Тропикалық және субтропикалық мұхиттардың терең суларындағы шарасымай (Linophryne arborifera)
Linophryne arborifera
Тропикалық және субтропикалық мұхиттарда тіршілік ететін Linophryne arborifera балық түрі туралы ақпарат. Биологиялық ерекшеліктері, шағын мөлшері және жарық шығару қабілеті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Балық түрлері
Species of fish
Linophryne arborifera, немесе жарқыраған жемқор (illuminated netdevil), – Linophrynidae тұқымдасына жататын, барлық тропикалық және субтропикалық мұхиттардың 1000 м (3300 фут) тереңдігінен төмен, батиал аймағында кездесетін шарабақ. Оның ұзындығы 77 мм-ге дейін жетеді. Аналығы жетілген, паразиттік атасынан әлдеқайда ірі.
Linophryne arborifera, or illuminated netdevil, is an anglerfish of the family Linophrynidae, found in all tropical and subtropical oceans at depths below 1,000 m (3,300 ft) in the Bathyal zone. Its length is up to 77 mm (3 inches). The female is significantly larger than the mature, parasitic male.
Сипаттамалары
Linophryne arborifera тікелей аударғанда "зығыр өсіретін ағаш бақасы" деген мағынаны береді, грек тілінен. Аналық Linophryne басында жарқыраған әртүрліше ілмекке (esca, латынша "тағам") ие, сонымен қатар төменгі жақ сүйегінен төңкерілген көп тармақты барбель ілінген. Барбель жіпшелерінде одан да көп биолюминесцентті органдар орналасқан. Ұзындығы 77 мм (3 дюйм) дейін жететін аналықтар еркектерге қарағанда айтарлықтай ірі, ал еркектердің ұзындығы шамамен 15 мм (0,6 дюйм) ғана. Метаморфозға ұшырағаннан кейін олардың түсі қара болады. Оларда қабыршақтар мен желатин тәрізді тері жоқ. Линофриндер басқа кератиоидтардан арқа қанатында 3 (кейде 4) сәуле, қонысқау қанатында 3 (кейде 2 немесе 4) сәуле, жең қанатында 5 (кейде 4) сәуле және сол жаққа ашылатын (sinistral) ануспен ерекшеленеді. Линофриндердің еркектердің көздері өте жақсы жетілген және кератиоидтардың арасында ерекше – түтікше тәрізді және сәл алға қарай бағытталған. Линофриндердің еркектердің мұрын тесіктері де үлкен және жақсы жетілген.
The literal translation is Linophryne arborifera, which is Greek for “tree bearing flax toad.” The female Linophryne has not only a luminous lure on the head, called the esca (Latin for “food”), but also a multibranched barbel hanging from the lower jaw. The barbel filaments contain many more bioluminescent organs. At a length of up to 77 mm (3 inches), females are significantly larger than the males, which reach only about 15 mm (0.6 inches). After metamorphosis they are black in color. They have no scales and gelatinous skin. They are different from all other ceratioid families in having dorsal fin rays 3 (rarely 4), anal fin rays 3 (rarely 2 or 4), branchiostegal rays 5 (rarely 4), and a sinistral (opens to the left) anus. The eyes of linophrynid males are very well developed and unique among ceratioids in being tubular and directed somewhat forward. The nostrils of linophrynid males are also large and well developed.
Тарату
Linophryne arborifera барлық тропикалық және субтропикалық мұхиттарда 1000 метрден аса тереңдікте табады.
Linophryne arborifera is found in all tropical and subtropical oceans at depths below 1,000 m (3,300 ft).
Тамақтандыру
Линофрин тұқымдасына жататын жануарлардың жеміне балықтар мен қабықшалылар кіреді. Еркектер аналыққа жабысып, одан қоректену арқылы өмір сүреді. Олар аналықтың құрсақ жағына жақтарымен жабысады. Олардың арасындағы қан тамырлары мен тіндер бірігіп, аналықтан еркекке қоректік заттардың өтуіне жағдай жасайды. Құрсақтары бос еркектердегі метаморфоздан кейін еркін өмір сүру кезеңінде тамақтана алмайтындарын анықтаған ғалымдар, линофрин еркектерінің тамақтана алмайтынын айтады. Сонымен қатар, осы еркектердің жоғарғы және төменгі жақтарындағы "қысқа және жуан" тісшелердің құрылысы олжаны ұстауға қолайсыз болып көрінеді, ал асқазан-ішек жолы жетілмеген. Қазіргі талдам бойынша, еркектер аналыққа жабыспаса, бірнеше айдан кейін өледі.
Recorded prey of the genus Linophryne include fishes and crustaceans. Attached males obtain their nutrition from the female. They attach to the female with their jaws on her ventral surface. Blood vessels and tissues between them become integrated, allowing nutrients to pass from the female to the male. Based on finding empty stomachs in captured free living males, scientists think linophrynid males are unable to feed during their free living stage after metamorphosis. Also, the “short and stout” denticulars of the upper and lower jaws of these males do not seem suitable for prey capture, and the alimentary canal is undeveloped. Current understanding is that free living males die after a few months if they do not attach to a female.
Өсу және көбею
Linophrynidae тұқымдасында еркектер міндетті түрде жыныстық паразиттер болып табылады. Бекінген еркектерге келгенде, олар көбінесе басы алға қарап, анусқа жақын құрсаққа төмен қарап бекітілген күйде табылады. Қазітке дейін табылған барлық мысалдарда, әрбір аналыққа тек бір ғана еркек бекінген, бұл басқа кейбір шарапшы балық түрлерінен өзгеше. Аналыққа бекінген еркегі жоқ және бос тіршілік ететін еркектердің жыныс мүшелері жетілмегендіктен, олардың пісіп, көбейе алуы үшін бекінуі қажет болып көрінеді. 77 мм аналық Linophryne arborifera, 15 мм паразиттік еркегімен бірге, жыныстық тесіктен шығып тұрған желатин тәрізді массаның (барлық лофи формалы балықтарға тән "жұмыртқа салағы" немесе "жамылғы", көбею құралы) ішінде көптеген жұмыртқалары бар екендігі байқалды; диаметрі 0,6–0,8 мм жұмыртқалар кез келген цератиоид балықтарының арасындағы ең ірілеріне жатады.
In the family Linophrynidae, males are obligatory sexual parasites. Attached males are nearly always found upside down, facing forward, and attached to the belly close to the anus. In all specimens found so far, only one male is attached to each female, which differs from some other angler fish species. Females without attached males and free living males do not have well developed sexual organs, so it seems that they must be attached for maturation and reproduction to occur. A 77 mm female Linophryne arborifera, with a 15 mm parasitic male, was observed to have numerous eggs embedded in a gelatinous mass (the so called “egg raft” or “veil,” a reproductive device characteristic of all lophiiform fishes) protruding from the genital opening; the eggs, 0.6–0.8mm in diameter, are among the largest known for any ceratioid.
Биолюминесценция
Терең теңіздегі балықтардың бірнеше түрінің жарық шығаратын мүшелері бар, олардың көмегімен олжаны тартып алады. Линофрина туысының аналықтары басындағы жарық органынан өзге, жарық шығаратын мүшелері бар сақалдақтарына (барбельдеріне) ие. Л. арбориферадағы жоғарғы жарық органы инжуырлы пиязға ұқсайды және жарық бактерияларын қамтиды. Теңіз балдырларының жапырақтарына еске түсетін сақалдақтарда бактериялар жоқ, бірақ күрделі паракристалл фотогенді гранулалар бар. Эска эктодермадан пайда болса, сақалдақ мүшелері мезодермадан дамитын болуы мүмкін.
Several species of deep sea fish have luminous organs used to attract prey. Females of the genus Linophryne bear barbels containing luminous organs in addition to an escal light organ attached to the head. In L. arborifera, the top light organ has been likened to a pearl onion and contains luminous bacteria. The barbels, which look like seaweed fronds, do not contain bacteria but complex paracrystalline photogenic granules. The esca is ectodermal in origin whereas the barbel organs may be derived from the mesoderm.