Кіріспе

Вест-Энд көпірі – Пенсильвания штатының Питтсбург қаласында Огайо өзені арқылы салынған, Аллегейни және Мононгахела өзендерінің қосылған жерінен шамамен 1.6 километр (2 км) төменде орналасқан болаттан жасалған байланған аркалы көпір. Ол Вест-Эндті Питтсбургтің солтүстік жағындағы Шато ауданымен байланыстырады. Көпір 1930 жылдан 1932 жылға дейін негізінен American Bridge Company (жоғарғы құрылысы) және Foundation Company (төменгі құрылысы) компанияларымен салынған. Салынып аяқталған кезде ол әлемдегі ең ұзын байланған аркалы көпір болды және Филадельфиядағы Такони-Пальмира көпірінен (1929) кейін ұзын аралықта байланған аркалы технологияны қолданған екінші көпір еді. Көпір 1979 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне, ал 2001 жылы Питтсбург тарихы және ескерткіштері қорының тарихи ескерткіштері тізіміне енгізілді. 2016 жылғы мәліметтерге сәйкес, көпір мен оған жақын жолдар күрделі реконструкциядан өтуде. Riverlife Task Force 2006 жылдың көктемінде Вест-Энд көпіріне жалғасқан Огайо өзені арқылы жаяу өтетін көпірді жобалау бойынша конкурс өткізді. Конкурстың мақсаты – екі жағалаудағы аудандарды су жағалауларымен байланыстыратын, жаяу жүргіншілердің қозғалысқа кедерлеспей және бос жатқан жерлерді араламай өтуіне мүмкіндік беретін ерекше сәулеттік элемент жасау болды. Жеңімпаз жобаны Endres Ware (қазір Endrestudio) компаниясы OLIN, Ammann & Whitney, Auerbach Glasow және RWDI компанияларымен бірлесіп ұсынды.

Тарих

Солтүстік жағын Вест-Эндке жалғастыратын көпірді алғаш рет 1912 жылы Питтсбург бизнесмені Генри Трантер (1865–1940) ұсынды. Трантер көпірді іске асыру үшін комитет құрды және жобаны он жылдан астам уақыт бойы насихаттады. 1932 жылы көпір салтанатты түрде ашылғанда, Трантер салтанатты шаралардың жүргізушісі болды. Осы себептерге байланысты ол "Вест-Энд көпірінің әкесі" ретінде танылды. Вест-Энд көпірінің құрылысы 1930 жылы басталды, оның негіздік және жоғарғы құрылымдарына арналған келісімшарттар сәйкесінше Нью-Йорктің Foundation Company және American Bridge Company компанияларына тапсырылды. Көпір 1932 жылдың 2 желтоқсанында, жоспарланған мерзімнен бес ай бұрын пайдалануға берілді. Бірақ толық жөндеу жұмыстары 1990 жылы басталды. 46 миллион долларлық жоба аясында көпір толығымен жаңартылып, солтүстік жақтағы төрт кіріспе бөлігі жаңа пандустармен алмастырылды. Ол 1991 жылы қайта ашылды. АҚШ Көлік департаменті кіріспе бөліктерін алып тастау көпірді Тарихи орындардың ұлттық тізіміне енгізуге мүмкіндік беретін ерекшеліктеріне зиян келтірмейді деп шешім қабылдады.