Бродхёрст театры: Нью-Йорктегі тарихы мен архитектурасы

Кіріспе

Нью-Йорк қаласының Манхэттен ауданындағы Бродвей театры.

Дизайн

Бродхерст театрын Герберт Дж. Крапп жобалап, 1917 жылы Шуберт ағайындары үшін салған. "Бродхерст" және "Плимут" театрлары Крапптың "Хертс & Талант" фирмасынан кеткен соң тәуелсіз сәулетші ретінде жасаған алғашқы театрлық жобаларының екеуі болды. Екі театрдың сыртқы келбеттері ұқсас болғанымен, ішкі дизайндары бір-бірінен де, сыртқы келбеттерінен де өзгеше. "Бродхерст" театры Шуберт және Бут театрларының "Венеция ренессансы" стиліндегі дизайндарымен салыстырғанда, қарапайым неоклассикалық сыртқы келбетімен Шуберт/Бут театрлық жұбын толықтыру үшін жобаланған. "Бродхерст" театрын "Шуберт" ұйымы басқарады.

Фасад

Крапп Бродхерст және Плимут театрларын салыстырмалы түрде қарапайым кірпіш пен тас қасбеттермен жобалады, бірақ декоративтік элементтер үшін кірпіш қалаудың өрнегіне көбірек мән берді. Көптеген көрермендер сол бағыттан театрларға келгендіктен, Бродхерст пен Плимут театрларының Бродвейге қараған шығыс бөліктерінде қисық бұрыштар бар.

Аудитория бөлімі

Аудиторияның бірінші қабатында граниттен жасалған су жинағыш бар, оның үстінде сәулеттік терракоттан жасалған тік блоктар орналасқан. Фасадтың қалған бөлігі фламандтық байлаумен салынған, ромб тәрізді өрнекпен кесектеліп жатқан. 44-ші көше бойында алюминий рамалары мен люкстері бар әйнек және қоладан жасалған қос есіктер орналасқан. Осы есіктердің екі жағында көрме жәшіктері орналасқан, ал есіктердің үстінде шатыр созылып тұр. Фасадтың оңтүстік-шығыс бұрышы қисық пішіндес және билеттер кассасына кіреберіс орналасқан. Бұл кіреберісте екі есік бар, олардың үстінде «Broadhurst» деген сөз жазылған әйнек панель орналасқан. Парапет сатылы және металл жақтан жасалған қоршаумен жабдықталған. Шуберт ұйымының мәліметінше, театрдың 1218 орындықтары бар, ал Playbill 1163 орындыққа сияды деп хабарлайды. Променадтан балконға дейін металл қоршаулары бар екі баспалдақ жетеді. Оркестр деңгейі еңкейген, сахнаның алдындағы оркестр шұңқырына қарай төмендейді. Оркестр және оның променадында гипстен жасалған панельдермен әрленген қабырғалар бар. Оңтүстік (сол) қабырғадағы есіктер вестибюльге, ал солтүстік (оң) және шығыс (артқы) қабырғалардағы есіктер шығу орындарына апарады. Кішкентай қойылымдар үшін орындықтардың жартысын бір түндік ішінде алып тастауға болады. Балконның арт жағында оркестр деңгейіндегілерге сәйкес келетін төрт панельді тіректер орналасқан, олардың үстінде дорикалық стильдегі капительдер орналасқан. Манхэттеннің театр ауданы 20 ғасырдың басында Юнион-сквер мен Мэдисон-скверден жылдам ауыса бастады. 1901 жылдан 1920 жылға дейін Манхэттеннің орталық бөлігінде Бродвей маңында қырық үш театр салынды, олардың ішінде Бродхерст театры да бар. Бродхерст театрын Сиракуза қаласынан (Нью-Йорк штаты) келген Шуберт ағайындар салған, олар 20 ғасырдың басында Нью-Йорк қаласына қарай кеңейді. Сэм С. Шуберт 1905 жылы қайтыс болғаннан кейін оның ағайындары Ли және Джейкоб Дж. Шуберт театрлық ісін едәуір кеңейтті. 1925 жылға қарай ағайындар АҚШ-тағы барлық пьесалардың төрттен біріне және театр билеттері сатылымының үштен екі бөлігіне ие болды.

The ground floor of the auditorium contains a water table made of granite, above which are vertical blocks of architectural terracotta. The rest of the facade is made of buff brick in Flemish bond, laid in a diaper pattern. Along the ground floor on 44th Street, there are glass and bronze double doors with aluminum frames and transoms. There are display boxes on either side of these doors, and a marquee extends above the doors. The southeastern corner of the facade is curved and contains an entrance to the ticket lobby. This entrance contains a double door, above which is a glass transom panel with the word "Broadhurst" inscribed on it. The parapet is stepped and contains a coping made of sheet metal. According to the Shubert Organization, the theater has 1,218 seats; and Playbill cites 1,163 seats. Two staircases with metal railings lead from the promenade to the balcony. The orchestra level is raked, sloping down toward an orchestra pit in front of the stage. The orchestra and its promenade contain walls with plasterwork panels. Doorways on the south (left) wall lead from the lobby, while those on the north (right) and east (rear) walls lead to the exits. half the seating could be removed overnight to accommodate smaller productions. At the rear of the balcony are four paneled piers (corresponding to those at orchestra level), which are topped by Doric style capitals. Manhattan's theater district had begun to shift from Union Square and Madison Square during the first decade of the 20th century. From 1901 to 1920, forty three theaters were built around Broadway in Midtown Manhattan, including the Broadhurst Theatre. The Broadhurst was developed by the Shubert brothers of Syracuse, New York, who expanded downstate into New York City in the first decade of the 20th century. After the death of Sam S. Shubert in 1905, his brothers Lee and Jacob J. Shubert expanded their theatrical operations significantly. The brothers controlled a quarter of all plays and three quarters of theatrical ticket sales in the U. S. by 1925.

Даму және алғашқы жылдары

Шуберт ағайындары 1913 жылы Астор отбасынан жерді жалға алып, Шуберт және Бут театрларын бірге салған. Ол наурыз айында бұл жоспарларды қайта қарады. Тамыз айында британдық-американдық театр продюсері Джордж Броадхерст театрды Шуберттерден жалға алды және театрдың атауы Броадхерст болып өзгертілді. Ол өзінің туындыларын көрсету үшін 44-ші көшедегі Шуберт театрының жаңа ғимаратын жалға алды. Шоу 52 қойылымға созылды. Мысалы, 1917 жылдың желтоқсанында Броадхерст Р.К. Картонның «Лорд және леди Алги» пьесасының қайта қойылымын ұсынды. 1918 жылы Пегги Вуд қатысқан «Майтайм» мюзиклі және Нора Бейс пен Уильям Кент қатысқан «Ледис Фирст» пьесасы көрсетілді. Рейчел Кротерстің «39 East» комедиясы 1919 жылы Броадхерстте, ал сол жылдың соңында Джейн Коул мен Аллан Лэнгдон Мартиннің «Smilin’ Through» бірлестігі ашылды. Джордж Броадхерсттің «Тарзан маймылдар» пьесасының адаптациясы, тірі жануарлармен, 1921 жылы 13 қойылымға қойылды. Пегги Вуд 1922 жылы Хьюго Феликстің «Маржолайн» операсы үшін Броадхерстке оралды, онда 136 қойылым болды. 1923 жылы Броадхерстте Ричард Беннетт пен Флоренс Элдридж қатысқан «Бишілер», сондай-ақ Элис Делисия қатысқан «1923 жылғы тақырыптар» ревюі көрсетілді. 1924 жылдың басында Броадхерст Марк Коннелли мен Джордж С. Кауфманның Роланд Янг қатысқан «Ат үстіндегі тіңкеуші» пьесасын қойды, ол 224 қойылымға созылды. Ол 237 рет қойылды. Біраз уақыттан кейін Александр А. Ааронс пен Винтон Фридли Броадхерст театрын бірнеше жылға жалға алды. Джед Харристің Джордж Эбботт пен Филипп Даннингтің «Бродвей» пьесасының нұсқасы сол қыркүйекте ашылды; ол 603 қойылымға созылды. Одан кейін бірден Уинтроп Эймстің Шекспирдің «Венеция саудагері» пьесасының нұсқасы Джордж Арлис пен Пегги Вуд қатысқан қойылымдар көрсетілді. «Лью Браун/Б. Г. де Сильва/Рэй Хендерсонның «Барлығын ұстап тұрыңыз!» мюзиклі 1928 жылы ашылып, 413 қойылымға созылды. Ол 135 рет қойылды. Норман Бел Геддес сол қарашада Шекспирдің «Гамлет» пьесасын қысқа уақытқа қайта жаңғыртты. «Басын қайтарып алған адам» драмасынан кейін 1933–1934 жылдар маусымында «Group Theatre» Сидни Кингслидің «Ақ киімдегілер» пьесасын қойып, Броадхерст театрын басып алды. Ева Ле Галлиеннің азаматтық репертуар компаниясы 1934 жылы Броадхерстте бірнеше қойылымдар ұсынды. Бұл Этель Барримор қатысқан «Лиглон», Хелен Хейс пен Винсент Прайс қатысқан «Виктория Регина» болды, ол сол жылдың соңында ашылды. Ол 1937 жылға дейін 517 қойылымға созылды. Содан кейін Рут Гордонның Хенрик Ибсеннің «Қуыршақ үйі» пьесасының нұсқасы 1938 жылы Броадхерст театрына көшірілді. 1939 жылы Доди Смиттың «Дайр октопус» пьесасы, «The Hot Mikado» мюзиклі, «Микадо» әнін «Билл Робинсон» ролімен қара нәсілділер нұсқасы, Кармен Миранда, Эбботт және Костелло қатысқан «Париж көшелері» ревюі көрсетілді. Бұлардың ішінде 1940 жылы Эд Уинн, Джейн Пикенс және ДеМаркос қатысқан «Жігіттер мен қыздар», сондай-ақ келесі жылы Джордж Джессел және Софи Таккер қатысқан «Жоғарғы шабуылшылар» болды. 1942 жылы Броадхерст театрында Ева Ле Галлиен, Джозеф Шилдкраут және Карл Малден қатысқан «Харри аға» драмасы көрсетілді. Броадхерст театрында одан әрі хиттерге 1943 жылы Фэтс Уоллердің «Early to Bed» ревюі; 1944 жылы Агата Кристидің «Он кішкентай үнді» пьесасы, 1945 жылы Джеки Глисон мен Гертруда Нисен қатысқан «Follow the Girls» ревюі көшірілді. Сол жылы Хелен Хейс Анита Лоустың «Happy Birthday» пьесасында оралды, ол 564 қойылымға созылды.

The Shubert brothers had constructed the Shubert and Booth theaters as a pair in 1913, having leased the site from the Astor family. he revised these plans in March. That August, British American theatrical producer George Broadhurst leased the theater from the Shuberts, and the venue was renamed for Broadhurst. He leased the Shubert's new 44th Street venue because he wanted a theater to showcase his own work. the show lasted 52 performances. for example, the Broadhurst hosted a revival of R. C. Carton's Lord and Lady Algy in December 1917. This was followed in 1918 by the musical Maytime with Peggy Wood and the play Ladies First with Nora Bayes and William Kent. Rachel Crothers's comedy 39 East opened at the Broadhurst in 1919, and Jane Cowl and Allan Langdon Martin's collaboration Smilin' Through at the end of that year. George Broadhurst's adaptation of the play Tarzan of the Apes, with real animals, ran for 13 performances in 1921. Peggy Wood returned to the Broadhurst for Hugo Felix's Marjolaine in 1922, which had 136 performances. The Broadhurst's productions in 1923 included The Dancers with Richard Bennett and Florence Eldridge, as well as the revue Topics of 1923 with Alice Delysia. In early 1924, the Broadhurst staged Marc Connelly and George S. Kaufman's play Beggar on Horseback with Roland Young, which lasted for 224 performances. it had 237 performances. Shortly afterward, Alexander A. Aarons and Vinton Freedley leased the Broadhurst Theatre for several years. Jed Harris's version of the George Abbott and Philip Dunning play Broadway opened that September; it continued for 603 performances, It was immediately followed by Winthrop Ames's version of Shakespeare's The Merchant of Venice, featuring George Arliss and Peggy Wood. The Lew Brown/B. G. de Sylva/Ray Henderson musical Hold Everything! opened later in 1928 and lasted for 413 performances. which continued for 135 performances. and Norman Bel Geddes produced a short lived revival of Shakespeare's Hamlet that November. the drama The Man Who Reclaimed His Head; Next, the Group Theatre occupied the Broadhurst during the 1933–1934 season with a production of Sidney Kingsley's play Men in White. Eve Le Gallienne's Civic Repertory Company presented several shows at the Broadhurst later in 1934. This included L'Aiglon with Ethel Barrymore, Victoria Regina, featuring Helen Hayes and Vincent Price, opened at the end of that year. It ran for 517 performances through 1937, Subsequently, Ruth Gordon's version of the Henrik Ibsen play A Doll's House moved to the Broadhurst in 1938. This was followed in 1939 by Dodie Smith's Dear Octopus; the musical The Hot Mikado, an all Black version of The Mikado with Bill Robinson; and the revue The Streets of Paris with Carmen Miranda and Abbott and Costello. These included Boys and Girls Together with Ed Wynn, Jane Pickens, and the DeMarcos in 1940, as well as High Kickers with George Jessel and Sophie Tucker the next year. The drama Uncle Harry with Eva Le Gallienne, Joseph Schildkraut, and Karl Malden ran at the Broadhurst in 1942. Further hits at the Broadhurst included Fats Waller's revue Early to Bed in 1943; the Agatha Christie play Ten Little Indians in 1944, and a transfer of the revue Follow the Girls with Jackie Gleason and Gertrude Niesen in 1945. and Helen Hayes returned the same year in Anita Loos's Happy Birthday, which ran for 564 performances.