Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс шығыстанушысы (1875–1964)
German orientalist (1875–1964)
Пол Эрнст Кале (21 қаңтар 1875 жылы Пруссияның Хогенштейн қаласында туған, 24 қыркүйек 1964 жылы Дюссельдорф қаласында қайтыс болған) – неміс шығыстанушысы және ғалым.
Paul Ernst Kahle (January 21, 1875 in Hohenstein, Prussia – September 24, 1964 in Düsseldorf) was a German orientalist and scholar.
Өмірбаян
Кале Марбург пен Галледе шығыстану және теологияны оқыды. 1898 жылы докторлық диссертациясын қорғады. Оның Самариялық Бес кітап туралы диссертациясын де. Кале басқарды. Кале лютерандық пастор болып жұмыс істеді. 1908-1918 жылдары Каирде семит тіл білімін зерттеді. 1909 жылы ол Египеттің Дамиетта қаласының жанында ортағасырлық қуыршақ театрында қолданылған былғары қуыршақтарды тапты. 1918 жылы ол Гийсен университетінде толық профессор (қатардағы профессор) қызметіне тағайындалды, бұл кафедраны бұрын Фридрих Швалли басқарған. 1923 жылы ол Бонн университетіндегі оқу бағдарламасын қытай және жапон тілдері курстарын қосып дамытты. 1938 жылы Кристалл түнінде дүкені тоналған еврей көршісіне көмектескеннен кейін, Кале отбасы нацистер тарапынан қуғынға ұшырады. Бұл оны Ұлыбританияға эмиграциялауға мәжбүр етті, онда ол 1939 жылы Оксфорд университетіне қабылданды, Бонн университетіндегі қызметінен босатылды, себебі оның көмекшісі поляк раввині (Ехиел Яков Вайнберг) болған. Оксфордта ол тағы екі докторлық дәреже алды. Оксфордта оқып жүргенде ол ұлы Пауылдың ерте қайтысынан жеке трагедияны басынан өткерді. Соғыстан кейін Кале Германияға оралды және профессор-эмеритус ретінде ғылыми зерттеулерін жалғастырды. Оның ең танымал еңбегі – "Biblia Hebraica Stuttgartensia" басылымын редакциялау, бұл еврей Библиясының Ленинград кодексіне негізделген, түсіндірмелермен жабдықталған нұсқасы. Оның жұмыстарының бір бөлігі Ибн Варак редакциялаған "Құран не дейді" кітабында жарияланды. 1968 жылы Берлинде көп тілді Festschrift жарық көрді.
Kahle studied orientalism and theology in Marburg and Halle. He attained his doctorate in 1898. His dissertation on the Samaritan Pentateuch was supervised by de. Kahle worked as a Lutheran pastor. He studied Semitic philology in Cairo, between 1908 and 1918. In 1909 he discovered leather puppets near Damietta, Egypt used in medieval puppet drama. In 1918, he was promoted to a full professorship (Ordinary professor) at Gießen University, a chair previously held by Friedrich Schwally. In 1923, he switched to Bonn University, where he developed the Eastern Studies curriculum by adding a Chinese and a Japanese class. After his wife helped a Jewish neighbor whose shop was ransacked during the Kristallnacht of 1938, Kahle's family was persecuted by the Nazis. This drove him to immigrate to the United Kingdom where he joined the University of Oxford in 1939, having been dismissed from his university post in Bonn, owing in great part to the fact that he had a Polish rabbi (Yechiel Yaakov Weinberg) as an assistant. At Oxford he gained two further doctorates. During this period at Oxford he suffered the personal tragedy of his son Paul's early death. Kahle returned to Germany after the war, where he pursued his research as professor emeritus. His principal academic renown is as editor of the Biblia Hebraica Stuttgartensia, an annotated edition of the Hebrew Bible closely based on the Leningrad Codex. Part of his work is published in the book What the Koran Really Says, edited by Ibn Warraq. A multi language Festschrift was published at Berlin in 1968.