Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рим-католик әулиелері
VII ғасырғы әулие Агрикола
Roman Catholic saints
the 7th century Saint Agricola
Виталис және Агрикола шаһидтер мен әулиелер ретінде құрметтеледі, олар шамамен 304 жылы Рим императоры Диоклетианның бұйрығымен қуғын-сүргін кезінде Болоньяда шейіт болған деп есептеледі.
Vitalis and Agricola are venerated as martyrs and saints, who are considered to have died at Bologna about 304, during the persecution ordered by Roman Emperor Diocletian.
Аңыз
Агрикола Болонья қаласының христиан азаматы болған, ол өзінің құлы Виталисті христиандыққа өткізген; олар бір-біріне терең байланыс орнатқан. Виталис амфитеатрде шейіт болып, ең бірінші азапқа ұшырады. Білік Агриколаны азаптап көрді, бірақ оны дінінен айырған жоқ. Соңында, ол айқышқа малып өлтірілді.
Agricola was a Christian citizen of Bologna who converted his slave, Vitalis, to Christianity; they became deeply attached to each other. Vitalis was first to suffer martyrdom, being executed in the amphitheatre. The authorities then tortured Agricola, but failed to make him give up his religion. He was finally crucified.
Құрмет
Виталис пен Агрикола туралы мәліметтер Амвросийдің жазбаларына негізделген. 392 немесе 393 жылы Болонья епископы Евсевий Виталис пен Агриколаның қабірлері қаланың еврей зиратында табылғанын хабарлады. Ол қабірлерді христиандық рәсімдер бойынша қайта жерледі, осы оқиғаға Амвросий таныс болды. Қайта жерлеу осы қасиеттілерге деген құрметтің кеңінен тарауына себеп болды. Амвросийтың күш-жігерінің арқасында бұл екі шейіттің культі Батыс Еуропаға тарады, ол қабірлердің бір бөлігін Миланға көшіріп, бір бөлігін Флоренцияға берді. Ол Флоренцияға қанның бір бөлігін, айқыш бөліктерін және шегелерді алып барды, осы қабірлерді Джулиана есімді әйел салған шіркеуге орналастырды. Осы оқиғада ол Джулиананың үш қызына ерекше назар аударған, пәк күйді мадақтаған сөз сөйледі. Амвросийдың сөздерінің бірінші бөлігіндегі Агрикола мен Виталис туралы айту – осы шейіттердің өмірі туралы ақпараттың жалғыз көзі ("De exhortatione virginitatis", cc. i u, P. L., XVI, 335). 396 жылы басқа қабірлер Руан епископы Виктрикусқа, сондай-ақ сол кезде Нолалық Паулинге және басқаларға жіберілді. Бұл культтің орталығы Болонья қаласы болды, онда қабірлерді сақтау үшін базилика салынды. Болоньядағы Сан-Витале-эд-Агрикола шіркеуінің IV ғасырда Виталис пен Агрикола шейіт болған римдік амфитеатрдың орнында салынғаны айтылады. Екі шейіттің мазары XI ғасырға дейін сақталған.
Information about Vitalis and Agricola is based on the writings of Ambrose. In 392 or 393, Eusebius, bishop of Bologna, had announced the discovery of the relics of Vitalis and Agricola in a Jewish cemetery in the city. He reburied the relics according to Christian rites, an event at which Ambrose attended. The reburial led to popular veneration of these saints. The cult of these two martyrs was diffused in Western Europe due to the efforts of Ambrose, who transferred some of the relics to Milan and gave some to Florence. He took some of the blood, parts of the cross, and the nails to Florence, placing these relics in the church erected by a woman named Juliana. On this occasion he delivered an oration in praise of virginity, with special reference to the three virgin daughters of Juliana. His mention of the martyrs Agricola and Vitalis in the first part of the oration is the only source of information on these martyrs' lives ("De exhortatione virginitatis", cc. i u, in P. L., XVI, 335). In 396 other relics were sent to Victricus, Bishop of Rouen, and about the same date to Paulinus of Nola and others. The cult had as its center the city of Bologna, where a basilica was built to hold the relics. The Bolognese church of San Vitale ed Agricola in Arena, is purported to have been built over the remains of a Roman amphitheatre where the martyrdom of Vitalis and Agricola took place in the 4th century. The crypt of the two martyrs dates back to the 11th century.