Кіріспе
Павелецкий вокзалы – Мәскеудің он негізгі теміржол вокзалының бірі. Алғашқыда Саратов теміржол вокзалы деп аталған, 1899 жылы Мәскеуден оңтүстік-шығысқа қарай теміржол Павелец елді мекеніне жеткенде қайта аталды. Архитектор Александр Красовский жобалаған әсем бастапқы ғимарат 1900 жылы салынды және 1980 жылдары кеңінен қайта жаңартылды, қазірге дейін Мәскеудің ірі теміржол вокзалдарының бірі болып табылады. 1924 жылы бұл вокзал москвиштердің қайтыс болған Лениннің денесін күтіп алу орны болды. Лениннің жерлеу пойызы әлі де Мәскеу теміржолы мұражайында тұрақты экспонат ретінде сақталуда. Вокзал Мәскеу теміржолымен басқарылады. Павелецкий вокзалынан Кашира, Ожерелье және Узуново қалаларына қала маңындағы электр пойыздары жүріп тұрады. Ожерелье және Домодедово әуежайына жылдам электр пойыздары қатынайды. Алматы, Астрахань, Баку, Балаково, Балашов, Липецк, Саратов, Тамбов, Волгоград, Воронеж және Елец қалаларына қашықтықтан жүретін пойыздардың басты бағыттары осылар.
Paveletsky station (Павелецкий вокзал) is one of Moscow's ten main railway stations. Originally called Saratovsky Railway Station, it was renamed after the settlement of Pavelets, when the railroad heading southeast from Moscow reached that point in 1899. The station's ornate original building, designed by architect Alexander Krasovsky, was built in 1900 and extensively reconstructed in the 1980s, and remains one of the biggest Moscow railway stations. In 1924, the station served as the place where Muscovites came to meet the body of deceased Lenin. The Lenin Funeral Train is still a permanent exhibit at the Museum of the Moscow Railway. The station is operated by the Moscow Railway. From Paveletsky station, suburban electric trains depart towards Kashira, Ozherelye, and Uzunovo. Express electric trains depart to Ozherelye and Domodedovo Airport. The major directions of long distance trains are Almaty, Astrakhan, Baku, Balakovo, Balashov, Lipetsk, Saratov, Tambov, Volgograd, Voronezh, and Yelets.
Құрылыс
Ресей империясында Рязань-Уральская теміржол компаниясы 12 халық тығыз қоныстанған облысты байланыстырған ең ірі жеке теміржолды басқарды. Алайда, оның Мәскеумен байланысы болмағандықтан, теміржол басқармасы Мәскеу мен Павелец арасында жаңа тармақ салуға рұқсат алу үшін Үкіметке өтініш білдірді. Бұл өтініш 1897 жылы Николай II-ге мақұлданды. Тармақ жоспарланған мерзімнен 8 1/2 ай бұрын аяқталды, бірақ Мәскеуде терминалы болған жоқ. Жаңа станцияны сәулетші Александр Красовский жобалап, сол кездегі сәулеттік қағидаларға сәйкес салды: ол ортасы биік, үлкен терезелері және кең әрі ыңғайлы есіктері бар симметриялық ғимарат болды. Алдында кіреберіс, вестибюль, багаж бөлімі, күту залдары, билет сату кассалары, телеграф, дәріхана және бар болды. Орталықта үлкен операциялық зал орналасқан, ол бірінші және екінші класс жолаушыларының бөлмелерін үшінші класс жолаушыларының бөлмелерінен бөліп тұрды. Теміржол жағында қызметтік бөлмелер, жандармерия бөлмелері, патшаның бөлмелері және платформаларға шығу жолдары болды. Теміржол вокзалы өз заманы үшін өте ыңғайлы болды – онда жаңадан орнатылған жылыту жүйесі және флагшток ретінде пайдаланылған әдемі амфора мұнарасы болды. Станция берік және сенімді түрде, тас негізде кірпіштен салынды. Оның екі қабаты (күмбездердің астында үш қабат) және жақын орналасқан ғимараттардың үстінде көптеген шатырлары болды. Станция ғимаратының сыртқы қабырғалары 2 1/2 кірпіш қалыңдықпен салынған, бұл төменгі ғимарат үшін өте берік құрылымды құрады. Сыртқы қабырғалары арнайы кірпішпен қапталған, ал негізі таспен қапталған, вестибюль мен залдың кәрніздерінде мүсіндік әшекейлер болды. Станция 1 қыркүйек 1900 жылы ашылды және 1940 жылға дейін Саратов теміржол станциясы деп аталды. Станцияның ашылуына орай суды қадірлеу рәсімі өткізілді. Бас инженер В.В. Тимофеев басқа басшыларды, станция қызметкерлерін және болашақ тауар жеткізушілерді – кәсіпкерлерді мерекелік шараға шақырды. Станция ашылғанға дейін Мәскеу мен Павелец арасындағы теміржол бірнеше ай бойы жұмыс істеді, сол кезде пойыздар Курск теміржол станциясына бағытталды.
Қайта құру
Саратов теміржол вокзалы қала алаңының бір бөлігі болды. 1980 жылы вокзалды қайта жаңарту туралы шешім қабылданғанда, жобаға қойылған талаптар өте қатаң еді. Жолаушыларға заманауи жайлылықты ұсынумен қатар, алаңның көрінісін сақтау қажеттігі болды. Қайта жаңартуды "Мострансстрой" тресті жүзеге асырды. Архитекторлар А. Гурков, С. Кузнецова және А. Воронцов ескі вокзалдың стилін сақтай отырып, күрделі құрылымдық мәселені шешті. Қайта жаңартудан кейін, жаңа атымен Павелецкий станциясы 1987 жылғы 3 қарашада қайта ашылды.
Қала маңындағы бағыттар
Павелецкий станциясын Павелецкий қала маңы темір жолының станцияларымен және платформаларымен, әсіресе Видное (Расторгуево теміржол платформасы), Домодедово, Ступино, Кашира және Ожерелье қалаларымен, сондай-ақ Домодедово әуежайымен байланыстыратын қала маңы жолаушылар пойыздары (электричка) жүреді.
Әуежай байланыстары
Павелецкий станциясы қала маңындағы әдеттегі пойыздардан өзге, Домодедово халықаралық әуежайымен Aeroexpress пойыздары арқылы байланыстырылған. Олар 2002 жылдың 3 тамызында іске қосылды. Бұл пойыздар «Ресей темір жолы» компаниясымен жұмыс істемейді, алайда олар сол жолдарды пайдаланады.