Жаму және Кашмирдің бірінші махараджасы – Гулаб Сингх
Gulab Singh
Гұлаб Сіңх: Кашмир мен Жаммудың бірінші махараджасы (1846-1856). 1792 ж. туған, Догра Раджпут әулетінен. Ранджит Сіңх әскеріндегі мансабы, жалақысы туралы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1846–1856 жылдар аралығында Жемму және Кашмирдің алғашқы махаражасы.
First Maharaja of Jammu and Kashmir from 1846–1856
Ерте өмір
Гүлаб Сингх 1792 жылғы 17 қазанда индус догра раджпут отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Кишор Сингх Жамвал болды. 1809 жылы Ранжит Сингхтің әскеріне қосылып, 12 000 рупиялық жагир мен 90 жылқыға ие болды. Олардың еңбегінен бөлек, отбасының аймақпен тығыз байланысы Кишор Сингхтің Лахор сотында кандидат ретінде қаралуына себеп болды. 1821 жылы Гүлаб Сингх Раджа Агарулла Ханнан Раджуриді және Раджа Тегх Мохаммад Сингхтен (сонымен қатар Сайфулла Хан деп те аталды) Киштварды жаулап алды.
Gulab Singh was born on 17 October 1792 in a Hindu Dogra Rajput family. His father was Kishore Singh Jamwal. He joined the army of Ranjit Singh in 1809 and was sufficiently successful to earn a jagir worth 12,000 rupees and also 90 horses. Apart from their sterling services, the family's intimate association with the region commended Kishore Singh's candidature to the Lahore court. In 1821, Gulab Singh captured conquered Rajouri from Raja Agarullah Khan and Kishtwar from Raja Tegh Mohammad Singh (alias Saifullah Khan).
Джаммудың ражасы
1822 жылы Кишор Сингх қайтыс болды, ал Гүлаб Сингхті оның үстемдігіндегі Ранжит Сингх Джаму ражасы ретінде бекітті. Джаму ражасы (генерал-губернаторы/басшысы) ретінде Гүлаб Сингх Сикх империясының ең күшті басшыларының бірі болды. Императорлық және феодалдық армия жүйесі бойынша, ол 3 жаяу әскер полкі, 15 жеңіл артиллерия зеңбірегі және 40 гарнизондық зеңбіректен тұратын жеке армияны ұстауға құқылы болды. 1824 жылы Гүлаб Сингх қасиетті Мансар көлінің жанындағы Самарта бекінісін жаулап алды. 1827 жылы ол Сикх армиясының бас қолбасшысы Хари Сингх Нальвамен бірге Шайду шайқасында Сайид Ахмед басқарған Ауған көтерілісшілерінің тобымен шайқасып, оларды жеңді. 1831 және 1839 жылдар аралығында Ранжит Сингх Гүлаб Сингхке Солтүстік Пенджабтағы тұз кендерінің жагирін және Раджа Дхян Сингхтің бұрынғы сенімді серіктерін сыйлады.
Kishore Singh died in 1822 and Gulab Singh was confirmed as Raja of Jammu by his suzerain, Ranjit Singh. As Raja (Governor General/Chief) of Jammu, Gulab Singh was one of the most powerful chiefs of the Sikh Empire. Under the Imperial and Feudal Army arrangement, he was entitled to keep a personal army of 3 Infantry Regiments, 15 Light Artillery Guns and 40 Garrison Guns. In 1824 Gulab Singh captured the fort of Samartah, near the holy Mansar Lake. In 1827 he accompanied the Sikh Commander in Chief Hari Singh Nalwa, who fought and defeated a horde of Afghan rebels led by Sayyid Ahmed at the Battle of Shaidu. Between 1831 and 1839 Ranjit Singh bestowed on Gulab Singh the jagir of the salt mines in northern Punjab, and former confidential follower of Raja Dhyan Singh.
Лахордағы интрига
1839 жылы Ранжит Сингх қайтыс болғаннан кейін Лахор үш Джамму ағайындысының қатысы бар қастандықтар мен интригалардың орталығы болды. Олар әкімшілікті ханзада Нау Нихал Сингхтің қолына жүктеді, ал Раджа Дхиан Сингх премьер-министр болды. Бірақ 1840 жылы әкесі Махараджа Харак Сингхтің жерлеу рәсімі кезінде Нау Нихал Сингх және Гулаб Сингхтің ұлы Удхам Сингх күмәнді жағдайда, ескі кірпіш қақпасы құлап, қаза тапты. 1841 жылғы қаңтарда Ранжит Сингхтің ұлы Шер Сингх Лахор тағына таласты, бірақ Джамму ағайындары оны жеңіске жеткізбеді. Қорғау Гулаб Сингхтің қолында болды. Кейін Гулаб Сингхтің кіші інісі Сучет Сингх және жүрегі туысы Хира Сингх та өлтірілді. Әкімшілік құлағаннан кейін Халса әскері жалақысының өтелмеген сомасын талап етті. 1844 жылы Лахор соты Гулаб Сингхтен ақша алу үшін Джаммуға шабуыл жасауға бұйрық берді, өйткені ол Сатледж өзенінің солтүстігіндегі ең бай раджа деп есептелді және Лахор қазынасының көп бөлігін алған еді. Бірақ Гулаб Сингх Лахор сотымен келіссөздер жүргізуге келісті. Бұл келіссөздер нәтижесінде раджаға 27 лакх Нанакшахи рупиясы өтемақы төленді. Пәнджабтың бір бөлігін басып алғаннан кейін мұндай үлкен аймақты бірден басып алуға жеткілікті ресурсы болмағандықтан, британдықтар Гулаб Сингхті соғыс өтемақысы ретінде 75 мың Нанакшахи рупиясын төлейтін, тікелей оларға бағынышты махараджа ретінде мойындады. Лахордың ашулы сарай шенеуніктері Кашмир губернаторын Гулаб Сингхке қарсы көтеріліс жасауға итермеледі, бірақ бұл көтеріліс жеңіліске ұшырады, бұл үлкен дәрежеде Лахордағы ассистент-резидент Герберт Эдвардстың іс-қимылының арқасында болды. 1849 жылғы екінші сикх соғысында ол өзінің сикх әскерлеріне дезертирлік жасап, Пәнджабтағы туыстарымен бірге соғысуға рұқсат берді. Чушул және Амритсар шарттары Джамму патшалығының шығыс, оңтүстік және батыс шегараларын белгіледі, бірақ солтүстік шегарасы әлі анықталмаған еді. 1850 жылы Дард еліндегі Чилас бекінісі басып алынды. Махараджа Гулаб Сингх 1857 жылдың 30 маусымында қайтыс болды, оның орнын ұлы Ранбир Сингх бағындырды.
On the death of Ranjit Singh in 1839, Lahore became a center of conspiracies and intrigue in which the three Jammu brothers were involved. They succeeded in placing the administration in the hands of Prince Nau Nihal Singh with Raja Dhian Singh as prime minister. However, in 1840, during the funeral procession of his father Maharaja Kharak Singh, Nau Nihal Singh together with Udham Singh, son of Gulab Singh, died under suspicious circumstances when an old brick gate collapsed on them. In January 1841, Sher Singh, son of Ranjit Singh tried to seize the throne of Lahore but was repulsed by the Jammu brothers. The defense of the fort was in the hands of Gulab Singh. Subsequently, Gulab Singh’s youngest brother, Suchet Singh, and nephew, Hira Singh, were also murdered. As the administration collapsed the Khalsa soldiery clamored for the arrears of their pay. In 1844 the Lahore court commanded an invasion of Jammu to extract money from Gulab Singh, reputed to be the richest Raja north of the Sutlej River as he had taken most of the Lahore treasury. However, Gulab Singh agreed to negotiate on his behalf with the Lahore court. These negotiations imposed an indemnity of 27 lakh Nanakshahee rupees on the Raja. Lacking the resources to occupy such a large region immediately after annexing portions of Punjab, the British recognised Gulab Singh as a Maharaja directly tributary to them on payment of 75 thousand Nanakshahee Rupees for the war indemnity. The angry courtiers of Lahore then incited the governor of Kashmir to rebel against Gulab Singh, but this rebellion was defeated, thanks in great part to the action of Herbert Edwardes, Assistant Resident at Lahore. In the second Sikh War of 1849, he allowed his Sikh soldiers to desert and go to fight alongside their brethren in Punjab. The treaties of Chushul and Amritsar had defined the borders of the Kingdom of Jammu in the east, south, and west but the northern border was still undefined. In 1850, the fort of Chilas in the Dard country was conquered. Maharaja Gulab Singh died on the 30th of June 1857 and was succeeded by his son, Ranbir Singh.
Гүлабнама
Диван Кирпа Рам, "Махараджаның жеке хатшысы және Махараджаның премьер-министрі болған Диван Джавала Сахайдың ұлы", Еминабад Дивандары әулетінен шыққан, 19 ғасырда парсы тілінде Гүлаб Сингхтің алғашқы өмірбаяны – "Гүлабнаманы" жазды. К. М. Паниккар "Гүлабнаманы" сенімді дереккөз деп сипаттайды.
Diwan Kirpa Ram, the "Maharajah's private secretary and the son of Dewan Jwala Sahai, the Maharajah's Prime Minister", of the Diwans of Eminabad family, wrote the first biography of Gulab Singh titled Gulabnama in the 19th century in Persian. K. M. Panikkar describes Gulabnama as an authoritative source;