Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Гомосексуалистердің құпия қоғамы
Secret society for homosexuals
Хаеронея ордені – гомосексуалистік моральдық, этикалық, мәдени және рухани құндылықтарды дамыту мақсатында құрылған құпия қоғам. Джордж Сесил Айвс 1897 жылы гомосексуалдардың қоғамда ашық қабылдануы қиын екеніне сеніп, осы орденді құрды. Орден жасырын байланыс үшін желі ұсынды. Бұл құпия орден б.з.д. 338 жылы болған шайқаста, Фива қасиетті жасағы жеңіліске ұшыраған оқиғаға орай аталды.
The Order of Chaeronea was a secret society for the cultivation of a homosexual moral, ethical, cultural, and spiritual ethos. Founded by George Cecil Ives in 1897, based on his belief that homosexuals would not be accepted openly in society, the Order offered a network for underground communication. The secret Order was named for the 338 BC battle where the Sacred Band of Thebes was ultimately defeated.
Құрылуы мен ұйымдастырылуы
1860 жылдары неміс заңгері Карл Генрих Ульрихс өзінің гомосексуализмін ашық жариялаған алғашқы еуропалық болуы мүмкін. Ульрихс ондаған кітаптар мен брошюралар жазды, онда бір жынысты махаббат табиғи және тұқым қуалайтынын, сондықтан ол қылмыс емес екенін дәлелдеді. Ол "Урания" терминін гомосексуалистік қатынастардың синонимі ретінде енгізді және тіпті гомосексуалдарға некеге тұру құқығы берілуін талап етті. Германия, Австрия және Франциядағы кейбір ойшылдар бір жынысты махаббат пен еркектер арасындағы қатынастарды сот жазасы емес, дәрігерлер емдеуі керек психологиялық проблема деп қарастыра бастады. Осының салдарынан, 1876 жылға қарай "психологиялық" термині Оскар Уайльд пен оның замандастары гомосексуалдыққа қатысты кез келген нәрсені сипаттау үшін қолданатын терминге айналды. Сонымен қатар, МакКенна былай деп жазады: "Эстетизм 1870-ші жылдардың соңында толыққанды күйінде пайда болды". Бұл "сурет, идеализм және саясаттың керемет үйлесімі болды, ол әдеміліктің жаңа жаңалықтарын таратуға тырысты". 1893 жылы, Уайльдпен танысқаннан кейін, Уайльдтың досы, оның күнделіктерінде жазушының өмірінен көптеген жаңа деректер бар Джордж Сесил Айвс, "Іс" үшін күресуді мақсат еткен "Херонея ордені" деген құпия қоғам құрды. Қоғамның аты "б.з.д. 338 жылы Теба жасағының еркектер арасындағы махаббаттары қырғынға ұшыраған шайқастан" алынған. Айвс және басқа мүшелер хаттар мен басқа материалдарды шайқас болған жылдан бастап санап, 1900 жылды C.2238 деп жазды. "Мақсат ережелерінде" орден "Дін, өмір философиясы және міндеттің идеалы" болуы керек екені айтылды, бірақ оның мақсаты негізінен саяси болды. Орден мүшелері "Иман бауырлары" деп аталды және "Бастау рәсімі" кезінде "Ешқашан махаббаттағыларды мазаламау және қуғындамауға" және "Шын махаббатқа қасиетті орын сияқты қарауға" ант беруге міндетті болды. Топтың құрамында ерлер басым болды, бірақ бірнеше лесбиянкалар да болды. Айвс орденнің аскетизмді ұстанатын қозғалыс екенін, оны ерлердің жыныстық қатынас үшін кездесуіне арналған аламат ретінде пайдаланбау керектігін баса айтты, бірақ ол "күшті сезімталдыққа" белгілі бір деңгейде рұқсат берді. Сондай-ақ, ол ерлер арасындағы махаббат пен жыныстық қатынас – бұл нағыз демократияның формасы ретінде қатаң таптық жүйені құлатудың жолы деп сенді.
In the 1860s, the German lawyer Karl Heinrich Ulrichs may have been the first modern European to publicly declare his homosexuality. Ulrichs wrote dozens of books and pamphlets which argued that the preference for same sex love is hereditary; therefore it should not be a crime. He introduced the word "Uranian" as a synonym for homosexual relations, and even demanded that homosexuals be granted the right to marry. Less radical thinkers in Germany, Austria and France began to argue that same sex attraction and relations between men were a psychological disturbance to be treated by physicians, rather than a crime to be punished by the courts. As a result, by 1876 "psychological" had become a term that Oscar Wilde and his peers used to describe anything pertaining to gay sex. At the same time, McKenna writes, "aestheticism seemed to spring to life, fully formed, towards the end of the 1870s." It was "a heady mix of art, idealism and politics, which sought to propagate a new gospel of Beauty." In 1893, shortly after meeting Wilde, George Cecil Ives, a friend of Wilde's whose diaries contain many new details of the writer's life, founded a secret society called the Order of Chaeronea, aimed at promoting 'the Cause'. The society was named "after the battle where the male lovers of the Theban Band were slaughtered in 338 BC." Ives and other members dated letters and other materials from the year of the battle, so that 1900 would be written as C.2238. The 'Rules of Purpose' stated that the Order was to be 'A Religion, A Theory of Life, and Ideal of Duty', although its purpose was primarily political. Members of the Order were 'Brothers of the Faith', and were required to swear under the 'Service of Initiation', that "you will never vex or persecute lovers" and "That all real love shall be to you as sanctuary." The group was male dominated, but did include a few lesbian members. Ives was keen to stress that the Order was to be an ascetic movement, not to be used as a forum for men to meet men for sex, although he accepted a degree of 'passionate sensuality' could take place. He also believed that love and sex between men was a way to undermine the rigid class system, as a true form of democracy.</blockquote>