Екінші дүниежүзілік соғысындағы неміс генералы Герхард фон Шверин
Gerhard von Schwerin
Герхард фон Шверин: неміс генералы, 2-ші дүниежүзілік соғыстағы Panzerwaffe командирі. Пруссия аристократы, әскери карьерасы, өмір жолы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Герхард Гельмут Детлеф Граф фон Шверин (23 маусым 1899 жыл - 29 қазан 1980 жыл) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германияның танк әскерінің генералы.
German general
Gerhard Helmut Detleff Graf von Schwerin (23 June 1899 – 29 October 1980) was a German General der Panzertruppe during World War II.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Герхард фон Шверин 1899 жылы пруссиялық аристократиялық отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Пруссия мемлекеттік үкіметінде азаматтық қызметкер болған. 15 жасында ол Кослиндегі әскери кадет мектебіне түсті. Пруссия армиясының 2-ші жаяу гвардия полкіне фенрих (комиссионерлік офицер курсанты) ретінде қабылданып, кейін 2-ші (1-ші Помераниялық) гренадерлік полкке ауысты. 1918 жылы, әлі жасөспірім кезінде, ол Шығыс және Батыс майдандарында жаяу әскермен қатысты, рота командирі және батальон адъютанты қызметтерін атқарды. 1918 жылдың 26 қыркүйегінде жараланып, 1918 жылдың қарашасында соғыс аяқталғанға дейін ауруханада жатты. 1918 жылы ол ерлігі үшін 2-ші және 1-ші дәрежелі "Темір крест" орденімен марапатталды.
Gerhard von Schwerin was born to a Prussian aristocratic family in 1899. His father was a civil official in the Prussian State Government. At the age of 15 he entered the military cadet school at Koslin. Joining the Prussian Army's 2nd Foot Guards Regiment as a Fahnrich (commissioned officer cadet), he subsequently transferred to the 2nd (1st Pomeranian) Grenadier Regiment. He saw action with the infantry on both the Eastern and Western fronts in 1918 whilst still a teenager, serving as a company commander and battalion adjutant. He was wounded in action on 26 September 1918, and hospitalized until the war's end in November 1918. In 1918 he was awarded the Iron Cross for gallantry in action, both 2nd Class and 1st Class.
Соғыс аралығы
1920 жылы Шверин әскерден босатылды. Келесі екі жылды Бремендегі кофе импорттау компаниясында және Берлиндегі мұнай компаниясында басқарушылық тәжірибеден өтті. 1922 жылы ол Рейхсверге кәсіби сарбаз ретінде қайта оралды, Пруссия армиясының №1 жаяу әскер полкіне лейтенант шенімен кірді. 1931 жылы Падерборн қаласындағы №18 жаяу әскер полкіне қосылды. 1933 жылғы маусымда капитандыққа көтерілді. 1933-1935 жылдары Берлиндегі Пруссия әскери академиясының Бас штаб курсын бітірді. Шверин Академияда оқып жүргенде Германия канцлері Адольф Гитлер Берлиндегі жарымәскери саяси төңкеріс кезінде автократиялық билікті басып алды, 1933 жылғы уәкілеттік заңға қол қою арқылы Веймар Республикасын жойды және «Үшінші рейх» деп аталатын идеологиялық милитаристік диктатураны жариялады, бұл Еуропадағы Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі саяси тәртіпті түбірінен өзгертті. 1938 жылғы қазан айында Шверин майор шеніне көтерілді. 1930 жылдардың соңында ол Германия армиясының Жоғарғы Бас қолбасшылығы (Oberkommando des Heeres) штаб офицері болды. 1939 жылғы қаңтарда Лондондағы Германия елшілігіндегі Германия соғыс министрлігінің Ұлыбритания/АҚШ барлау бөлімінде жұмыс істеп жүрген Шверин британ үкіметіне Үшінші рейхке қатысты бағыну саясатын тоқтатып, Орталық Еуропадағы агрессияға қарсы ашық әскери оппозицияға көшуді ұсынды. Оның пікірінше, бұл Германия армиясының Гитлердің ұлттық-социалистік үкіметіне қарсы төңкеріс жасауды қарастырып жатқан топтары үшін ынталандырушы күш болар еді. Сыртқы істер министрлігінің неміс бөліміндегі қызметкер Франк Робертс, бұл мәселемен де айналысып, Швериннің соғысқа дейін мұндай қадам жасауының тәуекелін, егер оның әрекеті ашыққа шықса, үшінші рейх заңнамасы бойынша мемлекеттік қасақаналық және өлім жазасына әкелетінін ескерсе де, Швериннің ұсынысын неміс жоғарғы қолбасшылығының ішкі мәселесі деп есептеді. 1939 жылғы сәуірде Шверин подполковник шеніне көтерілді.
Schwerin was discharged from the army in 1920. He spent the following two years engaged in a managerial business apprenticeship with a coffee import firm in Bremen, and a petroleum company in Berlin. In 1922 he rejoined the Reichswehr as a professional soldier, being commissioned with the rank of lieutenant into the Prussian Army's Infantry Regiment No.1. In 1931 he joined Infantry Regiment No.18 in Paderborn. He was promoted to captain in June 1933. From 1933 to 1935 he attended the General Staff course at the Prussian Military Academy in Berlin. Whilst Schwerin was at the Academy the German Chancellor Adolf Hitler seized autocratic governing power in a paramilitary political revolution in Berlin, abolished the Weimar Republic state with the passing into law of the Enabling Act of 1933, and declared an ideological militarist dictatorship described as the Third Reich, fundamentally altering the post World War political order in Europe. In October 1938 Schwerin was promoted to the rank of major. At the end of the 1930s he was a staff officer with Oberkommando des Heeres (Supreme High Command on the German Army). In January 1939, whilst working at the UK/US intelligence section of the German War Ministry at the German Embassy in London, Schwerin made a clandestine personal approach to the British Government, suggesting that if it abandoned its policy of appeasement towards the Third Reich, and instead moved to a stance of open military opposition towards its escalating aggression in central Europe, this would provide a rallying point and catalyst for elements in the German military who were at that time considering launching a coup d'etat against the National Socialist government of Adolf Hitler. Frank Roberts, an official in the Foreign Office's German Department who also dealt with the issue, light heartedly in spite of the risk that Schwerin had taken in making such a move on the eve of war, which would constitute high treason and a capital crime in the Third Reich's jurisdiction if it was discovered dismissed the subject of Schwerin's approaches as being an internal matter for the German high command. In April 1939 Schwerin was promoted to the rank of lieutenant colonel.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Германияға оралғаннан кейін, 1939 жылдың қыркүйегінде соғыс жарияланғанда, оның Лондондағы әрекеттері оны болдырмауға күш салғанымен нәтиже бермеді, Шверин неміс әскери офицері ретінде фронтқа бағынды. Одан кейін ол Төмен елдер мен Франциядан бастап Солтүстік Африка, Ресей, Германия және Италияға дейін кең ауқымды науқандарға қатысты. Соғыс басталғанда ол "Гроссдойчланд" дивизиясының 1-ші мотоатқыштар полкіне қолбасшылық етті және 1940 жылы Францияға басып кіру мен оның жеңілуіне қатысты (оның қолбасшылығындағы әскерлер осы бөлімдегі қарусызданған француз императорлық Африкалық Сенегалдық әскерлерін жаппай қырғынға ұшыратты, оларды соғыс тұтқындары ретінде ұстаған кезде). 1944 жылы Францияға кірген американдық және британдық әскерлерімен болған шайқастар кезінде Шверин жоғары лауазымды офицермен пікір келіспегендіктен 116-шы дивизияның қолбасшылығынан уақытша шеттетілді, бірақ көп ұзамай қайтадан тағайындалды.
On return to Germany, as the war was declared a few months later in September 1939, which his manoeuvring in London had failed to avert, Schwerin assumed duties as a frontline German military officer, and what followed was an extensive campaign career which took him from fighting in the Low Countries and France to North Africa, Russia to Germany and Italy. He received command of the 1st Battalion Motorized Infantry Regiment of the Grossdeutschland Division on the war's outbreak, and took part of the invasion and defeat of France in 1940 (elements of troops under his command in this unit committed two massacres of disarmed French Imperial African Senegalese Tirailleurs whom they had captured as prisoners of war during the invasion). During the fighting with the American and British Empire forces that had entered France in 1944, Schwerin was temporarily removed from the command of 116th Division after a difference of opinion with a superior, but was re appointed to the post shortly afterwards.
Ахен шайқасы
Америка армиясының алға жылжуы Бельгия шекарасынан Германияға өтіп, Ахен қаласына жақындады, онда Швериннің 116-шы танк дивизиясының қалдықтары орналасқан еді. Осы кезде 116-шы «дивизия» 600 адамға дейін азайды, он екі қолданысқа жарамды танк пен артиллериялық қаруларынан айырылды. Шверин күштерінің қаладан одақтастарды ығыстыруға жеткіліксіз күші бар екенін түсінді, сондықтан мұндай әрекет тактикалық жағынан бекергі өлімге және қала тұрғындарының қауіпсіздігіне қауіп тудырар еді – олардың бірнеше мыңы енді ұрыс желісіне айналатын аймақтан эвакуацияланбаған болатын. Сонымен қатар, қаланың тарихи сәулет ескерткіштері мен мұраларын қорғау мақсатында, Ахен – қасиетті Рим империясының патшаларының тәж кигізілген ежелгі астанасы болғандықтан, Шверин бір жақты шешім қабылдап, жоғары қолбасшылықтан рұқсат алмастан, Ахенді ашық қала деп жариялады. Ол қала поштасына, жақындап келе жатқан американдық командирге осы шешім туралы хабарлап, қалған неміс азаматтарына гуманистік қарым-қатынас жасауды сұрап, хабарлама жазды. Қаладан кетуге дайындалып жатқанда, Шверин жоғары қолбасшылық штабынан хабар алды: американдық әскерлер қайта топтасу үшін жылжуын тоқтатқан, сондықтан Ахенге қарсы ірі шабуыл күтілмейді және қаланы қорғау үшін күшелендіру күштері жолға шығып кеткен. Осы сәтте Ахеннің оңтүстік-батыс шетінде американдық барлау тобы пайда болды, Шверинге оларға қарсы шабуыл жасап, қалаға кірмеулеріне кедеріс келтіру туралы бұйрық берілді. Ол 116-шы дивизияның гранадерлеріне шабуыл жасап, оларды кері шегіндіруге бұйрық берді. Жағдайдың тез өзгеруін ескере отырып, ол поштаға қалдырған «ашық қала» хабарламасын қайтарып алу үшін офицерді жіберді, бірақ ол уақытта ол Адольф Гитлердің жеке өкілеттігімен Ахенде жұмыс істеп жүрген Schutzstaffel қауіпсіздік полициясының қолына тиді, олар неміс армиясы офицерлерінің қатардағы әлсіздік белгілеріне қарсы тұруды күшейту үшін жіберілген еді. Хабарламаның мазмұнын оқығаннан кейін, олар Швериннің қолбасшылықтан дереу босатылып, қамауға алынуын бұйырды және 116-шы дивизияның басшылығына полковник Герхард Вилкті тағайындады.
As the American Army's advance crossed the Belgian border into Germany, it approached the town of Aachen where the remnants of Schwerin's 116th Panzer Division were deployed. By this time, 116th "Division" had been reduced to 600 men, twelve serviceable tanks and was bereft of artillery guns. Coming to the conclusion that his force didn't possess the strength to deny the town to the Allies, and an attempt to do so would be a tactically futile loss of life and endangerment of the town's civilians, several thousand of whom had not been evacuated from what was now about to become the fighting line, and also to try to protect the city's historical architecture and relics from being destroyed Aachen being the ancient capital and crowning site of the kings of the Holy Roman Empire Schwerin unilaterally decided to withdraw from Aachen and declare it an open town without seeking approval from superior command, in a manner similar to what General Dietrich von Choltitz had done in Paris two weeks earlier. Schwerin wrote a communique, which he left at the town's post office, for the approaching American commander notifying him of this decision and requesting that he treat the remaining German civilian population humanely. As he was preparing to abandon the town, Schwerin received intelligence from senior command headquarters informing him that the American advance appeared to have halted to re group, a large scale attack upon Aachen in consequence was not imminent, and notifying him that reinforcements were en route to him for the town's defense. At this moment, an American reconnaissance force appeared in the South West suburb of Aachen, which Schwerin received orders to counter attack and bar from entering the town, which he complied with, ordering the 116th Division's grenadiers to engage it and force it back out. Given the rapidly changing situation, he dispatched an officer to retrieve the 'open town' communique that he had left at the post office, but by this time it had fallen into the hands of roaming Schutzstaffel security police operating in Aachen under the personal authority of Adolf Hitler, who had been sent in to stiffen resistance against any signs of wavering in the line by the German Army's officer corps. On reading the communique's content, they ordered Schwerin be immediately relieved of command and placed under close arrest, and organized Colonel Gerhard Wilck being sent in to replace him at the head of the 116th Division.
Италия майданы және берілу
Герд фон Рундштедт пен Вальтер Модель фельдмаршалдарының көмегімен Шверин Ахендегі іс-әрекеттері үшін тек қана қатаң сөгіс алды. Одан кейін 1944 жылдың желтоқсанында LXXVI танк корпусының басшылығын жүзеге асыру үшін Италия майданына жіберілді. 1945 жылдың сәуір айының басында ол танк әскерлерінің генералы шеніне көтерілді. 1945 жылдың 26 сәуірінде Италия майданында британ армиясы тарапынан тұтқынға алынып, соғыс тұтқынына айналды. Ол 1947 жылдың соңында соғыстан кейінгі одақтас әскери күзетуден босатылды.
With the aid of Field Marshals Gerd von Rundstedt and Walter Model, Schwerin received only a severe reprimand for his actions at Aachen. He was then ordered to the Italian front to take over the command of the LXXVI Panzerkorps in December 1944. At the beginning of April 1945 he was promoted to the rank of General of Panzer Troops. On 26 April 1945 he was captured on the Italian front by the British Army, becoming a prisoner of war. He was released from post war Allied military custody in late 1947.
Соғыстан кейінгі
1950 жылдың мамырында Шверин канцлер Конрад Аденауэрдің әскери мәселелер және қауіпсіздік саясаты жөніндегі бас кеңесшісі, сондай-ақ "Шверин басқармасы" (кодтық атауы "Zentrale für Heimatdienst") басшысы болып тағайындалды. Ол Батыс Германияның әскери құрылысын американдық оккупация кезінде, Ұлы Суық Соғыс барысында қалпына келтіруге жауапты болды. Бірақ ол жұмысы туралы баспасөзге сұхбат бергеннен кейін 1950 жылдың қазан айында Теодор Бланкпен ауыстырылды. Содан кейін Шверин Германияның еркін демократиялық партиясының парламенттік фракциясының әскери саясат жөніндегі кеңесшісі ретінде жұмыс істеді. Шверин Батыс Германияның соғыстан кейінгі саяси ортасында өзінің прус офицері және нацизмге қарсы ұстанымдарын нығайтуға тырысты, 1944 жылдың қыркүйегінде Ахендегі шайқаста қаладан шығу туралы алғашқы шешіміне сүйене отырып, өзін "Аахенді құтқарушы" деп таныстырды (дегенмен, оны тұтқындағаннан кейін Ахен шайқасында қалада ауқымды шайқастар мен қиратулар болды). Бұл әңгімеге сенім артты, нәтижесінде қала оған "Граф Шверин көшесі" (Graf Schwerin Strasse) деп аталатын көшенің атын берді және 1950 және 1970 жылдары өткізілген салтанаттарда қалалық наградалармен марапаттады. 2008 жылы қаладағы жергілікті саяси оппозицияның күшімен көше атауының құрметі алынып тасталды, себебі Шверин Ахеннің әскери коменданты болған қысқа уақыт ішінде, тонау жасады деген айыппен екі жасөспірім жігіт жазасыз өлімге кесілді. Осыған байланысты көшенің аты "Kornelimunsterweg" деп өзгертілді.
In May 1950 Schwerin was appointed to the post of chief advisor on military issues and security policy to the Chancellor Konrad Adenauer, and head of the covert government agency Dienststelle Schwerin (with the code name "Zentrale für Heimatdienst"), responsible for the reconstruction of West Germany's military whilst under American occupation during the Cold War. However, after he talked to the press about his work he was replaced by Theodor Blank in October 1950. Schwerin subsequently was active as an advisor on military policy for the parliamentary group of the Free Democratic Party of Germany. Schwerin sought to augment his Prussian Officer anti Nazi credentials in West Germany's post war political environment on the basis of his initial decision to withdraw from Aachen in the September 1944 fighting by styling himself as the "Saviour of Aachen" (although substantial fighting and destruction had occurred in the town in the subsequent Battle of Aachen after his arrest and removal from the scene). This narrative found some acceptance, with his being granted the honour by the town of having a street 'Graf Schwerin Strasse' (Count Schwerin's Street) named after him and being given civic awards at ceremonies held there in the 1950s and 1970s. The honour of the street name was withdrawn in 2008 after local political opposition in the town, upon the basis that while Schwerin was briefly Aachen's military commandant, two teenage boys had been summarily executed for looting. The name of the street was in consequence changed to the 'Kornelimunsterweg'.
Жеке өмір
Шверин үш рет үйленген. Бірінші некесі Герта Каннгиессермен болды; екіншісі Юлия Зулихпен, олардан екі бала дүниеге келді: Габриэль (1932 жылдың тамызында туған) және Кристиан (1939 жылдың қаңтарында туған), сондай-ақ екі немересі – Алекс фон Рутенберг және Максимилиан цу Сайн-Витгенштейн. Соңғы некесі Эстер Клиппельмен болды. Шверин 1980 жылы қайтыс болды.
Schwerin was married three times. The first marriage was with Herta Kannengiesser; the second was with Julia Zulich, two children resulting: Gabrielle (b. August 1932) and Christian (b. January 1939), two grandsons Alex von Rutenberg and Maximilian zu Sayn Wittgenstein. The last marriage was with Esther Klippel. Schwerin died in 1980.