Кіріспе

Неміс шрифтерді жасаушы және каллиграф Рудольф Кох (20 қараша 1876 – 9 сәуір 1934) – неміс шрифтерді жасаушы, профессор, әріп безендеу, каллиграфия, типография және иллюстрация саласындағы шебер. Klingspor Type Foundry үшін жасаған шрифтерімен кеңінен танылған, оның ең көп қолданылатын шрифтері – Neuland және Kabel.

Шолу

Кох жасөспірім шағында Ханауда металл бұйымдар шеберханасында шәкірт болып жұмыс істеді, сонымен қатар сурет мектебінде оқыды, онда сурет салуды үйренді, және көп ұзамай Нюрнбергтегі Көркемсурет академиясына түсті. 1897-1906 жылдары Лейпцигтегі кітап саудасымен айналысатын әртүрлі фирмаларда жұмыс істеді, сол кезде танымал болған модерн стилінде кітап мұқабаларын суреттеді және жобалады. 1906 жылы Кох Оффенбахтағы Рудхард қаріп құю зауытында жұмыс істей бастады, кейіннен ол Клингспор қаріп құю зауыты деп аталды. Бұл зауытта Отто Экман және Питер Беренс сияқты танымал дизайнерлер де жұмыс істеген. Кох терең рухани адам және берілген лютеран болған, өмірінің көп бөлігін діни басылымдар мен қолжазбалармен айналысып өткізді, олардың жүзге жуығын аяқтады. Кох әліпбиді адамзаттың ең үлкен жетістігі деп есептеді. Ол 1934 жылы 57 жасында жүрек талмасынан ерте қайтыс болды.

Карьерасы мен ықпалы

Кох Уильям Морриске зор құрметпен қарады. Лондонда өткен жиын кезінде ол Морристің неміс тегінен емес екеніне сенбестігін білдірді: «Мен оған соншалықты жақынмын, ол ағылшын емес, неміс болуы керек деп ойлаймын», – деді. Моррис пен Өнер және қолөнер қозғалысының ұстанымдары Кохтың қолмен жазу және ағаш кесу техникаларын қолдануында анық көрінеді. Сонымен қатар, оның кітап иллюстрациялары модерн стилінің естеліктерін тудырады. Кох өзінің шрифтік дизайнында және баспа әдістерінде шеберлікті бағалады, бұл принцип Өнер және қолөнер қозғалысына терең сіңген. Дегенмен, Кох баспа технологиясының қарқынды дамыған кезеңінде жұмыс істеді, осы кезде 1886 жылы линотип машинасы, 1887 жылы монотип жүйесі және 1907 жылы офсеттік баспа машинасы ойлап табылды, олардың барлығы оның қолөнершілік көзқарасына қайшы келді. Кох Оффенбахтағы Өнер және қолөнер мектебінде лекция оқыды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін, 1918 жылы, ол типография, каллиграфия, ағаш кесу және басқа да қолөнерлерді үйрететін шеберхана ашты. Ол каллиграфиялық шеберлігімен танымал болды және өзінің материалдарынан ерекше, қарапайым өрнектер жасап, каллиграфиялық дәстүрді дамытты. Бұл стиль Германияда пайда болған. Ұлтшыл идеологиясымен де белгілі болған ол Der Deutsche журналында былай деп жазды: «Мен бала кезімнен бастап нағыз неміс болуды қаладым. Мен шетелдік нәрселерді жек көрдім және өскен сайын мұны шынайы адалдықтың белгісі деп санадым». Кох өзі қатысқан журналдар мен басылымдарда германдық готика шрифтерін жиі қорғады. Ол сондай-ақ қолмен жазу және каллиграфияны насихаттаған Offenbach Schreiber тобымен бірге көрмелер ұйымдастырды, онда дәстүрлі жазуды жаңартуды көрсетті. Кох кітап мұқабаларын жасаушы Игнац Вимелермен тығыз жұмыс істеді және олар бірге «Оффенбах типография стилін» құрды. Кохтың готика шрифтіне деген құштарлығы ағылшын тілінде сөйлейтін елдерде оның танылуын шектеген болуы мүмкін. Оның туындылары 1928 жылғы жазғы Олимпиададағы суреттер сайысындағы көрмеге де қосылды. Кох 493 ежелгі символдарды, монограммаларды және руналарды қамтитын «Белгілер кітабы» атты кітап жазды (1955 жылы Dover Pictorial Archive Series сериясында қайта басылды). Герман Запф Кохқа зор құрметпен қарады және оның «Das Schreiben als Kunstfertigkeit» («Жазу – өнер шеберлігі») кітабының бір данасын алғаннан кейін оның жұмысынан шабыттанды.