Кіріспе

Леопольд Покагон (шамамен 1775 – 1841) – Потаватоми тайпасының Вкемасы (жетекшісі). Мичиган штатындағы Сент-Джозеф өзені аңғарындағы Потаватоми тайпасын басқарған Топинбиден кейін оның орнына келді, бұл тайпа кейіннен оның атын алды.

Ерте өмір және білім

Покагонның ерте өмірі аңыз-әңгімелерге оранып, көптеген егжей-тегжейлі мәліметтер тайпаның ауызша тарихында ғана белгілі. Әңгімелер оның Одава немесе Оджибве тайпасынан туғанын, бірақ кішкентай кезінен Потаватоми тайпасында тәрбиеленгенін көрсетеді. Оның аты – Покагон, «поке иган» сөзі «қабырға» дегенді білдіреді, бірақ нақты мағынасы – «қорғану үшін қолданылатын нәрсе». Қабырға жүректі қорғағандай, Покагон да өзінің халқын қорғады. Покагон Рим-католик дініне кірді.

Мансап

Покагон 1825 жылдан кейін өте табысты тайпа басшысы ретінде танылды. Өмірінің соңғы онжылдығында Покагон Сент-Джозеф өзені аңғарында тұратын Потаватоми қауымдастықтарының ерекше жағдайын қорғауға және дамытуға тырысты. Ол 1830 жылы шілдеде Детройтке сапар шекті, онда ол әйгілі Габриэль Ричардқа барып, "қара шапанның" (makatékonéya, сөзбе-сөз "қара киінген", діни қызметкерлердің дәстүрлі киімі – касакқа қатысты) қызметтерін сұрады. Ол католик шіркеуімен байланыс – маңызды саяси одақ деп санайды. Сол жылы Покагон мен оның әйелі Элизабетті Детройт епархиясының бас викарийі, отец Фредерик Ресе және көптеген тайпа мүшелері шомылдыру рәсімінен өтті. Покагонның Потаватомиге діни қызметкерді жіберіп беру туралы өтінішіне жауап ретінде шіркеу басшылары Детройтте ағасына келген Стивен Бадин отецтен бұл міндетті қабылдауын сұрады. 1830 жылдың тамызында Бадин Покагон Потаватомилеріне қызмет ету үшін миссия құру үшін келді. Бадин өзін тіл үйренуге тым қарт деп санағандықтан, аудармашы жалдады. Ол мектеп пен жетімдер үйін ашуға тырысты, бірақ сәтті болмады. Содан кейін 1832 жылы ол Саут-Бендтің маңында 524 акр жер сатып алды, жартысын үкіметтен, жартысын екі жер иесінен. Ол содан кейін шіркеу және тұрғын үй ретінде пайдаланылатын ағаштан салынған шағын шіркеу салдырды, кейін жерді епископқа жетімдер үйі мен мектеп салу шартымен берді. 1836 жылы Бадин өзінің қарттығын ескеріп, үнділік миссиясын өзінің мұрагері – отец Луи Десайльге тапсыруға шешім қабылдады. Католицизмге көшкен Потаватомилер Сент-Джозеф өзені аңғарында Потаватомидің Покагон тобы ретінде жаңа өзін-өзі тануын бекітті. Покагонның басшылығымен және Бадиннің, сондай-ақ басқа да католик миссионерлерінің көмегімен Покагон Потаватомилері жер аударылудан құтылды. 1833 жылы Покагон 1833 жылғы Чикаго шартына түзету енгізу туралы келіссөздер жүргізді, бұл Покагон тобына Мичигандағы ата-бабаларының жерінде қалуға мүмкіндік берді. 1830 жылғы Үндістерді көшіру туралы заңға сәйкес, Потаватомилердің көп бөлігі Миссисипи өзенінің батысына көшірілді. 1833 жылы Чикагода өткен келісім келіссөздерінде алкогольден бас тартып, өзінің және оның ізбасарларының католицизмге айналуын атап көрсеткен Покагон 1833 жылғы келісімде арнайы ережеге қол қойды. Кейін Покагон тобы Л'Арбре Крошеге (Вааганахизинг, қисық ағаштың жері, сөзбе-сөз "қисық ағаш тұрған жерде") көшіп барды. Покагон ақырында Шарт бойынша төленген ақшаны Мичиган штатының Довагиак қаласына жақын жердегі Сильвер Крик қалашығында өз халқы үшін жер сатып алуға жұмсады. Ол жерді өзінің атына тіркеп, айналасындағы қоныс аударушылар сияқты жеке меншік иесі болды. Католик Потаватомилері бүкіл оңтүстік-батыс Мичиган және солтүстік-батыс Индиана Покагонды өздерінің көшбасшысы деп мойындады. Содан бері Хартфорд, Раш-Лейк, Довагиак, Найлс, Мичигандағы Буканен және Индианадағы Саут-Бенд ауылдары Pokégan Bodwéwadmik dbéndagwzéwad (Покагон Потаватомиялары – олардың қатарында) деген ортақ сәйкестікпен бірікті. 1841 жылы Покагон 1833 жылғы келісімді бұзуға бағытталған АҚШ әскери әрекеттерін тоқтату үшін Мичиган Жоғарғы сотының судьясы Эпафродитус Рэнсомтан көмек сұрады. 1841 жылдың 8 шілдесінде Покагон қайтыс болғаннан кейін, оның мұрагерлері, Потаватомилер және католик шіркеуі арасында Сильвер Крик жеріне иелік ету туралы даулар сотқа дейін жетіп, қоғамның өмірін қиындатты. Сильвер Крикте тұратын тұрғындардың көпшілігі Браш Крикке, Раш-Лейкке және Мичиганның оңтүстік-батысындағы және Индиананың солтүстік-батысындағы басқа жерлерге көшіп кетті. Потаватомилер Америка Құрама Штаттарымен жасалған көптеген келісімдерге сәйкес, оларға төленетін аннуитеттер мен басқа да уәделерді қамтамасыз етуге тырысты. Бүгінде тайпа Потаватоми үндістерінің Покагон тобы ретінде жалғасуда, ол федералды түрде танылған үнді ұлты, 4300-ден астам азаматы бар және солтүстік-батыс Индиана және оңтүстік-батыс Мичиган штаттарында он округтік қызмет көрсету аймағы бар. Тайпа штаб-пәтері Довагиакта (Мичиган штаты) орналасқан, оның филиал кеңсесі Саут-Бендте (Индиана штаты) орналасқан. Тайпа полициясы Нью-Бффалода, Мичиган штатында, руларға тиесілі казино, Four Winds New Buffalo-ны қамтуға арналған қосалқы станциясын басқарады.

Мұра мен құрмет

Топ оның атын алды. Индиана штатындағы Покагон мемлекеттік паркі оның құрметіне аталды. Бас Покагонның мүсіні Нотр-Дам университетінің кампусындағы Кнут Рокне ескерткішінің оңтүстік жағында орналасқан.