Кент Джонсон: Американ ақыны және әдеби даулардың тұлғасы

Кіріспе

Америкалық ақын (1955–2022)
Канадалық хоккейші

Кент Джонсон (23 маусым 1955 – 25 қазан 2022) – американдық ақын, аудармашы, сыншы және антология жасаушы. Оның көптеген шығармалары мета-фиктивтік және/немесе сатирикалық стильде жазылған, бұл ағылшын тіліндегі поэзия саласында қызу пікірталас пен дау тудырды.

Өмір және мансап

1990 жылдардың аяғынан бастап Джонсон Араки Ясусада жазбаларының авторы деп кеңінен есептелді, оны 1998 жылы Nation журналының рецензенты «Аллен Гинзбергтің «Ауылдан» кейінгі ең даулы поэзия туындысы» деп атады. Дегенмен Джонсон материал авторлығын ресми түрде жарияламады, тек өзін жазушы немесе жазушылар құрастырған деп саналатын мұрағаттың «атқарушысы» ретінде ұсынды, олардың таңдауы – туындыға қатысты принципті жасырындықты сақтау болды. Соңғы жылдары Ясусада тақырыбы әдеби дау-дамай мен әңгіме-дүкендерден ғылыми тұрғыда қарастыруға көшті, көптеген академиялық мақалалар осы мәселені жақтаушылар мен қарсыластар тарапынан зерттеді. 2011 жылы Англияда сындық зерттеулер жинағы «Скубадиверлер мен хризантемалар: Араки Ясусада поэзиясы туралы эсселер» жарық көрді, онда Джонсон он сегіз автордың бірі болды. «Аушвицтен кейінгі лирикалық поэзия: Соғысқа он бір ұсыныс» (оның мазмұны кейіннен үлкен жинаққа енгізілді, «Соңғы авангардқа құрмет», 2009) 2005 жылы жарық көрді. Америка Құрама Штаттарының Ауғанстан мен Ирактағы соғыстарына жауап ретінде жазылған алғашқы поэзия кітабы ретінде ол көптеген рецензиялар мен блог жазбаларына ие болды, соңғыларының көп бөлігі жаулы болды. Жинақтың атау өлеңі «Аушвиттен кейінгі лирикалық поэзия немесе: капотты қайта киіңіз» Абу-Грейб пен басқа жерлерде жасалған азаптауларға ашумен қарсы тұрады, бірақ «соғысқа қарсы» поэзия үшін бұл өте дәстүрлі емес тәсіл: өлең американдық әскери түрме күзетшілерінің дауыстарында жазылған, олар ирактық тұтқындармен тыныш сөйлесіп, үйдегі қалыпты өмірін сипаттайды, содан кейін тұтқындарға оларды күтіп тұрған азаптаулар туралы айқын хабарлайды. Алайда, өлең күтпеген жерде аяқталады, американдық ақынның дауысы азаптаушылардың хорына қосылып, жақсы көңілмен тұтқынға жалбарынуды тоқтатып, тағдырының қорқыныштылығын қабылдауға кеңес береді, өйткені поэзия оған көмектесе алмайды. Соңғы кезде Джонсон даулы мәселенің ошағына айналды, тіпті заңдық шаралармен қорқытуға дейін барды, ол кітап жариялағанда, ол күрделі, сот-медициналық егжей-тегжейлі гипотеза арқылы (кітапта квази-детективтік повестьпен толықтырылды), ақын Кеннет Кох Фрэнк О’Хараның канондық өлеңдерінің бірі – «От аралындағы күнмен сөйлесу туралы шын оқиға» кітабының құпия авторы болуы мүмкін екенін айтты, О’Хараның өлімінен кейін көп ұзамай оны жазып, содан кейін марқұм досының атымен достық пен аза күту актісі ретінде жариялады. 2011 жылы шектеулі таралыммен жарық көрген, кеңейтілген екінші басылымы «Айналасындағы құпия туралы құжаттар» деп аталды. Джонсон балалық шағы мен жасөспірімдік шағының көп бөлігін Монтевидеода (Уругвай) өткізіп, 1970 жылдардың ортасында жұмыс істеу үшін сол жерге оралды. 1980 жылдардың басында ол Сандинист революциясымен бірге Никарагуаның ауылдық аймақтарында сауаттылық пен ересектер білімін оқыту бойынша ерікті болып жұмыс істеді. 1991 жылдан бастап ол Фрипорттағы (Иллинойс штаты) Хайленд қауымдастық колледжінде ағылшын және испан тілдерін оқытады. 2004 жылы Иллинойс қауымдастық колледжінің қамқоршылар кеңесі оны «Жылдың үздік оқытушысы» деп атады. Ол Pushcart Book of the Month Award, Огайо Регенттер Кеңесінің грантын, Иллинойс өнер кеңесінің поэзия сыйлығын, Ұлттық өнер әдебиет стипендиясын, PEN аударма грантын, аудармадағы поэзия үшін PEN сыйлығының финалист номинациясын, Чили университетінің саяхат грантын және Уругвайдағы АҚШ елшілігінің қонақ жазушы грантын алды. Джонсон 2022 жылдың 25 қазанында 67 жасында қайтыс болды. Ол әйелі Деб пен екі ұлын қалдырды.

From the late 1990s, Johnson was widely thought to be the author of the Araki Yasusada writings, which a reviewer for the Nation magazine, in 1998, called “the most controversial work of poetry since Allen Ginsberg's Howl.” Johnson, however, never officially claimed authorship of the material, presenting himself only as “executor” of an archive supposedly composed by a writer, or writers, whose choice was to maintain a principled anonymity in relation to the work. In recent years, the Yasusada discussion has moved from the realm of literary scandal and gossip into considerations of more scholarly kind, and a substantial number of academic articles have engaged the topic, pro and con. In 2011, a book of critical studies, Scubadivers and Chrysanthemums: Essays on the Poetry of Araki Yasusada, was published in England, to which Johnson was one of eighteen contributors. Lyric Poetry after Auschwitz: Eleven Submissions to the War (its contents later included into a larger collection, Homage to the Last Avant Garde, 2009) was published in 2005. As the first book of poetry in the United States to respond to the wars in Afghanistan and Iraq, it was the subject of numerous reviews and blog commentaries, a good deal of the latter hostile. The title poem of the collection, “Lyric Poetry after Auschwitz, or: Get the Hood Back On,” angrily confronts the torture committed at Abu Ghraib and elsewhere, though it does so in a manner quite non conventional for “anti war” poetry: The poem proceeds in a series of stanzas set in the voices of American military prison guards, who calmly chat with Iraqi prisoners and sociably describe their quite normal backgrounds at home, before graphically informing the prisoners of the tortures to which they will be subjected. The poem, however, concludes unexpectedly when the voice of a generic U. S. poet joins the chorus of torturers, and in good natured tone tells his captive to stop pleading and just accept the horror of his fate, because there is, after all, nothing that poetry can do to help him. Latterly, Johnson became the focus of controversy, including threatened legal action, when he published a book that proposed, by means of an elaborate, forensically detailed hypothesis (supplemented in the book by a quasi detective novella), that the poet Kenneth Koch may have been the hidden author of “A True Account of Talking to the Sun at Fire Island,” one of Frank O’Hara's canonical poems, composing it shortly after O’Hara's death, and then placing it under his late friend's name in a sui generis act of comradeship and mourning. First published in a limited edition in 2011, an expanded, second edition of this book, titled A Question Mark above the Sun: Documents on the Mystery Surrounding a Famous Poem "by" Frank O’Hara, was published in 2012 and named a “Book of the Year” by the Times Literary Supplement. Johnson lived most of his childhood and adolescence in Montevideo, Uruguay, returning to work there in the mid 1970s. In the early 1980s, on two extended visits, he worked with the Sandinista Revolution as a literacy and Adult Education teaching volunteer in rural zones of Nicaragua. Since 1991, he has taught English and Spanish at Highland Community College in Freeport, Illinois. In 2004, he was named State Teacher of the Year by the Illinois Community College Board of Trustees. He has received a Pushcart Book of the Month Award, an Ohio Board of Regents Grant for research in the U. S. S. R., an Illinois Arts Council Poetry Prize, a National Endowment for the Arts Literature Fellowship, a PEN Translation Grant, a Finalist nomination for the PEN Award for Poetry in Translation, a travel grant from the University of Chile, and a Visiting Writer Grant from the U. S. Embassy in Uruguay. Johnson died on October 25, 2022, at the age of 67. He was survived by his wife, Deb, and his two sons.

Өлеңдер мен кітаптар

Айналаға құйылған қар толқындары. "Оксхед" баспасы, 1986 жыл. "Қымбатты Лакан: Хаттасқандағы талдау". (Жак Дебромен бірге), CCCP аударма сериясы (Ұлыбритания), 2003. Поэзияның қайғысы: грек тілінен аудармалар. CCCP аударма сериясы (Ұлыбритания), 2003. Поэзияның қайғысы: грек тілінен аудармалар. "Сканки Посум" баспасы, 2004 жыл. Эпиграмитит: 118 тірі американдық ақын. BlazeVOX кітаптары, 2005. Аушвицтен кейінгі лирикалық поэзия: Соғысқа он бір үсыныс. Effing Press, 2005. "Мен бір кезде кездестім". Longhouse Books, 2007 жыл. Соңғы авангардқа құрмет. Shearsman Books (Ұлыбритания), 2008 жыл. 5 Қатысушы топтың жұмыстары. Habenicht Press, 2012 жыл. [Атауы жоқ]. Both Both сериясы, 2012. Виллонға құрмет. "Балқалы аралар", 2014 жыл. Fénéon ұжымының жұмыстары мен күндері, Delete Press (электрондық кітап), 2014. Сыйлық тізімі. Delete Press (электрондық кітап), 2015 жыл. Псевдо-авангардқа құрмет (Dispatches Editions, 2017). Өлеңнің арқасында менің үлкен үйім бар (Shearsman Books, 2020).

Жинақтар мен аудармалар

Ақын ұлты: Никарагуа поэзия шеберханаларынан жазбалар (аударма, кіріспе және әке Эрнесто Карденалмен сұхбат). West End Press, 1985. Менің шаршаған бөлмемде қызыл перде көрдіңіз бе: Томас Борге Мартинестің өлеңдері, әңгімелер мен эсселері (Рассел Бартли және Сильвия Йонедамен бірге аударма). Curbstone Press, 1989. Бір айдың астында: Заманауи американдық поэзияда буддизм (редактор, Крейг Пауленичпен бірге). Shambhala, 1990. Үшінші толқын: Жаңа орыс поэзиясы (редактор, Стивен Эшбимен бірге). Мичиган университетінің баспасы, 1992. Қуанышты жас қарағайлар (редактор, Араки Ясусада кітапшасы). Juniper Press, 1995. Екі есе гүлдену: Араки Ясусаданың күнделіктерінен (редактор). Roof Books, 1997. Имманентті келуші: Хайме Саенстің таңдамалы өлеңдері (аударма, Форрест Гандермен бірге). Калифорния университетінің баспасы, 2002. Сондай-ақ, Менің тамағыммен он мың қылышты жұтармын: Араки Ясусаданың хаттары (редактор). Combo Books, 2005. "Түн", Джейми Саенс (Форрест Гандермен бірге аударма). Princeton University Press, 2007. Hotel Lautreamont: Уругвайдың заманауи поэзиясы (редактор, Роберто Эчаварренмен бірге). Shearsman Books (Ұлыбритания), 2012. The Herald of Madrid: Сезар Вальехоның жоғалған сұхбаты (түсіндірмелі аударма). Ugly Duckling Presse, 2014. Көп қарсылық көрсетіңіз, аз бағыныңыз: Қарсылыққа арналған өлеңдер (Майкл Боунмен үйлестіріліп, кіріспесі жазылды, Dispatches Editions, 2017). El Misterio Nadal: Жоғалған және құтқарылған кітап (Spuyten Duyvil, 2018). Materia Prima: Аманда Беренгердің таңдамалы өлеңдері (Кристин Дайкстрамен бірлесіп редакцияланды, Ugly Duckling Presse, 2019).

Проза және сын әдебиеті

Поэтикалық сәулет: Он бір сұрақ. BlazeVox Books, 2007 жыл. "КҮН". BlazeVOX/The Figures, 2010 жыл. Халыққа арналған жырлар. BlazeVox Books, 2012 жыл. Күннің үстіндегі сұрақ белгісі: Франк О’Хараның «авторлығымен» байланысты атақты өлеңінің құпиясы туралы құжаттар. Starcherone Books, 2012 (алғашқы басылымы: Punch Press, 2011). "Мен бір кезде кездестім: поэзия саласының ішінара естеліктері". Longhouse Books (қайта қаралып, кеңейтілген басылым), 2015 жыл.