Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испан зерттеушісі, отаршылдық губернатор Фрей Николас де Овандо (шамамен 1460 – 29 мамыр 1511) – ақсүйек отбасынан шыққан испан сарбазы және Испанияның әскери ордені Алькантара орденінің рыцары. 1502 жылдан 1509 жылға дейін ол Франсиско де Бобадилланың басқаруын тексеру және тәртіп орнату үшін Испания королі жіберген Индия (Испаниола) губернаторы болды. Овандо аралды күшпен "бағындырып", жергілікті американдықтарды және қарсылық көрсеткен испандықтарды таңбалады, ал тәртіпсіз отарлаушылар Испанияға тізгінмен қайтарылды. Ол жергілікті тайно халқы арасында енкомиенда жүйесін енгізді.
Spanish explorer, colonial governor
Frey Nicolás de Ovando (c. 1460 – 29 May 1511) was a Spanish soldier from a noble family and a Knight of the Order of Alcántara, a military order of Spain. He was Governor of the Indies (Hispaniola) from 1502 until 1509, sent by the Spanish crown to investigate the administration of Francisco de Bobadilla and re establish order. Ovando "pacified" the island by force, subduing native Americans and rebellious Spaniards, with disorderly colonists being sent back to Spain in chains. He implemented the encomienda system with the native Taíno population.
Ерте өмір
Николас де Овандо шамамен 1460 жылы Экстремадурада дүниеге келген. Кейбіреулер оның Брозаста туғанын айтады, бірақ Гонсало Фернандес де Овьедо оны жақсы білген және оның Касерес қаласының тумасы екенін мәлімдеді. Ол беделді отбасынан шыққан, капитан Диего де Касерес Овандо мен оның әйелі Изабел Флорестің екінші ұлы, ол Брозас қаласының тумасы еді. Овандо Алкантара әскери орденіне қосылды, онда ол шебер (Mestre немесе Maitre) немесе бас командир (Comendador Mayor) дәрежесіне жетті. 1156 жылы құрылған бұл испандық әскери орден, Реконкиста кезінде маврлармен бірге күрескен Темплиерлер орденіне ұқсас еді. Оның ағасы Диего де Касерес и Овандо болған.
Nicolás de Ovando was born around 1460 in Extremadura. Some place his birth in Brozas but Gonzalo Fernández de Oviedo knew him well and said he was a native of the city of Cáceres. Belonging to a distinguished family, he was the second son of Captain Diego de Cáceres Ovando and his wife Isabel Flores, a native of the town of Brozas. Ovando entered the military Order of Alcántara, where he became a Master (Mestre or Maitre) or a Commander Major (Comendador Mayor). This Spanish military order, founded in 1156, resembled the Order of Templars, with whom it fought the Moors during the Reconquista. His elder brother was Diego de Cáceres y Ovando.
Оны билеуші етіп таңдады
Ларес де Гуахабаның қолбасшысы ретінде Овандо испан католик монархтарының, әсіресе Кастилияның со pious королевасы Изабелла I-нің ықыласына бөенді. Сөйтіп, 1501 жылдың 3 қыркүйегінде Кристофер Колумб және басқалардың Франсиско де Бобадиллаға қатысты шағымдарына жауап ретінде Изабелла Бобадилланы Овандомен алмастыруды бұйырды. Овандо Индия, аралдар және Тьерра-Ферме провинциясының үшінші губернаторы атанды.
As Commander of Lares de Guahaba, Ovando became a favourite of the Spanish Catholic Monarchs, particularly pious Queen Isabella I of Castile. Thus, on 3 September 1501, in response to complaints from Christopher Columbus and others about Francisco de Bobadilla, Isabella appointed Ovando to replace Bobadilla. Ovando became the third Governor of the Indies, the Islands, and the Province of Tierra Firme.
Америкаға сапары
1502 жылдың 13 ақпанында ол Испаниядан отыз кемеден тұратын флотпен аттанды. Бұл Жаңа дүниеге барған ең ірі флот болды. Отыз кемеде шамамен 2500 колонист сапар шекті. Колумбтың алдыңғы сапарларынан өзгеше, осы колонистер тобы Испания қоғамының әртүрлі топтарын көрсете алу үшін мұқият таңдалды. Испания тажы Вест-Индияны экономикалық жағынан дамытуды және осы арқылы аймақта Испанияның саяси, діни және әкімшілік ықпалын кеңейтуді көздеді. Оның ілесінде кейіннен Оңтүстік Американың батысын зерттеп, Инка империясын бағындырған Франсиско Писарро да келді. Тағы бір кемеде Бартоломе де лас Касас болды, ол Овандо мен оның қол астындағылары жасаған қиянаттарды жариялағандығы үшін «Үндістердің қорғаушысы» деп танылды. Осы экспедицияда Америкаға баруға тиіс болған туысы және жақын адамы Эрнан Кортес, Медельин қаласындағы үйленген әйелдің жатын бөлмесінен асығыс қашқанда алған жарақатының салдарынан сапарға шыға алмады. Экспедиция 1502 жылдың сәуір айында Санто-Домингоға жетті, оған Диего де Никуэса мен Лукас Васкес де Айллон да кірді. Кемеде сонымен қатар Friar Alonso de Espinar басқаратын 13 францискан монахы да болды, бұл аралдағы монахтардың жалпы санын 25-ке жеткізді.
On 13 February 1502, he sailed from Spain with a fleet of thirty ships. It was the largest fleet that had ever sailed to the New World. The thirty ships carried around 2 500 colonists. Unlike Columbus's earlier voyages, this group of colonists was deliberately selected to represent an organized cross section of Spanish society. The Spanish Crown intended to develop the West Indies economically and thereby expand Spanish political, religious, and administrative influence in the region. Along with him also came Francisco Pizarro, who would later explore western South America and conquer the Inca Empire. Another ship carried Bartolomé de las Casas, who became known as the 'Protector of the Indians' for exposing atrocities committed by Ovando and his subordinates. Hernán Cortés, a family acquaintance and distant relative, was supposed to sail to the Americas in this expedition, but was prevented from making the journey by an injury he sustained while hurriedly escaping from the bedroom of a married woman of Medellín. The expedition reached Santo Domingo in April 1502, and included Diego de Nicuesa and Lucas Vazquez de Ayllon. Also on board were 13 Franciscans, led by Friar Alonso de Espinar, bringing the total on the island to 25.
Оның билігі
1502 жылы Овандо Испаньолаға келгенде, бір кездері бейбіт болған жергілікті тұрғындардың көтеріліске шыққандығын көрді. Овандо мен оның қол астындағылары бұл көтерілісті қанды науқандар, соның ішінде Жарагуа және Хигуэй қырғындары арқылы аяусыз басады. Овандоның Испаньоладағы билігі жергілікті тайно халқына қатыгездікпен қарағанымен әйгілі болды. 1492 жылы испандықтардың келуі кезінде тайно халқының саны туралы бағалаулар әртүрлі болды, Андерсон Кордова аралда ең көп дегенде 500 000 адам өмір сүргенін айтады. Бартоломе де лас Касастың мәлімдемесіне сәйкес, 1507 жылғы санақ бойынша соғыста қырғын, құлдыққа сату және аурулар салдарынан жергілікті халықтың саны 60 000 адамға дейін азайды, және бұл төмендеу тоқтамады. 1501 жылы Овандо испан тілінде сөйлейтін қара құлдарды Америкаға алғаш рет әкелуге бұйрық берді. Көптеген испан аристократтары құлдарды үйлерінде қызметшілер ретінде жұмыс істеуге мәжбүр етті. Оның лейтенанттары Хуан Понсе де Леон мен Хуан де Эскивельдің жасаған жаулауларынан кейін Овандо Испаньолада бірнеше қалаға негіз салды. Ол сондай-ақ тау-кен өнеркәсібін дамытты, Канар аралдарынан әкелінген қант қамысын өсіруді енгізді және Кариб теңізі бойынша зерттеу және жаулап алу экспедицияларын ұйымдастырды. Овандо испан отарлаушыларына жергілікті тұрғындарды мәжбүрлі еңбекке, энкомиенда деп аталатын жүйеге тартуға рұқсат берді, олар отарлаушыларға және Испанияға қайтып бара жатқан кемелерге азық-түлікпен қамтамасыз етуге тиіс болды. Жүздеген мыңдаған тайно халқы жақын жердегі кен орындарынан алтын өндіруге мәжбүрленіп қаза тапты. Арагон патшасы Фердинанд II, әйелі патшайым Изабелла I-ге берген өлім төсегіндегі уәдесіне сәйкес, 1509 жылы Овандоны Испанияға шақырып алып, жергілікті халыққа жасаған қатыгездігі үшін жауап беруге мәжбүр етті. Диего Колумб губернатор ретінде оның орнына тағайындалды, бірақ испан тәжі оған Америкадан әкелген мүлкін сақтап қалуға рұқсат берді.
When Ovando arrived in Hispaniola in 1502, he found the once peaceful natives in revolt. Ovando and his subordinates ruthlessly suppressed this rebellion through a series of bloody campaigns, including the Jaragua Massacre and Higüey Massacre. Ovando's administration in Hispaniola became notorious for its cruelty toward the native Taíno. Estimates of the Taino population at the time of the arrival of the Spaniards in 1492 vary, with Anderson Córdova giving a maximum of 500 000 people inhabiting the island. By the 1507 census, according to Bartolomé de las Casas, battlefield slaughter, enslavement and disease had reduced the native population to 60 000 people, and the decline continued. In 1501, Ovando ordered the first importation of Spanish speaking black slaves into the Americas. Many Spanish aristocrats ordered slaves to work as servants in their homes. After the conquests made by his lieutenants including Juan Ponce de León and Juan de Esquivel, Ovando founded several cities on Hispaniola. He also developed the mining industry, introduced the cultivation of sugar cane with plants imported from the Canary Islands, and commissioned expeditions of discovery and conquest throughout the Caribbean. Ovando allowed Spanish settlers to use the natives in forced labour, a system known as encomienda, to provide food for the colonists and for ships returning to Spain. Hundreds of thousands of Taíno died while forced to extract gold from the nearby mines. Pursuant to a deathbed promise he made to his wife Queen Isabella I, King Ferdinand II of Aragon recalled Ovando to Spain in 1509 to answer for his treatment of the native people. Diego Columbus was appointed his successor as governor, but the Spanish Crown permitted Ovando to retain possession of the property he brought back from the Americas.
Кейінгі жылдар
1509 жылы Испанияға оралғаннан кейін Овандоның іс-әрекеттері туралы көп мәлімет жоқ. Ол Алькантара орденінің штаб-пәтері орналасқан Брозас қаласында көп уақытын өткізген болуы мүмкін. 1511 жылдың ақпан айында Фердинанд Овандоға Солтүстік Африкадағы Оранға қарсы жорыққа қатысуға бұйрық берді. Бірақ бұл жорық өткізілмеді, алайда Овандо мамыр айының басында Севильяда орденінің бас жиналысында болды. 1511 жылдың 29 мамырында Овандо Севильяда қайтыс болды. Оның денесі Сан-Бенито-де-Алькантара монастырына көшірілді. Өсиеті бойынша ол шіркеу салып, монахтардан әр апта сайын дұға тартуын өтінді.
Little is known of Ovando's activities after his return to Spain in 1509. He probably spent much of his time in the town of Brozas, the headquarters of the Order of Alcántara. In February 1511, Ferdinand ordered Ovando to accompany him on a campaign against Oran, in North Africa. The expedition never took place but Ovando was present at a general meeting of his order in Seville at the beginning of May. On 29 May 1511, Ovando died in Seville. His body was transferred to the monastery of San Benito de Alcántara. In his will he founded a chapel and requested the friars to say a Requiem Mass every week.