Кіріспе

Пиларос (Πύλαρος) – Грекияның Иония аралдарындағы Кефалония аралындағы бұрынғы муниципалитет. 2019 жылғы жергілікті басқару реформасынан бері Сами муниципалитетінің құрамына кіреді және оның муниципалдық бөлімшесі болып табылады. Аралдың солтүстік-орталық бөлігінде орналасқан. Жер аумағы 81.112 км² және 2021 жылғы халық санағы бойынша 1,422 тұрғыны бар. Муниципалитеттің орталығы және ең ірі қаласы – Агия Эффимия.

География

Солтүстік жағынан Пиларос Эрисос муниципалды бірлігімен шектеседі, ал шекарасында Кало тауы (901м) және Агриосыко мүйісі орналасқан. Оңтүстік жағынан Аргостоли және Сами муниципалитеттерімен шектеседі, ал шекарасында Агия Динати тауы (1131м) орналасқан. Пиларос екі таудың арасындағы аңғарды құрайды, одан Ксерпотамос өзені ағып өтеді. Пиларос аңғары орманмен жабылған және көптеген сирек кездесетін жануарлар мекендейді. Шығыс жағында Агия-Эфимия шығанағы жатыр, ал батысында Палики түбегімен шектеседі. Батыс шекарасында Фалари үстірті мен Мыртос шығанағы орналасқан. Мыртос жағажайы он бір рет Грецияның үздік жағажайы деп танылды және әлемдегі ең жақсы жағажайлардың бірі саналады.

Экономика

Муниципалитет экономикасы туризм мен сүт шаруашылығына негізделген. Кало тауының үстірт өңірінде және Фалари үстіртінде негізгі кәсіп мал шаруашылығы және ірім жасау болып табылады. Ескі заманда Пиларос тұрғындарының көптегені ірім жасаған және оны жасау үшін Италия мен Балқанға сапар шегетін. Кейде Фалариде ең жақсы грек Фета ірімі жасалады дейді. Агия Эфимияға жақын аймақтарда егіншілік жақсы дамыған, бірақ туризм ең маңызды табыс көзі. Жазда бұл аймақ әлемнің түкпір-түкпірінен келген туристер үшін қасиетті орынға айналады, олардың көпшілігі әйгілі Миртос жағажайына барады. Мұнда қонақүйлер, жалдауға бөлмелер, кафелер, таверналар және сувенирлер сататын дүкендер бар. 19 ғасырда пиларос тұрғындарының көптегені теңізшілер, кеме иелері және саудагерлер болды: олардың көптеген кемелері болды және олар Жерорта теңізі мен Қара теңізде саяхаттады. Бірақ бүгінде осы кәсіппен айналысатын адамдардың саны азайды.

Тарих

Пайларос ұзақ және маңызды тарихқа ие, тіпті атауы да ежелгі. Бұл атау ежелгі грекше πύλη ("қақпа") және άρω ("алу") сөздерінен шыққан деп саналады, яғни "қақпаларды алыңыз", себебі Пайларос екі "қақпаның" арасында орналасқан: Агия Ефимия және Миртос шығанақтары. Бізге белгілі алғашқы тарихи мәліметтер Микен дәуірінен басталады. Микендік құмыралар мен ежелгі бекіністердің алып қабырғалары Карусатта, Логаратада және Агия Ефимияда табылды. Бір теория бойынша, Агия Динатиде қасиетті орын болған, оның пішіні (құрышпен оралған тасқа ұқсайтын) Реяның Кроносқа жеу үшін берген тас деп есептелген, осылайша ол Зевсті жеуіне жол бермеген. Зевс билікке келген соң, Кроносқа бұл тасты Агия Динати орнына лақтыруға мәжбүр еткен. Ежелгі заманда Пайларос мекенделген болуы мүмкін, бірақ оның қалдықтары әлі табылған жоқ. Рим дәуірінде Пайларос римдік шенеуніктердің демалыс орны болған, бұл Агия Ефимияда табылған римдік вилламен дәлелденеді. Византия дәуірінде Пайларос Византия империясының провинцияларының бірі – «Кефалония темасы» құрамына кірген. Пайларостағы ең көне монастырь – Панагия Тематон монастыры («тема» сөзінен) және әлі табылмай қалған Агиос Полатос монастыры сол жылдары салынған болуы мүмкін. Венециялықтардың үстемдігі кезінде алғашқы қазіргі заманғы ауылдар (Аномерия, Марката, Карусата, Антипата) құрылған, ал кейбір отбасылар (Карусой, Антипа) «Libro d' Oro» тізіміне енгізілген. Британдықтардың оккупациясы кезінде Пайларос британдық билікке қарсы ірі көтерілістердің орталығы болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде пайларостықтар 1940 жылғы грек-итальян соғысына, Ұлттық қарсылық қозғалысына және грек азаматтық соғысына қатысты. Пайлароста, Кефалонияның барлық жеріндегідей, немістер «Капитан Кореллис мандолинасы» фильмінен танымал «Акки дивизиясының қырғыны» деп аталатын қырғынды жасап, 33-ші жаяу әскер дивизиясының көптеген итальяндықтарын қырғынға ұшыратты. Көптеген итальяндықтар «Фаларидегі Лаланың үйі» деген жерде қаза тапты. Грек азаматтық соғысы кезінде кейбір пайларостықтар Грекияның коммунистік Демократиялық армиясының мүшелері болып, грек армиясына қарсы күресті. Демократиялық армияның соңғы екі капитаны Маттай Колубис және Илияс Кугианос, 1949 жылдың қыркүйегінде қаза тапқан, олар пайларостықтар еді. (Кефалонияның Демократиялық армиясы 1949 жылдың желтоқсанына дейін әрекет еткен коммунистік сарбаздардың соңғы тобы болды). Соңында, 1953 жылы Пайларос Ион аралдарын қозғалтқан қатты жер сілкінісінен зардап шекті. Бірнеше күннен кейін жаралы тұрғындарды король Георг II қабылдады.

Танымал тұлғалар

Маринос Антипас (1873–1907) – алғашқы грек социалистерінің бірі. Ол Кефалонияда бастаған қызметін кейін Тесалияға көшірді, онда шаруаларды жер иелеріне қарсы қоздырып, 1907 жылы қанымен құрбан болды. Оның мысалы 1910 жылы Килердегі Ұлы аграрлық революцияға түрткіс болды. Евангелис Потамианос 1821 жылғы грек революциясының күрескері болды.

Дәстүрлер

Пилариандықтардың көптеген салт-дәстүрлері мен әдет-ғұрыптары бар. Жазда әр ауыл белгілі бір әулиеге арналған діни мереке немесе панигири өткізеді. Пилария – Кефалонияның екі дәстүрлі биінің бірі – Диваратиконың туған жері. Пилариандықтар сонымен қатар ерекше сатиралық поэзиясымен де танымал.