Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Сент-Клэр Тисдалл (1859–1928) – британдық англикан дін қызметкері, тіл білгісі, тарихшы және филолог, Персиядағы Исфахан қаласында Англия шіркеуінің миссионерлік қоғамының хатшысы қызметін атқарған.
William St. Clair Tisdall (1859–1928) was a British Anglican priest, linguist, historian and philologist who served as the Secretary of the Church of England's Missionary Society in Isfahan, Persia.
Мансап
Тисдалл Амритсардағы оқу колледжінің директоры болды, кейін Бомбей қаласындағы C. M. S. Мұхаммедан миссиясының миссионері қызметін атқарды. Ол Таяу Шығыстың бірнеше тілін, оның ішінде араб тілін еркін меңгерген, көп уақытын исламның және Құранның түпнұсқа тілдеріндегі бастауларын зерттеуге арнады. Ол сонымен қатар парсы, хиндустани, панджаби және гужарати тілдері үшін грамматикалық еңбектер жазды. Гужарати грамматикасын зерттеген алғашқы ғалымдардың бірі ретінде, ол гужарати тілінің үш негізгі түрін анықтады: стандартты "хиндү" диалектісі, "парси" диалектісі және "мұсылман" диалектісі.
Tisdall was the principal at the Training College in Amritsar and later was the missionary in charge of the C. M. S. Muhammadan Mission in Bombay. He was fluent in several Middle Eastern languages, including Arabic, and spent much time researching the sources of Islam and the Qur'an in the original languages. He also wrote grammars for Persian, Hindustani, Punjabi and Gujarati. As an early scholar of Gujarati grammar, he defined three major varieties of Gujarati: a standard 'Hindu' dialect, a 'Parsi' dialect and a 'Muslim' dialect.
Тисдалдың соңғы сын-пікірлері
Клинтон Беннетт өзінің "Исламның Викториандық бейнелері" (1992) кітабында Тисдаллды дәстүрлі христиандық мұсылманға қарсы айтыс-тартысты жалғастыратын, қарсыласуға бейім адам ретінде көрсетеді. Тисдалл 1998 жылы Ибн Варақ редакциялаған "Құранның шығу тегі: Исламның қасиетті кітабына арналған классикалық мақалалар" атты жинақтағы он үш автордың бірі болды. Діни зерттеулер профессоры Герберт Берг бұл жинақты қарап, Тисдаллдың еңбегін "ешқандай ғылыми маңызы жоқ мақала" деп сынады. Берг қорытындылай келе: "Ибн Варақ кейбір мақалаларды ғылыми құндылығы немесе 'классикалық' мәртебесі бойынша емес, керісінше, Исламға деген қарсылығына байланысты енгізген секілді. Бұл жинақтың құндылығын азайтуы мүмкін емес, бірақ оқырман бұл жинақтың Құран туралы классикалық зерттеулерді толыққанды көрсетпейтінін білуі керек". Тисдалл Мұхаммедті сол уақыттағы қажеттіліктерге сәйкес аяндарды өзі ойлап тапқан деп айыптайды.
Clinton Bennett, in his Victorian Images of Islam (1992), paints Tisdall as a confrontationalist perpetuating a traditional Christian anti Muslim polemic. Tisdall was one of thirteen authors whose essays were compiled in The Origins of The Koran: Classic Essays on Islam’s Holy Book, a 1998 book edited by Ibn Warraq. In reviewing the compilation, religious studies professor Herbert Berg panned the inclusion of Tisdall's work as "not a particularly scholarly essay". Berg concluded "[i]t seems that Ibn Warraq has included some of the essays not on the basis of their scholarly value or their status as 'classics', but rather on the basis of their hostility to Islam. This does not necessarily diminish the value of the collection, but the reader should be aware that this collection does not fully represent classic scholarship on the Quran". Tisdall accuses Muhammad of inventing revelations according to what he believed to be the need of the moment.