты істермен шектеуді қолдайды деген қорытындыға келді. Сот былай деп шешті: "Одақтың заң шығару билігі ең алдымен әрекетті қылмыс деп жариялауы, оған жаза белгілеуі және осы құқық бұзушылыққа қарауға құзыретті сотты анықтауы керек". Ол сондай-ақ, жалпы ережеден туындайтын ерекшелік туралы да айтты. Соттардың кейбір түсіндірілген өкілеттіктері бар, мысалы, сотқа бағынбағандық үшін (сотқа қарсылық көрсету) тараптарды жазалау және сот шешімдерін орындау.
Justice William Johnson, Jr. delivered the opinion of the Court. He first explained that the federal government is one of limited powers, as set forth in the Constitution. Furthermore, only the jurisdiction of the Supreme Court was explicitly defined in Article III of the U. S. Constitution. Since the lower federal courts were created by Congress with the Judiciary Act of 1789, their jurisdiction had to be defined by Congress. Therefore, the Court reasoned that since Congress has the power to create such courts, the principles of limited government militate in favor of limiting their jurisdiction to specific acts specified by Congress. The Court held, "The legislative authority of the Union must first make an act a crime, affix a punishment to it, and declare the Court that shall have jurisdiction of the offence." In dicta, he also mentioned an exception to the general rule. Courts have some implied powers, such as punishing litigants for contumacy (contempt of court) and enforcing court orders.
Әсері
Бұл іс төменгі федералды соттардың жалпы құқық негізіндегі қылмыстар үшін күдіктілерді соттау құқығын тоқтатты және Конгресске қылмыстық юрисдикцияны заңнама арқылы нақты белгілеуді міндеттеді.
The case effectively closed the door on the lower federal courts' powers to convict defendants for common law crimes and mandated Congress to define criminal jurisdiction specifically, through legislation.