Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ферваль, оп. 40, – француз композиторы Винсент д’Индидің прологы бар үш актілі опера (музыкалық қойылым немесе лирикалық драма). Композитор либреттосын швед жазушысы Эсаиас Тегнердің «Аксель» атты лирикалық поэмасына сүйене отырып жазды. Д’Инди операны 1889 жылдан 1895 жылға дейін жұмыстады, ал ноталар жинағы 1895 жылы жарияланды.
Fervaal, Op. 40, is an opera (action musicale or lyric drama) in three acts with a prologue by the French composer Vincent d'Indy. The composer wrote his own libretto, based in part on the lyric poem Axel by the Swedish author Esaias Tegnér. D'Indy worked on the opera during the years 1889 to 1895, and the score was published in 1895.
Өмірбаян
Фервальдің тұсаукесері 1897 жылдың 12 наурызында Брюссельдегі Théâtre de la Monnaie театрында болды. Кейіннен ол 1898 жылы Парижде, ал 1912 жылы тағы да сол қалада қойылды. Опера Комик труппасының (Шатель театрында) 1898 жылғы 10 мамырдағы 13 қойылымының алғашқысын Андре Мессажер дирижерлік етті, ал актер құрамында Брюссельдегі тұсаукесерден Раунай мен Имбар де ла Тур, сондай-ақ Гастон Бейль, Эрнест Карбонн және Андре Грес қатысты. Опера 1912/13 жылдары сахнада соңғы рет қойылды (Париждегі Гарнье сарайында, қайтадан Мессажер дирижерлігімен). Концертте ол 1962 жылы RTF ұсынды. Берн опера театры 2009 жылдың 28 мамырында және 18 маусымында Срболюб Динич дирижерлігімен екі концерттік қойылымда көрсетті. Сондай-ақ, 2009 жылдың 14 қазанында Нью-Йорктегі Линкольн орталығындағы Эйвери Фишер залында Леон Ботштейн басқарған Америка симфониялық оркестрімен концерттік орындалысы болды. 2019 жылы Монпелье фестивалі Майкл Шпиресті Ферваал рөлінде, Жан Себастьен Буды Арфагард рөлінде және Гейль Аркезді Гилхен рөлінде, Майкл Шёнвандт дирижерлігімен операны жаңғыртты. Морис Равел сияқты заманауи сыншылар Фервальді Рихард Вагнердің, мысалы, Парсифаль операларының күшті ықпалында деп сипаттады. Осылайша, операны Вагнерлік аллюзиялары бар эпос деп атауға болады. Аня Сущицки француз ұлтшылдығы және Вагнердің француз композиторларына тигізген әсері тұрғысынан операны терең талдап жариялады. Джеймс Росс Фервальді француз ұлтшылдығымен қатар, сол кездегі француз саясатының аясында қарастырды. Мануэла Шварц Аксельдің тарихы мен Ферваль операсы арасындағы байланысты егжей-тегжейлі талқылады. Операдағы мәсіхшілікке қарсы жазықгерлік тақырыбына қатысты, д'Инди ескі дінді (жазықгерлікті) ығыстыратын жаңа діннің (мәсіхшіліктің) музыкалық бейнесі ретінде "Pange, lingua" ескі музыкалық тақырыбын пайдаланды.
Fervaal premiered at the Théâtre de la Monnaie in Brussels on 12 March 1897. It was subsequently produced in Paris in 1898, and again in that city in 1912. The first of 13 performances by the Opéra Comique company (at the Théâtre du Châtelet), on 10 May 1898 was conducted by André Messager and included in the cast Raunay and Imbart de la Tour from the Brussels premiere, along with Gaston Beyle, Ernest Carbonne and André Gresse. It was last performed on stage in 1912/13 (at the Paris Palais Garnier, again with Messager conducting). In concert, it was presented by RTF in 1962. The Bern Opera House presented it in two concert performances, conducted by Srboljub Dinić, on 28 May and 18 June 2009. It was also performed in concert by the American Symphony Orchestra, led by Leon Botstein on 14 October 2009 at Avery Fisher Hall at Lincoln Center in New York City. The Festival de Montpellier revived the work in 2019 with Michael Spyres as Fervaal, Jean Sébastien Bou as Arfagard and Gaëlle Arquez as Guilhen, with Michael Schønwandt conducting. Contemporary commentary, such as from Maurice Ravel, described Fervaal as strongly influenced by the operas of Richard Wagner, such as Parsifal. Thus the opera can be described as an epic with Wagnerian allusion. Anya Suschitzky has published a lengthy analysis of the opera in the context of French nationalism and the influence of Wagner on French composers. James Ross has examined Fervaal in the context of French politics of the time, in addition to French nationalism. Manuela Schwartz has discussed in detail the connection between the story of Axel and the opera of Fervaal. In the context of the religious theme of paganism vs. Christianity in the work, d'Indy uses the old musical theme of "Pange, lingua" as a musical representation of the new religion (Christianity) supplanting the old (paganism).