Кассель против Consolidated Freightways: Сауда арасындағы кедергілер туралы сот ісі
Kassel v. Consolidated Freightways Corp.
Kassel v. Consolidated Freightways ісі: АҚШ Жоғарғы Соты штаттардың тасымал шектеулеріне қатысты Dormant Commerce Clause-ты қарастырды. Interstate саудаға қатысты маңызды сот шешімі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Kassel v. Consolidated Freightways Corp., 450 U.S. 662 (1981) – АҚШ Жоғарғы Сотының Айова штатының трактор тіркемелерінің ұзындығын шектеуге қатысты заңына қатысты, «Ұйықтап қалған сауда туралы» ережелерді қолдану жөніндегі ісі.
Kassel v. Consolidated Freightways Corp., 450 U. S. 662 (1981), was a United States Supreme Court case involving the application of the Dormant Commerce Clause to an Iowa state statute restricting the length of tractor trailers.
Фактілер
Айова штатының заңы жүк машиналарының көптеген түрлерінің ұзындығын 16,76 метрмен шектеді. Бірақ, кейбір ерекшеліктер қарастырылды: тіркемелер, жылжымалы үйлер және мал немесе белгілі бір ауыл шаруашылығы техникасын тасымалдайтын жүк көліктерінің ұзындығы 18,29 метрға дейін болуына рұқсат етілді, ал штат шекарасына жақын орналасқан қалаларға көршілес штаттың ұзындық шектеулерін қабылдауға мүмкіндік берілді. Заң бойынша, жүк машиналары мен үлкен жылжымалы үйлерді жеткізушілер, оларды штатқа немесе одан шығару алдында міндетті түрде рұқсат алу керек еді. Арыз білдіруші «Consolidated Freightways Corporation» компаниясы, Айова көлік департаментінің директоры Раймонд Кассель, Айова губернаторы Роберт Рэй және басқа да бірнеше штат көлік қызметкерлерін Айованың оңтүстік округіндегі АҚШ округтік сотына сотқа берді, бұл Айова штатының заңдық ережесінің конституциялық емес түрде мемлекетаралық саудаға кедерес келтіретінін мәлімдеді. Айова штаты бұл заңды өз полициялық өкілеттігіне сәйкес қабылданған, қауіпсіздікті қамтамасыз ететін шара ретінде қорғады, 65 футтық (20 метрлік) екі тракторлы тіркемелер 55 футтық бір тіркемелерге қарағанда қауіптірек екенін және заң қауіпсіздікті жақсартатынын, сондай-ақ жүк көліктерін штаттан тысқары бағытқа бұру арқылы жол-көлік оқиғаларының санын азайтатынын айтты. Округтік сот 65 футтық екі тіркемелердің 60 футтық екі тіркемелер мен 55 футтық жартылай тіркемелермен бірдей қауіпсіз екенін анықтады. Содан кейін, ол штат заңының мемлекетаралық саудаға артық кедерес келтіретінін шешті, заңның қауіпсіздікті жақсартудағы және салдарын азайтудағы шамалы пайдасы штаттар арасындағы сауданы дамытуға федералдық үкіметтің мүддесінен кем екенін көрсетті. АҚШ-тың сегізінші апелляциялық округтік соты бұрынғы шешімді растады, Айованың қауіпсіздігіне тиімді әсер ететін жалғыз пайданың үлкен жүк көліктерін штаттың айналасымен жүруге мәжбүр етуден, осылайша Айованың тас жолдарындағы жүк көліктерінің жалпы қозғалысын азайтудан туындағанын атап өтті. Апелляциялық сот бұл конституциялық тұрғыдан қабылданбас мүдде екенін мәлімдеді. Сондай-ақ, бұрын айтылған бірнеше заңдық босатулар, мысалы, шекаралық қалаларға және мал тасымалына қатысты ережелер, заңның іс жүзінде Айова тұрғындарына штаттар аралық көлік есебінен пайда әкелгенін көрсетеді деп түсіндірді.
An Iowa statute restricted most truck combinations to 16.76 m in length. It did provide for some exceptions: doubles, mobile homes, and trucks that carried livestock or certain types of farm equipment were permitted to be 18.29 m, and cities which abutted the state line were permitted to adopt the length limitations of the adjacent State. Deliverers of trucks or oversized mobile homes were required by law to obtain a permit before shipping the items into or out of the state. Plaintiff Consolidated Freightways Corporation sued Raymond Kassel, director of the Iowa Department of Transportation, Iowa governor Robert Ray, and number of other state transportation officials in the United States District Court for the Southern District of Iowa, alleging that Iowa's statutory scheme unconstitutionally burdens interstate commerce. Iowa defended the statute as a reasonable safety measure enacted pursuant to its police power, asserting that 65 feet (20 m) double tractor trailers are more dangerous than 55 foot singles, and that the law would improve safety and reduce the number of highway accidents by diverting truck traffic outside the state. The District Court made the factual finding that 65 foot doubles were just as safe as 60 foot doubles and 55 foot semi trailers. It then determined that the state law impermissibly burdened interstate commerce, holding that the relatively slight benefit of the law in improving safety and reducing casualties was outweighed by the federal interest in promoting commerce between the States. The United States Court of Appeals for the Eighth Circuit affirmed, noting that the only apparent safety benefit to Iowa was that resulting from forcing large trucks to detour around the State, thereby reducing overall truck traffic on Iowa's highways. The Court of Appeals noted that this was not a constitutionally permissible interest. It also commented that the several statutory exemptions identified above, such as those applicable to border cities and the shipment of livestock, suggested that the law in effect benefited Iowa residents at the expense of interstate traffic.
Көпшілік пікір
Сотталушы Пауэлл көпшілік пікірін жазды, оған судьялар Уайт, Блэкмүн және Стивенс қосылды. Ол бұл істі Висконсин штатындағы ұқсас заңға қатысты Раймонд Мотор Транспорт, Инк. Rice ісімен салыстырды. Rice ісінде Сот мемлекеттің реттеу мүддесін мемлекетаралық саудаға салған ауыртпалықпен салыстыратын теңгерімдеу әдісін қолданды. Пауэлл бұл заңды мемлекетаралық саудаға үлкен ауыртпалық деп тапты, оның қауіпсіздікке қатысты мүддесі тек "көрінеу" ғана. Пауэлл іс материалдарындағы дәлелдерді қайта қарап, штаттың 55 және 65 футтық жүк көліктері арасындағы қауіпсіздік деңгейінде статистикалық айырмашылық бар екенін дәлелдеуге қабілетсіз екенін анықтады. Бұдан әрі, заң жүк тасымалдаушыларды бірдей көлемдегі жүкті тасымалдау үшін көбірек кішкентай жүк көліктерін пайдалануға мәжбүрлеу арқылы немесе жүк көліктерінің Айова штатын айналып өтуіне мәжбүрлеу арқылы, трафикті (және апаттардың көбеюін) көршілес штаттарға ықпал ету арқылы көбірек апаттарға себеп болуы мүмкін. Пауэлл штаттың заң шығарушы органына құрмет көрсету қажет деген пікірді де жоққа шығарды, себебі заң штаттан тыс тұрғындарға осылай ауыртпалық тудырады, ал "шекаралық қалаларға" жеңілдік беру туралы заңнамалық тарих Айованың бұл заңды қабылдауының нақты мақсаты штаттан тыс бизнесті кемсіту екенін көрсетеді.
Justice Powell wrote the plurality opinion, in which Justices White, Blackmun, and Stevens joined. He analogized the case to Raymond Motor Transportation, Inc. v. Rice, which concerned a similar law in the State of Wisconsin. In Rice, the Court used a balancing test which compares the nature of the State’s regulatory concern with the extent of the burden to interstate commerce. Powell found this law to be a great burden on interstate commerce with only an “illusory” safety interest. Powell reexamined the evidence on the record and determined that the State failed to meet its burden of proof to show that there was any statistically significant difference in safety between the 55 foot and 65 foot trucks. Moreover, the statute could potentially create more accidents, by forcing shippers to use more small trucks to carry the same quantity of goods, or force truck traffic to bypass the State of Iowa, shifting traffic (and a higher incidence of accidents) to adjacent states. Powell further rejected the State’s contention that deference to the state legislature was in order, because the statute created such a burden to out of state residents, and the legislative history of the “border cities” exemption suggested that Iowa’s real purpose in enacting this law was to discriminate against out of state businesses.
Бәсекелестік
Төреші Бреннан және Төреші Маршалл шешімді қолдады. Ол ұйықтап қалған Сауда Ережесі үшін үш факторлы жаңа сынақ ұсынды:
Justice Brennan concurred in the judgment, joined by Justice Thurgood Marshall. He suggested a new, three factor test for the Dormant Commerce Clause:
Соттар заң шығарушылардың заңның тиімділігі туралы эмпирикалық бағалауларын қайта қарауға құқылы емес. Саудаға жүктелген салмақтар Мемлекеттік заң шығарушылардың шын мәнінде қол жеткізуге тырысқан жергілікті пайдалармен салыстырылуы керек, адвокаттар кейіннен ұсынған пайдалармен емес. Сауда-саттық туралы ережеге сәйкес протекционистік заңнама конституциялық емес, тіпті жүктемелер мен пайдалар экономикалық емес, қауіпсіздікке байланысты болса да. 450 АҚШ 679-680 беттер. Осы талдау бойынша Бреннан даулы заңның заңнамалық тарихын жақсырақ зерттеуді және Мемлекеттік прокурорлардың сотта жасаған фактілік мәліметтеріне сенуден гөрі Мемлекеттік заң шығарушы органды құрметтеуді ұсынды. Дегенмен, басқа штаттарға жүк пен шығындарды ауыстыратын осындай протекционистік заңнама мұндай құрметке ие болмайды. Бреннан мұндай заңдарды күшін жойылған деп жариялауды ұсынды.
The courts are not empowered to second guess the empirical judgments of lawmakers concerning the utility of legislation. The burdens imposed on commerce must be balanced against the local benefits actually sought to be achieved by the State's lawmakers, and not against those suggested after the fact by counsel. Protectionist legislation is unconstitutional under the Commerce Clause, even if the burdens and benefits are related to safety rather than economics. 450 U. S. at 679 680. In this analysis, Brennan suggested greater deference to the state legislature and better examination of the legislative history of the statute in dispute, rather than giving credence to the factual record created at trial by the State’s attorneys. However, protectionist legislation such as this, which shifts burdens and expenses to other states, does not require such deference. Brennan would create a per se invalidity rule for such laws.
Келіспеушіліктер
Сот төрешісі Рехнквист бас судья Бергер мен судья Стюарт қосылған қарсы пікір жазды. Рехнквист әрбір штаттың жүк көлігінің ұзындығына қатысты ережелері бар екенін, ал бұл заң көпшілік пікірде айтылғандай ерекше жағдай емес екенін атап өтті. Ол сотта жаңа фактілерді анықтап, содан кейін осы фактілерді заңның заңдылығын бағалау үшін пайдаланудың орнына, рационалды негіздегі тексеруді қолдануға болатын еді. Ол соттың шешімінің Айова штатты көршілес штаттардың саясатына бағынуға мәжбүр еткеніне алаңдады, себебі Конституцияға сәйкес, мұндай мемлекетаралық ережелерді қабылдау құқығы Конгресске берілген. Ол сондай-ақ, соттың заң шығарушы органның заң қабылдау ниеттерін тым терең зерттеп отырғанын айтты. Рехнквист Айова штатының заңын протекционистік деп сипаттаудың қателік екенін, себебі заңның қауіпсіздік және протекционистік мақсаттарын ажырату өте қиын екенін мәлімдеді. Егер штат саудаға әсер ететін салаларда көршілес штаттарға қарағанда қатаң қауіпсіздік шараларын енгізсе, онда қауіпсіздік заңының қосымша салдары мемлекетаралық сауданы көршілес штаттарға бағыттап жіберу болады.
Justice Rehnquist wrote the dissenting opinion, in which Chief Justice Burger and Justice Stewart joined. Rehnquist noted that every state has truck length regulations, and that this law is not the oddity that the majority claims it to be. He would have utilized rational basis review, instead of making new factual findings at trial and then using those findings to determine the validity of the legislation. He worried that the Court’s ruling basically forced Iowa to bow to the policy choices of neighboring states, when the power to make such interstate regulations is vested in Congress by the Constitution. He further argued that the court was reading too much into the motives of the legislature in enacting the statute. Rehnquist further argues that it was error to portray Iowa's statute as protectionist because it is nearly impossible to separate the safety and protectionist motives of the law. Whenever a State enacts more stringent safety measures than its neighbors, in an area which affects commerce, the safety law will have the incidental effect of deflecting interstate commerce to the neighboring States.