Кіріспе

Флейталар тобындағы өте төмен дыбыстық диапазонды музыкалық аспап. Гипербас флейтасы – флейталар тобындағы ең ірі және ең төмен дыбыстық диапазонды аспап, бірақ ол өте сирек кездеседі. Ол 21-ші ғасырдың басында алғаш рет пайда болды, және оның бар екені белгілі болған екі дана ғана бар. Алғашқы аспап ПВХ және ағаштан жасалған, кең дыбыс тесіктері стандартты Т-тәрізді фитингтерден жасалған, бірақ клапансыз; олар қолдың алақандарымен жабылады. Төмен дыбысты флейтаға маман Питер Шеридан 2010 жылдың тамызында голландиялық Jelle Hogenhuis шеберінен бірінші толық хроматикалық гипербас флейтасын жасап алды.

Репертуар

Гипербас флейтасы, тірі электроника және магниттік таспа үшін алғашқы композиция – Алессандро Грегоның 2001 жылы ARTS лейблінде Flute XX vol.2 CD-сінде жарық көрген Persistenza della memoria туындысы. 2002 жылы итальян композиторы Никола Сани «Con Fuoco» (гипербас флейтасы мен 8 тректік магниттік таспаға арналған) шығармасын жазды, оны Фаббричиани Германияның Кёльн қаласындағы Westdeutscher Rundfunk (WDR) электрондық студиясында орындады. Бұл трек Stradivarius лейблінде Elements деп аталған CD-де жарияланды. 2005 жылдың наурыз айында Фаббричиани Col Legno лейблінде гипербас флейтасы мен таспаға арналған музыкалық толық CD-ін – Glaciers in Extinction шығарды. 2010 жылы Фаббричиани Innova лейблінде тағы бір гипербас флейтасы CD-ін шығарды, осы жолы тараготада ойнайтын Эстер Ламнекпен бірге «Winds of the Heart» деп атады. 2013 жылы Фаббричиани Brilliant лейблінде Alchemies атты тағы бір гипербас флейтасы CD-ін шығарды. Питер Шеридан 2014 жылы Домини Клементстің гипербас флейтасы мен электроникасы үшін Groaning Oceans-ты жазды, ал чилилік композитор Андриан Пертуттың 2021 жылғы премьералық жазбасында Decodificando El Universo-да гипербасты орындады. Ол сондай-ақ Монаш университетінің флейта ансамблінде гипербаспен қатар, төменгі флейталарда да орындайды және жазбалар жасайды.