Кіріспе
Гавин Брайарстың композициясы "Исаның қаны мені ешқашан тастап кеткен емес" – 1971 жылы Гавин Брайарстың жазған туындысы. Ол белгісіз үйсіз адамның қысқа импровизациялық шумақты орындауын негізге алады. Бұл шумақ әншінің 1911 жылы жарық көрген Джеймс М. Блэктің евангелиялық әнұранының хорынан есте сақтауы еді. Шумақтың үстіне скрипка және духовой аспаптардан құралған бай гармониялар біртіндеп үйлестіріледі. Алғаш рет бұл шығарма Лондонның Elephant and Castle және Waterloo аймағындағы көше өмірін көрсететін деректі фильмге қолданылды. Кейіннен жазбаны тыңдағанда, Брайарс оның пианиномен үйлесімді екенін және 13 тактқа ыңғайлы цикл құрағанын байқады. Алғашқы LP жазбасы 25 минутқа шектелді, кейін кассетаға арналған 60 минуттық нұсқасын жасады, ал CD пайда болғаннан кейін 74 минуттық нұсқасы жарық көрді. 1993 жылы Mercury жүлдесіне үміткер болды. Брайарс былай дейді:
Jesus' Blood Never Failed Me Yet is a 1971 composition by Gavin Bryars based on a loop of an unknown homeless man singing a brief improvised stanza. The loop was the singer's recollection of the chorus of a gospel hymn, by James M Black, published in 1911. Rich harmonies, comprising string and brass, are gradually overlaid over the stanza. The piece was first recorded for use in a documentary which chronicles street life in and around Elephant and Castle and Waterloo, in London. When later listening to the recordings, Bryars noticed the clip was in tune with his piano and that it conveniently looped into 13 bars. For the first LP recording, he was limited to a duration of 25 minutes; later he completed a 60 minute version of the piece for cassette tape; and with the advent of the CD, a 74 minute version. It was shortlisted for the 1993 Mercury Prize. Bryars says:
In 1971, when I lived in London, I was working with a friend, Alan Power, on a film about people living rough in the area around Elephant and Castle and Waterloo Station. In the course of being filmed, some people broke into drunken song – sometimes bits of opera, sometimes sentimental ballads – and one, who in fact did not drink, sang a religious song "Jesus' Blood Never Failed Me Yet". This was not ultimately used in the film and I was given all the unused sections of tape, including this one. When I played it at home, I found that his singing was in tune with my piano, and I improvised a simple accompaniment. I noticed, too, that the first section of the song – 13 bars in length – formed an effective loop which repeated in a slightly unpredictable way [in the notes for the 1993 recording on Point, Bryars wrote that while the singer's pitch was quite accurate, his sense of tempo was irregular]. I took the tape loop to Leicester, where I was working in the Fine Art Department, and copied the loop onto a continuous reel of tape, thinking about perhaps adding an orchestrated accompaniment to this. The door of the recording room opened on to one of the large painting studios and I left the tape copying, with the door open, while I went to have a cup of coffee. When I came back I found the normally lively room unnaturally subdued. People were moving about much more slowly than usual and a few were sitting alone, quietly weeping. I was puzzled until I realised that the tape was still playing and that they had been overcome by the old man's singing. This convinced me of the emotional power of the music and of the possibilities offered by adding a simple, though gradually evolving, orchestral accompaniment that respected the homeless man's nobility and simple faith. Although he died before he could hear what I had done with his singing, the piece remains as an eloquent, but understated testimony to his spirit and optimism."
1971 жылы Лондонда тұрғанда, мен досым Алан Пауэрмен бірге Elephant and Castle және Waterloo станциясы маңындағы көшпенділер туралы фильм түсірдік. Түсірілім барысында кейбір адамдар мас күйінде ән шырқады – кейде операдан үзінділер, кейде көңілді балладалар, ал бірі, ішкілік ішпеген, "Исаның қаны мені ешқашан тастап кеткен емес" деген діни ән айтты. Бұл фильмде қолданылмады, менің қолыма барлық пайдаланбаған таспа бөліктері, оның ішінде осы да берілді. Үйде ойнағанда, оның әні менің фортепианомен үйлесетінін анықтадым, сондықтан қарапайым сүйемелдеуді импровизацияладым. Сондай-ақ, әннің алғашқы бөлігі – 13 такттан тұрады – сәл болжамсыз қайталанатын тиімді цикл құрағанын байқадым [1993 жылғы Point жазбасының түсіндірмесінде Брайарс әншінің ырғағы өте дәл болғанымен, темпінің сезімі тұрақсыз екенін жазды]. Таспаны Лестерге алып бардым, онда мен Көркемсурет факультетінде жұмыс істедім, және оны бірнеше таспаға көшіріп, мүмкін оркестрлік сүйемелдеу қосуды ойладым. Жазу бөлмесінің есігі үлкен сурет студиясына ашылды, мен таспаны көшіріп, есікті ашық қалдырып, кофе ішуге кеттім. Қайтып келгенде, әдетте көңілді бөлмеде ерекше үнсіздік байқалды. Адамдар әдеттегіден әлдеқайда баяу қозғалды, ал бірнешеуі жалғыз отырып, үнсіз жылады. Таспа әлі де ойнап тұрғанын және олардың қарттың әніне тәнті болғанын түсінгенімде таң қалдым. Бұл мені музыканың эмоционалдық күшіне және үйсіз адамның асыл қадір-қасиеті мен қарапайым имандылығын құрметтейтін қарапайым, бірақ біртіндеп дамитын оркестрлік сүйемелдеудің мүмкіндіктеріне сендірді. Ол менің жасаған әнін естімей кетті, бірақ бұл шығарма оның рухы мен оптимизміне куәлік етеді".
Jesus' Blood Never Failed Me Yet is a 1971 composition by Gavin Bryars based on a loop of an unknown homeless man singing a brief improvised stanza. The loop was the singer's recollection of the chorus of a gospel hymn, by James M Black, published in 1911. Rich harmonies, comprising string and brass, are gradually overlaid over the stanza. The piece was first recorded for use in a documentary which chronicles street life in and around Elephant and Castle and Waterloo, in London. When later listening to the recordings, Bryars noticed the clip was in tune with his piano and that it conveniently looped into 13 bars. For the first LP recording, he was limited to a duration of 25 minutes; later he completed a 60 minute version of the piece for cassette tape; and with the advent of the CD, a 74 minute version. It was shortlisted for the 1993 Mercury Prize. Bryars says:
In 1971, when I lived in London, I was working with a friend, Alan Power, on a film about people living rough in the area around Elephant and Castle and Waterloo Station. In the course of being filmed, some people broke into drunken song – sometimes bits of opera, sometimes sentimental ballads – and one, who in fact did not drink, sang a religious song "Jesus' Blood Never Failed Me Yet". This was not ultimately used in the film and I was given all the unused sections of tape, including this one. When I played it at home, I found that his singing was in tune with my piano, and I improvised a simple accompaniment. I noticed, too, that the first section of the song – 13 bars in length – formed an effective loop which repeated in a slightly unpredictable way [in the notes for the 1993 recording on Point, Bryars wrote that while the singer's pitch was quite accurate, his sense of tempo was irregular]. I took the tape loop to Leicester, where I was working in the Fine Art Department, and copied the loop onto a continuous reel of tape, thinking about perhaps adding an orchestrated accompaniment to this. The door of the recording room opened on to one of the large painting studios and I left the tape copying, with the door open, while I went to have a cup of coffee. When I came back I found the normally lively room unnaturally subdued. People were moving about much more slowly than usual and a few were sitting alone, quietly weeping. I was puzzled until I realised that the tape was still playing and that they had been overcome by the old man's singing. This convinced me of the emotional power of the music and of the possibilities offered by adding a simple, though gradually evolving, orchestral accompaniment that respected the homeless man's nobility and simple faith. Although he died before he could hear what I had done with his singing, the piece remains as an eloquent, but understated testimony to his spirit and optimism."
Нұсқалар
Әннің 25 минуттық түпнұсқа нұсқасын алғаш рет Music Now Ensemble, Бриарс жетекшілік еткен, 1972 жылы желтоқсанда Королева Елизавета залында орындады және 1975 жылы Брайан Иноның Obscure лейбліне жазды. 1990 жылы Гавин Брайарс ансамблі Франциядағы Буржедегі қалпына келтірілген су мұнарасында 60 минуттық нұсқаны жазды. 74 минуттық нұсқасы 1993 жылы Point лейбліне жазылды, Том Уэйтс үйсіз адамның дауысына кейінгі бөлімдерде өз дауысын қосты. 2019 жылы Брайарс GB Records арқылы өзінің төрт баласын қамтыған ансамбльмен бірге 25 минуттық нұсқасын шығарды. 1981 жылы хореограф Магуй Марин бұл шығарманы Бекеттен шабыттанған May B шығармасының музыкасы ретінде пайдаланды. 1993 жылы Уильям Форсайт бұл шығарманы Франкфурт балеті үшін 25 минуттық "Квинтет" шығармасының музыкасы ретінде пайдаланды. Кейін бұл шығарманы бірнеше басқа би топтары орындады. 2003 жылы христиандық Jars of Clay тобы оны Essential Records лейблінде Who We Are Instead атты алтыншы студиялық альбомында ұсынды. 2006 жылы Art of Time Ensemble өзінің тұңғыш Live In Toronto альбомында 16 минуттық нұсқасын шығарды. 2011 жылы The Music Tapes бұл әннің кавер нұсқасын Bryars-тің түпнұсқалық таспа үлгісін пайдаланып, NPR-дің Tiny Desk Concert сериясы үшін орындады. 2018 жылы "My'ol Beef Pal" атты әннің пародиасы соғыста сиырлардың рөлі туралы Beef and Dairy Network подкастінің 35-ші эпизодында ойнатылды, онда әлеуметтік антрополог Уиллард Рудман оны окоптарда айтқан деп мәлімдеді. 2019 жылдың сәуір айында Лондонның Тейт Модерн көркемсурет галереясында 12 сағаттық түнгі нұсқасы орындалды, оны Гавин Брайарс басқарды. Орындаушылар қатарында екі үйсіз адамдар тобы (біреуі вокалдық, біреуі аспаптық), сондай-ақ Academy of St Martin in the Fields, Southbank Sinfonia және Брайарстың жеке ансамблі болды.