Леопольд Покогон: Потаватоми басшысы және оның халықты сақтау жолы
Leopold Pokagon
Леопольд Покогон (1775-1841) – Мичиган Потаватоми басшысы, тайпа тарихындағы маңызды тұлға. Өмірбаяны аңызға толы, "қабырға" мағынасын беретін есімі туралы да мәлімет бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Леопольд Покагон (шамамен 1775 – 1841) – Потаватоми тайпасының Вкемасы (жетекшісі). Мичиган штатындағы Сент-Джозеф өзені аңғарындағы Потаватоми тайпасын басқарған Топинбиден кейін оның орнына келді, бұл тайпа кейіннен оның атын алды.
Leopold Pokagon (c. 1775 – 1841) was a Potawatomi Wkema (leader). Taking over from Topinbee, who became the head of the Potawatomi of the Saint Joseph River Valley in Michigan, a band that later took his name.
Ерте өмір және білім
Покагонның ерте өмірі аңыз-әңгімелерге оранып, көптеген егжей-тегжейлі мәліметтер тайпаның ауызша тарихында ғана белгілі. Әңгімелер оның Одава немесе Оджибве тайпасынан туғанын, бірақ кішкентай кезінен Потаватоми тайпасында тәрбиеленгенін көрсетеді. Оның аты – Покагон, «поке иган» сөзі «қабырға» дегенді білдіреді, бірақ нақты мағынасы – «қорғану үшін қолданылатын нәрсе». Қабырға жүректі қорғағандай, Покагон да өзінің халқын қорғады. Покагон Рим-католик дініне кірді.
Pokagon's early life is surrounded by legend, and many details are known only in the oral histories of the tribe. Stories suggest that he was born an Odawa or Ojibwe, but was raised from a young age by the Potawatomi. His name, Pokagon, poké igan, means "the rib," but literally means "something used to shield". As the ribs shield the heart, so too did Pokagon shield his people. Pokagon converted to the Roman Catholic Church.
Мансап
Покагон 1825 жылдан кейін өте табысты тайпа басшысы ретінде танылды. Өмірінің соңғы онжылдығында Покагон Сент-Джозеф өзені аңғарында тұратын Потаватоми қауымдастықтарының ерекше жағдайын қорғауға және дамытуға тырысты. Ол 1830 жылы шілдеде Детройтке сапар шекті, онда ол әйгілі Габриэль Ричардқа барып, "қара шапанның" (makatékonéya, сөзбе-сөз "қара киінген", діни қызметкерлердің дәстүрлі киімі – касакқа қатысты) қызметтерін сұрады. Ол католик шіркеуімен байланыс – маңызды саяси одақ деп санайды. Сол жылы Покагон мен оның әйелі Элизабетті Детройт епархиясының бас викарийі, отец Фредерик Ресе және көптеген тайпа мүшелері шомылдыру рәсімінен өтті. Покагонның Потаватомиге діни қызметкерді жіберіп беру туралы өтінішіне жауап ретінде шіркеу басшылары Детройтте ағасына келген Стивен Бадин отецтен бұл міндетті қабылдауын сұрады. 1830 жылдың тамызында Бадин Покагон Потаватомилеріне қызмет ету үшін миссия құру үшін келді. Бадин өзін тіл үйренуге тым қарт деп санағандықтан, аудармашы жалдады. Ол мектеп пен жетімдер үйін ашуға тырысты, бірақ сәтті болмады. Содан кейін 1832 жылы ол Саут-Бендтің маңында 524 акр жер сатып алды, жартысын үкіметтен, жартысын екі жер иесінен. Ол содан кейін шіркеу және тұрғын үй ретінде пайдаланылатын ағаштан салынған шағын шіркеу салдырды, кейін жерді епископқа жетімдер үйі мен мектеп салу шартымен берді. 1836 жылы Бадин өзінің қарттығын ескеріп, үнділік миссиясын өзінің мұрагері – отец Луи Десайльге тапсыруға шешім қабылдады. Католицизмге көшкен Потаватомилер Сент-Джозеф өзені аңғарында Потаватомидің Покагон тобы ретінде жаңа өзін-өзі тануын бекітті. Покагонның басшылығымен және Бадиннің, сондай-ақ басқа да католик миссионерлерінің көмегімен Покагон Потаватомилері жер аударылудан құтылды. 1833 жылы Покагон 1833 жылғы Чикаго шартына түзету енгізу туралы келіссөздер жүргізді, бұл Покагон тобына Мичигандағы ата-бабаларының жерінде қалуға мүмкіндік берді. 1830 жылғы Үндістерді көшіру туралы заңға сәйкес, Потаватомилердің көп бөлігі Миссисипи өзенінің батысына көшірілді. 1833 жылы Чикагода өткен келісім келіссөздерінде алкогольден бас тартып, өзінің және оның ізбасарларының католицизмге айналуын атап көрсеткен Покагон 1833 жылғы келісімде арнайы ережеге қол қойды. Кейін Покагон тобы Л'Арбре Крошеге (Вааганахизинг, қисық ағаштың жері, сөзбе-сөз "қисық ағаш тұрған жерде") көшіп барды. Покагон ақырында Шарт бойынша төленген ақшаны Мичиган штатының Довагиак қаласына жақын жердегі Сильвер Крик қалашығында өз халқы үшін жер сатып алуға жұмсады. Ол жерді өзінің атына тіркеп, айналасындағы қоныс аударушылар сияқты жеке меншік иесі болды. Католик Потаватомилері бүкіл оңтүстік-батыс Мичиган және солтүстік-батыс Индиана Покагонды өздерінің көшбасшысы деп мойындады. Содан бері Хартфорд, Раш-Лейк, Довагиак, Найлс, Мичигандағы Буканен және Индианадағы Саут-Бенд ауылдары Pokégan Bodwéwadmik dbéndagwzéwad (Покагон Потаватомиялары – олардың қатарында) деген ортақ сәйкестікпен бірікті. 1841 жылы Покагон 1833 жылғы келісімді бұзуға бағытталған АҚШ әскери әрекеттерін тоқтату үшін Мичиган Жоғарғы сотының судьясы Эпафродитус Рэнсомтан көмек сұрады. 1841 жылдың 8 шілдесінде Покагон қайтыс болғаннан кейін, оның мұрагерлері, Потаватомилер және католик шіркеуі арасында Сильвер Крик жеріне иелік ету туралы даулар сотқа дейін жетіп, қоғамның өмірін қиындатты. Сильвер Крикте тұратын тұрғындардың көпшілігі Браш Крикке, Раш-Лейкке және Мичиганның оңтүстік-батысындағы және Индиананың солтүстік-батысындағы басқа жерлерге көшіп кетті. Потаватомилер Америка Құрама Штаттарымен жасалған көптеген келісімдерге сәйкес, оларға төленетін аннуитеттер мен басқа да уәделерді қамтамасыз етуге тырысты. Бүгінде тайпа Потаватоми үндістерінің Покагон тобы ретінде жалғасуда, ол федералды түрде танылған үнді ұлты, 4300-ден астам азаматы бар және солтүстік-батыс Индиана және оңтүстік-батыс Мичиган штаттарында он округтік қызмет көрсету аймағы бар. Тайпа штаб-пәтері Довагиакта (Мичиган штаты) орналасқан, оның филиал кеңсесі Саут-Бендте (Индиана штаты) орналасқан. Тайпа полициясы Нью-Бффалода, Мичиган штатында, руларға тиесілі казино, Four Winds New Buffalo-ны қамтуға арналған қосалқы станциясын басқарады.
Pokagon emerged as a very successful tribal leader after 1825. In the last decade of his life, Pokagon sought to protect and promote the unique position of the Potawatomi communities living in the St. Joseph River Valley. He traveled to Detroit in July 1830, where he visited Father Gabriel Richard to request the services of a "black robe" (makatékonéya, literally "dressed in black," referring to the black robe (cassock) traditionally worn by priests). He believed that affiliation with the Catholic Church represented an important political alliance in the struggle to avoid removal. That same year, Pokagon and his wife Elizabeth were baptized by Father Frederick Rese, the vicar general of the Detroit Diocese, along with numerous fellow band members. In response to Pokagon's request for a priest to come administer to the Potawatomi, church authorities asked Father Stephen Badin, who was in Detroit visiting his brother, to accept the position. In August 1830, Badin arrived to establish a mission to serve the Pokagon Potawatomi. Badin employed a translator as he considered himself too old to learn the language. He unsuccessfully tried to found a school and an orphanage, and then in 1832 he purchased 524 acres of land around South Bend, half from the government and half from two landowners. He then built a log chapel to serve as chapel and residence, and later gave the land to the bishop on condition that an orphanage and school be built. In 1836, given his advanced age, Badin decided to leave his Indian mission to his successor, Father Louis Desaille. By converting to Catholicism, the Potawatomi of the St. Joseph River Valley affirmed a new identity as the Pokagon Band of Potawatomi. With the leadership of Pokagon and the help of Badin and other anti removal Catholic missionaries, the Pokagon Potawatomi were able to avoid removal. In 1833, Pokagon negotiated an amendment to the 1833 Treaty of Chicago that allowed Pokagon's Band to remain on the land of their ancestors in Michigan. Nearly all the rest of the Potawatomi were to be moved west of the Mississippi River by the federal government following the Indian Removal Act of 1830. By abstaining from alcohol at the treaty negotiations held in Chicago in 1833, and emphasizing his and his followers' conversion to Catholicism, Pokagon secured a special provision in the 1833 Treaty. Later the Pokagon Band removed to L'Arbre Croche (Waaganaakising, land of the crooked tree, literally where the crooked tree is). Pokagon ultimately used the monies paid pursuant to the Treaty to purchase lands for his people in Silver Creek Township, near Dowagiac, Michigan. He patented the land in his name and becoming a private land owner same as the surrounding settlers. The Catholic Potawatomi throughout southwest Michigan and northwest Indiana acknowledged Pokagon as their leader. Ever since, the Indian villages from Hartford, Rush Lake, Dowagiac, Niles, Buchanan in Michigan and South Bend in Indiana have been united under a common identity, Pokégan Bodwéwadmik dbéndagwzéwad (Pokagon Potawatomies they belong to). In 1841, Pokagon obtained the assistance of Associate Michigan Supreme Court Justice Epaphroditus Ransom to halt US military attempts to remove the Catholic Potawatomi in violation of the 1833 Treaty. After Pokagon’s death on July 8, 1841, disputes between his heirs, the Potowatomi, and the Catholic Church over ownership of the Silver Creek lands resulted in legal battles that painfully disrupted the community. A majority of the residents living at Silver Creek moved to Brush Creek, Rush Lake and elsewhere in southwest Michigan and northwest Indiana. The Potowatomi worked to secure the annuities and other promises owed them under the terms of the many treaties they had signed with the United States. Today, the tribe continues as the Pokagon Band of Potawatomi Indians, a federally recognized Indian Nation, with an excess of 4300 citizens and a ten county service area in northwest Indiana and southwest Michigan. Tribal headquarters are located in Dowagiac, Michigan, with a satellite office in South Bend, Indiana. The Tribal Police force operates a substation in New Buffalo, Michigan to cover the tribal owned casino, Four Winds New Buffalo.
Мұра мен құрмет
Топ оның атын алды. Индиана штатындағы Покагон мемлекеттік паркі оның құрметіне аталды. Бас Покагонның мүсіні Нотр-Дам университетінің кампусындағы Кнут Рокне ескерткішінің оңтүстік жағында орналасқан.
The band took his name. Pokagon State Park in Indiana was named for him. A sculpture of Chief Pokagon is located on the south facade of the Knute Rockne Memorial on the campus of the University of Notre Dame.