Кіріспе

Азиядағы соғыстан кейінгі жоспарлар бойынша одақтас державалардың кездесуі. Сыртқы істер министрлерінің уақытша кездесуі деп те аталатын Мәскеу конференциясы 1945 жылдың 16-26 желтоқсаны аралығында Мәскеуде АҚШ, Ұлыбритания және Кеңес Одағының сыртқы істер министрлерінің қатысуымен өтті. Олар оккупация мәселелерін, бейбітшілік орнатуды және басқа да алыс шығыс мәселелерін талқылады. Джеймс Ф. Бёрнз АҚШ-ты, Эрнест Бевин Ұлыбританияны, ал Вячеслав Молотов Кеңес Одағын өкілдік етті. Олар 1945 жылдың 27 желтоқсанында конференциядан кейін коммюнике жариялады. Бұл конференция Каир, Ялта және Потсдам конференциялары сияқты екінші дүниежүзілік соғыстағы одақтас державалардың басқа да конференцияларының бірі болды.

Мақалалар

Конференцияның нәтижесі кеңестік-англо-американдық коммюнике болды, онда мынадай баптар болды: Американың тәжірибелі дипломаты Джордж Ф. Кеннан, ол кезде АҚШ-тың Мәскеудегі елшілігінде қызмет етіп, оқиғаларды өз көзімен көрді және АҚШ Мемлекеттік хатшысы Бернс туралы күнделігіне былай деп жазды: "Осы келісімнің артындағы шындық, себебі ол тек кореялықтар, румындар және ирандықтар сияқты адамдарға қатысты, олар туралы ол ештеңе білмейді. Ол тек ішкі саяси әсер үшін келісімге қол жеткізуді қалайды. Орыстар мұны біледі. Олар осы беткейгі табыс үшін ол шынайы мәселелерде қымбат баға төлейтінін көреді".

Еуропа

1947 жылғы Париж бейбіт шарты Италия, Румыния, Болгария, Венгрия және Финляндия үшін соңғы бейбіт келісім болды.

Жапония

Мәскеу конференциясы Вашингтон қаласында орналасқан, алыс шығыс комиссиясын құрды. Бұл комиссия Жапония үшін одақтас кеңесті бақылап, алыс шығыс консультативтік комиссиясының орнына келді. АҚШ-тың Жапониядағы басымдық құқығын қамтамасыз еткен бұл жағдай, Совет Одағының Венгрия, Болгария және Румыниядағы басымдығына ұқсас болды. Алыс шығыс комиссиясы мен Жапония үшін одақтас кеңес екеуі де 1951 жылы Сан-Франциско келісімінен кейін таратылды.

Корея

1945 жылғы 25 желтоқсанда, конференцияның соңғы шешімі жарияланбастан бұрын, "United Press" агенттігі "Мемлекеттік хатшы Бёрнс Ресейге, Ресейдің қамқорлық туралы тезисіне қарсы, дереу тәуелсіздік беруге шақыру туралы нұсқаумен барғандығы хабарланды" деді. Бұл жаңалық 27 желтоқсанда елдің ішкі БАҚ-тарында тарады. Коммюнике 28 желтоқсанда Кореяда ресми түрде жарияланды. Кореяға қатысты бөлім төрт абзацтан тұрды. Үшінші абзацта АҚШ, КСРО, Ұлыбритания және Қытай консорциумының бақылауындағы Бірлескен комиссия құру туралы, сондай-ақ Корея тәуелсіздікке қол жеткізгенге дейін бес жылға дейінгі төрт елдің қамқорлығы қажеттігі туралы шешім жазылған. Солшылдардың қамқорлыққа қарсы қозғалыстан алшақтауы, солшылдар мен оңшылдар арасындағы қақтығысты күшейтті. 23 қаңтарға қарай қамқорлық жоспарына қарсы наразылықтар азайды, оңшыл саяси топтар әскери үкіметке қарсы зорлық-зомбылық пен ынтымақсыздыққа шақыруын тоқтатты. Бірлескен комиссия 1946 және 1947 жылдары жұмыс істеді, бірақ оның жұмысына КСРО көбінесе кедергі келтірді. КСРО болашақта Солтүстік Корея болатын аймақта әскери күштерін арттырып, 1948 жылы БҰҰ бақылауындағы сайлаудың солтүстікте өтуіне бөгет қойды. Корея мәселесін бейбіт жолмен шешуге Мәскеу конференциясының сәтсіз аяқталуы 1950 жылы Корея соғысына әкеп соқты. КСРО Ираннан шығуға келмей, Ресей-Парсы достық шартын сілтеме ретінде келтіріп, Бакуді қорғау үшін олардың қатысуы заңды екенін мәлімдеді. Англия мен Американың Ираннан кетуін талап еткеніне жауап ретінде КСРО Ұлыбританияның Грекиядан кетуін талап етті. Бұрын Потсдам мен Лондон конференцияларында айтқан ұстанымын қайталап, КСРО Дарданелл бұғазында әскери база құруды тағы да талап етті.