Кіріспе

Оңтүстік моңғол тілі

Бонан тілі (айтылуы: , Baonang; қытайша: 保安语, Bǎo'ānyǔ; Амдо тибетше: Dorké), сондай-ақ өзінің атауымен Манискача (тибетше: མ་ནི་སྐད་ཅི; Wylie: Ma ni skad ci) деп те белгілі, Қытайдағы Бонан халқының моңғол тілі. 1985 жылғы мәліметтер бойынша, шамамен 8000 адам сөйлейді, оның ішінде Бонан этносының 75%-ы және Ганьсу мен Цинхай провинцияларындағы көптеген моңғорлар бар. Бірнеше диалектісі бар, оларға түрлі дәрежеде, бірақ әрқашан күшті ықпал етеді қытай және тибет тілдері, ал Вутун тілінде екі тілділік сирек кездеседі. Ең көп зерттелгені – Тонгрен диалектісі. Әдетте сөйлеушілермен жазылмайды, бірақ Амдо айтылуына сәйкес тибет әліпбиін қолданып, Бонан тілін жазудың халықтық дәстүрі бар.

Морфология

Бонан, басқа монғол тілдері сияқты, агглютинативті тіл. Бонан есімдерінің бес жайылымдық түрі бар: атау, айқындау, меншік, берілген, орналасқан, шығарылған және құралдық. Сөздердің морфологиясы өте күрделі. Дәлелділік индикативті райда "нақты" немесе "нақты емес" деп, арнайы жұрнақтармен немесе көмекші етістіктермен білдіріледі. Нақты қазіргі уақыт табиғи түрде болатын құбылыстарды көрсету үшін қолданылады, ал нақты емес қазіргі уақыт жануарлардың мінез-құлқына сипаттама береді. Нақты емес уақыт ерік-жігерді де білдіруі мүмкін. Болашақ, үздіксіз және толықтырған уақыт жұрнақтары да дәлелділік белгілеріне ие, олар көбінесе жоққа шығаруды білдіру үшін қолданылады.

Синтаксисі

Бонан тілі негізгі SOV (субъект-объект-глагол) ретімен келеді, бірақ объектіні алға жылжыту жиі кездеседі. Ол ерекше копуланың екі рет белгіленуімен танымал. Моңғол тілінің копулалары, олардың мағыналары әртүрлі, Бонан тілінің SOV сөздерінің ретімен сөйлем соңында тұрады, ал қытай тіліндегі "to be" копуласы копуланың субъектісі мен толықтыруы арасында, қытай тіліндегі SVO сөздерінің реті сияқты қолданылады. Бұл қытай копуласы міндетті емес және субъектіні баса көрсету үшін пайдаланылады. Нақты, бірақ нақты емес копула кейбір шекті етістіктерден кейін қатыстық сөз ретінде де жұмыс істей алады. Мысалы: Моңғол тілдерінің ішінде ғана сын есімдер өзгертетін зат есімнен кейін келеді. Бұл Тибеттің ықпалынан туындаған.