Кіріспе
Уильям Хирштейн – американдық философ, көбінесе ой философиясы, тіл философиясы, метафизика, когнитивтік ғылым және аналитикалық философия салаларымен айналысады. Қазір ол Эльмхерст университетінде философия профессоры болып жұмыс істейді.
William Hirstein is an American philosopher primarily interested in philosophy of mind, philosophy of language, metaphysics, cognitive science, and analytic philosophy. He is a professor of philosophy at Elmhurst University.
Оқыту
Уильям Хирштейн философия ғылымдарының докторы дәрежесін Калифорния университетінде, Дэвис қаласында Ричард Вуллхаймның жетекшілігімен алды. Одан кейін ол Сан-Диегодағы Калифорния университетінде Патрисия Черчленд пен Вилаянур С. Рамачандранның қадағалауымен докторлық диссертациядан кейінгі зерттеу жұмыстарын жүргізді, бұл жұмыстар жасанды естеліктерге (конфабуляцияға) әкелетін неврологиялық синдромдарды, мысалы, екі бөлікке бөлінген миы бар пациенттерді және анозогнозия немесе Капграс иллюзиясымен ауыратын пациенттерді зерттеуге бағытталған.
Конфабуляция теориясы
Хирштейн 2005 жылы жарық көрген "Брейн Фикшн" кітабында конфабуляцияның нейрологиялық негізіне қатысты толыққанды эпистемиялық теорияны жасау үшін философиялық білімі мен клиникалық тәжірибесі арасындағы байланысты кеңінен пайдаланады. Ол префронтальді атқару процестерінің жалған естеліктерді немесе қабылдауларды түзете алмайтынын, соның салдарынан конфабуляция пайда болатынын көрсетеді. Осылайша, конфабуляция – екі қателіктің нәтижесі, олар екі түрлі ми зақымдануынан туындауы мүмкін. Біріншісі – есте сақтау немесе қабылдаудағы қателік, ал екіншісі – префронтальді атқару процестерінің осы қателікті түзете алмауы.
Ақыл-ойдың бірігуі гипотезасы
2012 жылы жарық көрген «Ақылдардың қосылуы: сана, нейроғылым және сананың жеке өмірі» атты кітабында Хирштейн, егер бір адамның екінші адамның санасын тікелей сезінуі мүмкін екенін мойындасақ, ақыл-дене проблемасын шешудегі маңызды тосқауелді жоюға болатынын айтады. Философтар мен ғалымдардың көпшілігі сана туралы жазғанда мұның мүмкін емес деп санайды, бірақ бұл саналы ми күйлерінің басқа физикалық күйлерден өзгеше екенін білдіреді, ал олар туралы бірнеше адам біле алады. Бұл санамызды физикалық жүйе ретінде түсінуге кедергі келтіреді. Хирштейн «ақылдардың қосылуы» қалай жүзеге асырылатынын түсіндіреді: А адамның префронтальды бөлігін В адамның артқы ми қабығына қосу арқылы, бұл А адамның өзіне қатысты сезімін В адамның саналы ойларымен және сезімдерімен байланыстырады.