Джеймс Драммонд: Австралиялық ботаник және табиғатты зерттеуші

Кіріспе

Австралиялық ботаник (1787–1863)

Джеймс Драммонд (1786 жылдың соңы немесе 1787 жылдың басында – 1863 жылдың 26 наурызы) – Австралиялық ботаник және табиғатты зерттеуші, Батыс Австралияда ерте қоныстанғандардың бірі.

Ерте өмір

Джеймс Драммонд Шотландияның Форфар, Ангус маңындағы Инверирити қаласында туған. Ол бағбан және ботаник Томас Драммондтың үлкен ұлы. Оның інісі Томас Драммонд (1793-1835) де ботаник болды. Соңғысы Кубаға көшіп, сол жерде қайтыс болды. Екі бауыр да әкесінің Инверартидегі Фотрингхам иелігінде жұмыс істеген. 1787 жылдың 8 қаңтарында крещениеден өтті. Оның әкесі Томас Драммонд Фотрингэм иелігінде бағбан болған. Оның ерте өмірінен көп мәлімет белгілі емес, бірақ ол бағбандық біліктілігіне жету үшін шәкірттік курсын өткені анық. 1808 жылы ол Диксон мырзаға (әдетте, Лейт-Уолк, Эдинбургтегі Джордж Диксон) жұмысқа орналасты. 1808 жылдың ортасында Драммонд (21 жаста) Ирландияның Корк қаласында Корк институты құрған ботаникалық бақтың кураторы болып тағайындалды. Ол кезде бұл үкімет қаржыландыратын бақ болды, оның мақсатының бірі – Оңтүстік Ирландия фермерлерінің пайдасына өсімдіктерді сынау және көбейту еді. Бағбандық міндеттерін атқарумен қатар, Драммонд Ирландияда бұрын кездеспеген бірнеше өсімдік түрлерін ашты. 1810 жылы Драммонд Лондон Линнеев қоғамының мүшесі болып сайланды. Сол жылы ол Сара Макинтошқа үйленді, олардың алты баласы болды.

Сван өзенінің колониясы

1828 жылы экономикалық дағдарыстың қақ ортасында британ үкіметі ботаникалық баққа қаржыландыруды тоқтатты, соның салдарынан Драммонд алты баласының күтімін қараусыз қалды. Біраз уақыттан кейін оған жақын арада құрылатын Суан өзені колониясына (Австралия) Үкіметтік табиғаттанушы ретінде қызмет ету ұсынылды. Бұл лауазым атаққа ие болды, бірақ Драммондқа егер колонияда қоғамдық бақ құру туралы шешім қабылданса, мемлекеттік бақтардың бастығы ретінде жалақы алатын лауазымға ие болатыны айтылды. Драммонд пен оның отбасы «Пармелия» кемесімен колонияның басқа да үкімет шенеуніктерімен бірге Суан өзеніне сапар жасады. Келіп жеткен соң, Гарден аралында уақытша орналасты. Қоныстың бірнеше ай бойы құрлыққа көшпеуі мүмкін екенін естіген Драммонд Гарден аралында бақ құрды. Бұл бақ Лондондағы Бау-бақша қоғамының және Драммондтың жеке өсімдіктер мен тұқымдарының есебінен отырғызылды. Колонияның жер беру шарттарына сәйкес, Драммондтың колонияға салған инвестициясы 375 фунт стерлингке бағаланды, бұл оған жер иеленуге құқық берді. Оның алғашқы жері Гилфордтағы Елена және Суан өзендерінің тоғысындағы құнарлы аллювиалды топырақтарға тиесілі болды. Ол 1829 жылдың 16 қарашасында осы жерді иеленіп, мемлекеттік бау-бақшалардың суперинтенданты лауазымына тағайындалуына үміттеніп, қоғамдық балабақша құруға кірісті. Алайда, Драммонд губернатор, капитан Джеймс Стирлингтен, өсімдіктерінің бір бөлігін Гарден аралынан көшіруге рұқсат сұрағанда, оған рұқсат берілмеді және қоймашы Джон Морганға Гарден аралындағы балабақшаны басқару тапсырылды. Содан кейін Драммонд Гилфорд жерін тастап кетті. Осы шарада Драммондқа Суан өзеніндегі жерінен бөлік таңдауға рұқсат берілді. Ол қазіргі Перт қаласының маңындағы Аскот жерін таңдады. Кейін ол Беверлиден оңтүстікке қарай Авон аңғарында жер сұрады, бірақ ойын өзгертіп, оны қазіргі Мундаринг су қоймасының жанындағы Елена аңғарындағы жермен алмастырды. 1831 жылдың шілдесінде Стирлинг уақытша Үкімет үйіне жақын Үкіметтік бақ пен балабақша құруға шешім қабылдады. Ол Драммондты жылына 100 фунт стерлинг жалақымен суперинтендант лауазымына тағайындады және оған осы жерге жақын шағын үйде тұруға рұқсат берді. Бірақ келесі жылы Стирлинг Колониялық кеңседен Үкіметтік табиғаттанушы лауазымын жою туралы нұсқау алды. Стирлинг бұл шешімді қайта қарауға тырысуға келісті, ал соның ішінде Драммондты өзінің пайдасы үшін Үкіметтік бақтарды басқаруға шақырды. Сол жылы Стирлинг Англияға Колониялық кеңсемен тікелей келіссөздер жүргізу үшін қайтып келді. 1834 жылдың маусымында оралғаннан кейін Драммондқа Колониялық кеңсе оның лауазымын жою туралы талап қойғанын естіді. Жұмысынан босатылғаннан басқа, Драммондқа Үкіметтік бақтардың жанындағы үйін босату туралы бұйрық берілді, өйткені Стирлинг осы жерде тұрақты Үкімет үйін салуға шешім қабылдады. Жағдай шиеленісіп, Драммонд отставкаға кетті. Содан кейін ол Перттен Елена аңғарындағы жеріне зейнетке шықты, онда балабақша мен жүзімдік орнатты.

In 1828, in the midst of an economic recession, the British government withdrew funding for the botanical garden, and Drummond found himself unemployed with six children to support. Shortly afterwards, he was offered an appointment as Government Naturalist to the soon to be established Swan River Colony (Australia). This position was honorary, but Drummond was given to understand that if it was decided to establish a public garden in the colony, he could expect to be given a salaried appointment as Superintendent of Government Gardens. Drummond and his family sailed for the Swan River with the colony's other government officials on board the Parmelia. On arriving, a temporary settlement was established at Garden Island. Informed that the settlement was unlikely to move to the mainland for a few months, Drummond established a garden on Garden Island. This garden was planted with stock donated by the Horticultural Society in London and Drummond's own private stock of plants and seeds. Under the colony's land grant conditions, Drummond's investment in the colony was valued at £375, and this figure entitled him to of land. His first grant was of rich alluvial soil at Guildford, where the Helena and Swan Rivers meet. He took possession of this land on 16 November 1829, and set about establishing a public nursery, probably with a view to encouraging his appointment to the salaried position of Superintendent of Government Gardens. However, when Drummond sought permission of the Governor, Captain James Stirling, to transfer some of his plants from Garden Island, he was refused permission and told that the storekeeper, John Morgan, had been given control of the Garden Island nursery. Drummond then abandoned the Guildford site. Around this time Drummond was given permission to select of his grant on the Swan River. He chose a site in the present day Perth suburb of Ascot, consisting of extensive river frontage and low lying flats prone to flooding. Later he claimed a grant in the Avon Valley south of Beverley, but then changed his mind and exchanged it for land in the Helena Valley, probably near the present day site of Mundaring Weir. In July 1831, Stirling decided to establish a Government Garden and nursery adjacent to the temporary Government House. He appointed Drummond to the position of Superintendent with a salary of £100 per year, and allowed him to live in a small house next to the site. The following year, however, Stirling received instructions from the Colonial Office that the position of Government Naturalist should be abolished. Stirling agreed to press for the decision to be overturned, and in the meantime invited Drummond to take over the Government Gardens for his own profit. Stirling returned to England later that year to hold discussions with the Colonial Office in person. On his return in June 1834, Drummond was informed that the Colonial Office had insisted that Drummond's post be abolished. On top of his retrenchment, Drummond was instructed to vacate his house next to the Government Gardens, as Stirling had decided to build the permanent Government House on the site. The situation degenerated into a quarrel, and Drummond tendered his resignation. He then retired from Perth to his grant in the Helena Valley, where he established a nursery and vineyard.

Маңғалақтар үшін жинау

1835 жылдың шілдесінде Джеймс Манглз Джордж Флетчер Мурға хат жазып, одан Манглзға Батыс Австралия флорасының тұқымдарын және өсімдіктерін алуға көмектесуін сұрады. Мур, өз әкесінен ботаникалық жинауға деген құштарлығын дамытқан Драммондтың ұлы Джонстондан тұқымның әртүрлі түрлерін жүздей пакет сатып алып жауап берді. Мур тұқымдарды Манглзге жіберді, ал сол жылы Манглз Мурға екі сирек және пайдалы өсімдіктерді жіберіп, Батыс Австралия өсімдіктері салынған қораптарды қайтаруды сұрады. Мур өзіне берілген өсімдіктерді өсіруге күмәнданып, Манглзге қайтару үшін өсімдіктерді жинауға уақыты болмағандықтан, екі жұмысты да Джеймс Драммондқа жүктеді, сондай-ақ Манглзге Драммондты таныстырып, оны ботаник және коллекционер ретінде ұсынды. Драммондтың қаржылық қиындықтарын білген ол, қораптарды Манглзге жіберу шығынын өз мойнына алуға келісті. 1835 жылдың қыркүйегінде Драммонд Манглзге хат жолдады, онда ол Хелена аңғарын зерттеу кезінде жинаған бірнеше түрдің тұқымдарын қосты. Одан бөлек, ол өзінің жерінің әртүрлі бөлімдерінен алынған үш топырақ үлгісін қоса берді және Манглстен оларды ғылыми талдауды ұйымдастыруын сұрады. Сонымен қатар ол Манглстен тұқымдар мен үлгілерге тапсырыс алуға көмектесуін өтінді. Драммонд жіберген алғашқы қорапта орхидея түбірлері болды, бірақ Драммонд олардың сапардан аман қалуына күмәнданды. Олардың ешқайсысы аман қалған жоқ, ал тұқымдардың барлығын жәндіктердің дернәсілдері жойды. Манглз одан да көп дананы сұрап, Драммондқа престелген өсімдіктерді орнату үшін hortus siccus жіберді. Ол Драммондтың атынан тұқымдар мен үлгілерді тапсырыспен алуға келісті және ағылшын ботанигі Джон Линдлидің тапсырысын қоса берді. Бірақ ол өзінің туысы, Стирлингтің әйелі Элленге ашық хат жіберді, онда Драммондқа наразылығын білдірген болуы керек, себебі Эллен Стирлинг оның хаты "өте ұзын, бірақ қасіретті қарт Драммондты кінәлауға кеткен уақыт соншалық, басқа тақырыпқа орын қалмады" деген жауап берді. Сол кемемен Манглз Эллен Стирлингке арналған өсімдіктер қорабын жіберді, бірақ оны Драммонд талап етті. Эллен Стирлинг бұл мәселеге қарсы шықты, екеуі ашуланып дауласты, нәтижесінде Драммонд жартысын алып қалды. Кейін Эллен Стирлинг Манглзге Драммондтың "қартайып, ақымақтыққа ұшырағанын және тек өзінің мүддесін қорғауға құштар болып көрінетінін" жазды. 1837 жылдың қыркүйегінде Манглстың хаттары мен өсімдіктерін Батыс Австралияға жеткізген кеме келді. Орхидея түбірлері қайтадан жойылды, бірақ престелген өсімдіктер аман-есен жетті. Манглз оларды Джон Линдлиге берді, ол олардан бірнеше жаңа түрлерді сипаттап, Драммондтың ботаникалық коллекционер ретінде беделін нығайтты. Драммонд Манглс үшін тірі өсімдіктер жинағын жинауды жалғастырды. Ол сондай-ақ Драммондтың атынан сату үшін Манглс үшін престелген өсімдіктер мен тұқымдардың бірнеше жинақтарын жасады, олардың бірі Манглзге берілуі керек еді. Ол бұл жинақты 1838 жылдың қыркүйегінде "Джошуа Кэрролл" кемесімен жіберді. Осы уақытта Манглз Драммондтың "ботаникаға қатысты коммерциялық көзқарасынан" (Хаслюк, 1955) жалықты және Джорджиана Моллойдың керемет коллекцияларын ала бастады. "Джошуа Кэрролл" кемесі кеткеннен кейін көп ұзамай Драммонд Манглзден хат алды, онда Манглз оның үлгілерін сатудан бас тартты. Драммондтың жинақтарын алғаннан кейін, Манглз оларды Драммонд үшін оларды сатуға ұсынған Линдлиге тапсырды. Жинақтар жиынтықтарға бөлініп, Джордж Бентам сатты, бірақ Драммонд ақырында төлемді алғанға дейін көп жыл өтті.

In July 1835, James Mangles wrote to George Fletcher Moore to ask him to help Mangles obtain seeds and plants of Western Australian flora. Moore responded by purchasing a hundred packets of different kinds of seeds from Drummond's son Johnston, who had developed a taste for botanical collecting from his father. Moore sent the seeds to Mangles, and later that year Mangles sent Moore two cases of rare and useful plants, asking Moore to return the cases filled with Western Australian plants. As Moore doubted his ability to rear the plants given to him, and did not have time to collect plants to return to Mangles, he passed both tasks on to James Drummond, writing to Mangles to introduce Drummond and recommend him as a botanist and collector. Aware of Drummond's financial difficulties, he agreed to bear the cost of sending the boxes to Mangles. In September 1835, Drummond sent a letter to Mangles, in which he included the seeds of a number of species that he had collected when exploring the Helena Valley. He also enclosed three samples of soil from different parts of his grant, and asked Mangles to arrange a scientific analysis of them. He also asked Mangles to help him get orders for seeds and specimens. The first box of specimens sent by Drummond contained orchid tubers, although Drummond doubted they would survive the trip. None of them survived, and all of the seeds were destroyed by insect larvae. Mangles responded with a request for more specimens, and sent Drummond a hortus siccus for Drummond to mount pressed plants in. He agreed to take orders and dispose of seeds and specimens on Drummond's behalf, and enclosed an order from the English botanist John Lindley. However he also sent a frank letter to his cousin, Stirling's wife Ellen, in which he must have expressed frustration with Drummond, as Ellen Stirling responded with the observation that his letter was "a very long one but abusing poor old Drummond occupied so large a portion of it that [there was] no room for any other subject". By the same ship, Mangles sent a box of plants addressed to Ellen Stirling, but these were claimed by Drummond. Ellen Stirling disputed the matter, and the two had an angry argument that concluded with Drummond taking half. Ellen Stirling later wrote to Mangles, saying that Drummond was getting "old and stupid and appears only desirous to promote his own views". The ship that carried Mangles' letters and plants to Western Australia arrived in September 1837, and Drummond sent another box of orchid tubers and some dried, pressed plants with it on its return to England. The orchid tubers were again destroyed, but the pressed plants arrived intact. Mangles lent them to John Lindley, who described a number of new species from them, thus establishing Drummond's reputation as a botanical collector. Drummond continued to collect for Mangles, putting together a large collection of living plants for him. He also made a number of collections of pressed plants and seeds for Mangles to sell on Drummond's behalf, of which one was to be given to Mangles. He dispatched these collection on the Joshua Carroll in September 1838. Meanwhile, Mangles had tired of Drummond's "commercial attitude towards botany" (Hasluck, 1955), and had begun to receive the outstanding collections of Georgiana Molloy. Shortly after the Joshua Carroll sailed, Drummond received a letter from Mangles in which Mangles declined to dispose of his specimens. On receiving Drummond's collections, Mangles passed them on to Lindley, who had offered to dispose of them for Drummond. The collections were divided into sets and sold by George Bentham, but it was many years before Drummond eventually received payment.

Тодиейдегі шаруашылық

1836 жылы Драммонд Хелена аңғарындағы жер учаскесін Авон аңғарындағы жермен алмастырды. Тудэйде қоныстанған Драммондтар Хоторден деп атаған, Драммондтың әулеттік оранының атымен аталатын шаруашылық құрды. 1838 жылдың ақпан айына қарай шаруашылық Драммондтың әйелі мен қызының оларға қосылуына мүмкіндік беретіндей дамыды. Алғашқыда Драммонд фермасын дамыту үшін көп еңбек етті, бірақ кейіннен оның ұлдары Томас және Джеймс осы шаруашылықты өз мойнына алды.

Жемқорға жинақтау

Драммондтың жинауға ешқандай қаржылық ынтасы болмаса да, ботаникалық үлгілерді жинауды жалғастырды. 1839 жылы ол Кью Гарденының сэр Уильям Джексон Хукерінен хат алды, ол тұқымдар мен өсімдіктерді сұрады және Драммондтың атынан жинақтарды сатуды ұсынды. Ол сондай-ақ Драммондты Джексон өзінің «Ботаника журналында» жариялайтын «Суан-Ривер» колониясының ботаникасы туралы жазбаша есептерді ұсынуға шақырды. Драммондтың Хукерге жазған бірнеше хаты жарияланды, және Драммонд сол кезде осы есептермен танымал болды. Келесі он төрт жыл ішінде Драммонд көптеген жинақтау экспедицияларын жүргізді. 1839 жылы тамыз айында Джон Гилберт пен Людвиг Прейспен бірге Роттнест аралына экспедиция жасады және сол жылы Гуанганға екі рет сапар жасады. 1840 жылы ол Король Джордж шығанағына экспедиция жасады, бұл аймақтағы көптеген мал өлімінің себебі ретінде улы өсімдікті анықтауға көмектесті. 1841 жылы ол Тудийдегі жерлерінің шығысында жақсы жер іздеп шықты. Экспедиция құрамында капитан Джон Скалли, Сэмюэл Поул Филлипс және Джонстон Драммонд бар еді, олар қазір Виктория жазығы деп аталатын ашық жайылым жерлерін тапты. Осы экспедициядан кейін Драммонд қазіргі Драммондтың 1-ші жинағы деп аталатын жинақты жинады. 1842 жылы Драммонд төрт рет экспедиция жасады. Біріншісі – Бусселтон ауданына, екіншісі – Мура қаласының қазіргі орны маңындағы зерттелмеген аумаққа, үшіншісі – Гилберт пен Джонстон Драммондпен бірге Вонган төбелеріне, ал төртіншісі – Гилбертпен бірге колонияның оңтүстік-батыс бұрышына барды. Өсімдіктерді жинаумен қатар, Драммонд 1842 және 1843 жылдары мүк пен саңырауқұлақтың үлкен коллекцияларын жасады. 1843 жылы Драммонд дайындаған және жіберген жинақ Драммондтың 2-ші жинағы ретінде белгілі болды. 1843 және 1844 жылдың аяғында Драммонд өзінің ұлы Джонстонмен бірнеше сапарға шыққан, ол тез арада өз құқығында жоғары бағаланған ботаникалық және зоологиялық коллекционерге айналды. 1843 жылдың соңында екеуі Болгардың солтүстігіне және шығысына экспедиция жасады. Көп ұзамай олар үлкен экспедицияға аттанды, Король Джордж шығанағына және шығысқа дейін Риш мысығына дейін. Бұл экспедицияда жинаған өсімдіктер Драммондтың үшінші жинағы деп аталды. 1844 жылы қатты экономикалық дағдарыс Драммондтар отбасын ауыр қаржылық қарызға ұшыратты, ал отбасылық шаруашылық жоғалды. Драммонд пен оның ұлы Джонстон бүкіл өмірлерін жинақтаудан өткізуді жоспарлай бастады, Оңтүстік Австралияға немесе Үндістанға баруды талқылады, бірақ 1845 жылдың шілдесінде Джонстон Драммондтың өлімінен бұрын ештеңе болмады. 1845 және 1846 жылдары қаржылық қиындықтар Драммондқа одан әрі экспедицияларды жүргізуге кедергі болды, бірақ 1846 жылдың соңында оған британ үкіметі ботаникаға көрсеткен қызметі үшін 200 фунт стерлингтік сыйлық бергені туралы хабарланды. Ол бірден басқа сапарға дайындала бастады. Джордж Максвеллмен бірге оңтүстікке қарай Поронгоруп пен Стирлинг жоталарына сапар шегіп, екеуін де кеңінен зерттеді, содан кейін оңтүстікке қарай Джордж шығанағына және шығысқа қарай жағалау бойымен бес күн бойы саяхаттады. Нәтижесінде Драммондтың 4-ші жинағы пайда болды, ол 1847 жылдың шілдесіне дейін аяқталды. 1848 жылы ол тағы да экспедиция жасап, оңтүстік жағалаудан Барен тауына дейін барды. Ол одан әрі қарай да барғысы келді, бірақ Барен тауының жоталары жаңа түрлерге өте бай болғандықтан, мұның қажеті жоқ еді. Драммондтың 5-ші жинағы 1849 жылы маусымда Лондонға жіберілді. Оны алғаннан кейін Хукер өзінің журналына «бір уақытта кез келген елден осындай көптеген тамаша және ерекше түрлердің келгенін көрген емес» деп жазды. 1850 жылы Драммонд Чемпион шығанағына жүкті тасымалдау үшін жолды құруға тырысқан геодезиялық экспедицияға қосылды. 1851 жылы ол ұлы Джонмен Чемпион-Бэйде болды. Ол желтоқсан айында Тудийдеге оралды және келесі бірнеше айда ол «Батыс Австралияның солтүстік-батыс округінің ботаникасы» туралы мақалалар сериясын жазды, олар 1852 жылдың сәуірінен бастап Перт газеті бес нөмірінде жарияланды, кейіннен оларды Хукер қайта жариялады. Оның 6-шы жинағы, өткен жылы Чемпион-Бэйде жасалған, 1852 жылдың соңында жинақталып, жеткізілді.

Although no longer having any financial encouragement to collect, Drummond continued to collect botanical specimens. In 1839 he received a letter from Sir William Jackson Hooker of Kew Gardens, who requested seeds and plants, and offered to dispose of collections on Drummond's behalf. He also invited Drummond to submit written accounts of the botany of the Swan River Colony, which Jackson would publish in his Journal of Botany. A number of Drummond's letters to Hooker were published, and it is these accounts for which Drummond was best known at the time. Over the next fourteen years, Drummond made numerous collecting expeditions. In August 1839, he made an expedition to Rottnest Island in company with John Gilbert and Ludwig Preiss, and made two journeys into the Guangan that year. In 1840 he undertook an expedition to King George Sound, helping to identify a poisonous plant as the cause of many stock deaths in the area. In 1841 he went in search of good squatting land to the east of their land in Toodyay. The expedition, which included Captain John Scully, Samuel Pole Phillips and Johnston Drummond, discovered the vast tract of open pastoral land that is now known as the Victoria Plains. Following this expedition, Drummond put together what is now known as Drummond's 1st Collection. Drummond made four expeditions in 1842. The first was to the Busselton district; the second into unexplored territory around the present day site of the town of Moora; the third into the Wongan Hills with Gilbert and Johnston Drummond; and the fourth in the south west corner of the colony with Gilbert. In addition to collecting plants, Drummond also made large collections of moss and fungi during 1842 and 1843. The collection that Drummond prepared and dispatched in 1843 became known as Drummond's 2nd Collection. During late 1843 and 1844, Drummond made a number of journeys with his son Johnston, who was rapidly becoming a highly respected botanical and zoological collector in his own right. Near the end of 1843, the pair made an expedition to the north and east of Bolgart. Shortly afterwards they started on a major expedition to King George Sound, and east as far as Cape Riche. The plants that he collected in this expedition formed what became known as Drummond's 3rd Collection. In 1844, a severe recession placed the Drummond family in severe financial debt, and the family farm was lost. Drummond and his son Johnston began planning to make their entire living from collecting, discussing going to South Australia or India, but nothing came of it before Johnston Drummond's death in July 1845. In 1845 and 1846, financial difficulties prevented Drummond from undertaking any further expeditions, but late in 1846 he was informed that he had been granted an honorarium of £200 by the British Government for services rendered to botany. He immediately began preparations for another journey. Setting out in company with George Maxwell, he travelled south to the Porongorup and Stirling Ranges, extensively exploring both, then south to King George Sound and east along the coast for five days. The result was Drummond's 4th Collection, which was complete by July 1847. He made yet another expedition in 1848, along the south coast to the Mount Barren. He had intended to go further, but the Mount Barren ranges were so rich in new species that there was no need. Drummond's 5th Collection was dispatched to London in June 1849. When Hooker received it he wrote in his Journal that he had "rarely seen so great a number of fine and remarkable species arrive at one time from any country". In 1850, Drummond joined a surveying expedition that sought to establish a route for overlanding stock to Champion Bay. He spent 1851 in Champion Bay with his son John. He returned to Toodyay in December, and over the next few months he wrote a series of articles on the "Botany of the Northwestern District of Western Australia", which were published in five issues of the Perth Gazette from April 1852, and later republished by Hooker. His 6th Collection, made in Champion Bay the previous year, was put together and shipped near the end of 1852.

Кейінгі өмірі

Содан кейін Драммонд жинақтауды тоқтатты. Ол Хоторнденге көшіп, жүзімдіктерін және бағын күтіп, Хукермен және басқа ботаниктермен ара-тұра хат алмасып тұрды. Ол он жыл бойы тыныш зейнеткерлікте өмір сүрді. 1863 жылдың 26 наурызында қайтыс болып, Хоторнденде ұлы Джонстонның қасына жерленді. Бір жылдан астам соң әйелі де қайтыс болып, оның қасына жерленді. Джеймс Драммонд кіші әкесінің мол коллекциясын сол кездегі Виктория үкіметінің ботанигі Фердинанд фон Мюллерге тапсырды, ол Виктория мемлекеттік гербарийінің негізі болды. Драммонд жинаған үлгілер Ұлыбритания, Еуропа, АҚШ және Австралиядағы жиырма бес гербарийде сақталады. Оның құрметіне жүзден астам өсімдік түріне ат қойылды, олардың шамамен алпысы бүгінгі күнге дейін қолданылады. Холл (1978) Джозеф Мейденнің «Ол өз заманының Батыс Австралия өсімдіктерін ең табысты жинаған коллекционері болды» деген сөзін келтіреді. Бұл ботаник ботаникалық атауларды келтіргенде J. Drumm деген авторлық аббревиатурамен белгіленеді. 1848 жылы Джон Септимус Роу Драммонд тауына Драммондтың құрметіне ат қойды. Роу, Драммонд сол жерде өсімдіктер жинағанда, мал өсіруге жарамды жер іздеп, Барен тауының аймағын зерттеген. Ол төбені Драммондтың жаңа іздерін тапқаннан кейін оның атымен атады. 1993 жылы Мұндаринг ауданындағы Қорғау және жерді басқару департаментінің кеңсесі Болгарттан батысқа қарайғы жерді сатып алып, оны Драммонд табиғат қорығы деп атады. 1948 жылы орнитологиялық және тарихи қоғамдар Дрейкуд маңындағы бұтада Джон Гилберт пен Джеймс Драммондтың құрметіне ескерткіш орнатты. Король саябағы мен Ботаникалық бақтағы ескерткіш оның өмірі мен еңбегін еске салады. Джеймс Драммондтың інісі Томас Драммонд, сондай-ақ натуралист, 1819-1822 жылдары Канаданың Солтүстік-Батыс территорияларын зерттеуге шыққан сэр Джон Франклинмен бірге болды. Томас 1835 жылы Кубада, Гаванада қайтыс болды. Ұлдарының ішінде Джонстон өзінің ботаникалық коллекционер ретінде танылды; Джеймс Батыс Австралия заң шығару кеңесінің мүшесі болды, ал Джон колонияның алғашқы жергілікті полиция инспекторы болды. Оның кіші қызы Евфемия өмірінде 1905 жылдан 1920 жылы қайтыс болғанға дейін Пармелиямен келген соңғы тірі қоныс тегі ретінде белгілі болды. Томас немересі (Джеймстің шөбере інісі) ботаник Джеймс Монтегю Франк Драммонд FRSE болды.

Thereafter Drummond ceased all collecting. He retired to Hawthornden, where he tended his grape vines and garden, and maintained an occasional correspondence with Hooker and other botanists. He remained in quiet retirement for ten years. He died on 26 March 1863 and was buried at Hawthornden beside his son Johnston. His wife died a little over a year later, and was buried beside him. James Drummond Jr. transferred his father's extensive collections to Ferdinand von Mueller, then Government Botanist of Victoria, where it became the basis of Victoria's State Herbarium. Specimens collected by Drummond are held in twenty five herbaria in Britain, Europe, the USA and Australia. Over one hundred plant species were named in his honour, around sixty of which are still valid. Hall (1978) quotes Joseph Maiden as writing "He was far and away the most successful collector of Western Australian plants of his time." This botanist is denoted by the author abbreviation J. Drumm. when citing a botanical name. Mount Drummond was named in Drummond's honour by John Septimus Roe in 1848. Roe, who was exploring the Mount Barren area is search of pastoral land at the same time that Drummond was collecting there, gave the hill its name after finding fresh tracks of Drummond there. In 1993 the Mundaring district office of the Department of Conservation and Land Management purchased of land west of Bolgart it was named the Drummond Nature Reserve in his honour. In 1948 a memorial in honour of John Gilbert and James Drummond was erected in bush near Drakewood by ornithological and historical societies. A memorial seat in Kings Park and Botanic Garden commemorates his life and work. James Drummond's brother Thomas Drummond, also a naturalist, accompanied Sir John Franklin in his explorations into the Northwest Territories of Canada in 1819 1822. Thomas died in Havana in Cuba in 1835. Of his sons, Johnston became a respected botanical collector in his own right; James became a Member of the Western Australian Legislative Council, and John became the colony's first Inspector of Native Police. His youngest daughter Euphemia was famed in her lifetime as the last surviving settler to arrive on the Parmelia from 1905 until her death in 1920. Thomas' grandson (James' great nephew) was the botanist James Montagu Frank Drummond FRSE.