Кіріспе

Болгариядағы археологиялық орын

Бачо Киро үңгірі Болгарияның Дряново қаласынан батысқа қарай, Дряново монастырының жанында орналасқан. Ол Андака және Дряново өзендерінің шатқалдарына кіріп жатыр. Үңгір 1890 жылы ашылған, ал алғашқы демалысқа келгендер 1938 жылы кірді, бұл Болгария ұлттық қайта өрлеуінің көшбасшысы, мұғалімі және революционері Бачо Кироның құрметіне аталғанға екі жыл бұрын болды. Үңгір – галереялар мен дәліздерден тұратын төрт қабатты лабиринт, олардың жалпы ұзындығы 1,5 км, ал оның 850 м бөлігі 1964 жылдан бері жарықтандырылып, қоғамға ашық. Жер асты өзені уақыт өте келе көптеген галереяларды жасап, онда сансыз сталактит, сталагмит және спелеотемдердің әдемі формациялары қалыптасқан. Осы ертегілік жер асты әлемін сипаттау үшін ұзын бөліктері сарайлар мен үңгірлер деп аталады. Формациялардың тізбегі: Бачо Кироның тағы, Ергежейлілер, Ұйықтаған ханшайым, Тақ залы, Қабылдау залы, Хайдуттар жиналатын орын, Көзілдірік және Құрбандық аласы.

Адам қалдықтары

Бұл жерде Болгарияда табылған ең көне адам қалдықтары табылды. Ең ерте кездескен ауригнациандық жерлеулердің бірінде (11 қабат) екі тесілген жануар тісі табылды және олар Бачокиранның ерекше артефактілер жиынтығына жатқызылды. Радиокөміртектік зерттеулерге сәйкес, олар 43 000 жыл бұрын жасалған және қазіргі уақытта Еуропадағы ең көне әшекейлер болып табылады. Шамамен 46 000 жылдық адам қаңқасы кем дегенде бір моляр тісі бар екі сынық жақ сүйектен тұрады. Бұл ертедегі адамдардың *Homo sapiens* немесе неандертальдықтар болған-жоқ деген мәселе даулы болды, тіс пен сүйек фрагменттерінің митохондриялық ДНК-сының морфологиялық талдауы олардың *Homo sapiens* қалдықтары екенін анықтағанға дейін. F6 620 және AA7 738 сынамаларында митохондриялық М гаплогруппасы, WW7 240 және CC7 335 сынамаларында митохондриялық N гаплогруппасы, CC7 2289 сынамасында митохондриялық R гаплогруппасы, ал BK 1653 сынамасында митохондриялық U8 гаплогруппасы анықталды. Бачо Киро үңгірінен табылған үш ерте жоғарғы палеолиттік адамның (шамамен 44 000 – 40 000 жыл бұрынғы) неандертальдық тегінің деңгейі салыстырмалы түрде жоғары екені анықталды. Олардың геномдары үш адамның да алты немесе жеті буын бұрын неандертальдық ата-бабасы болғанын көрсетеді. Африкадан таралудың бір теориялық моделі бойынша, Бачо Киро үңгірінің ерте жоғарғы палеолиттік халқына жататын популяциялар кейінірек Азия халықтарының генетикалық құрамына үлес қосып, Гойет үңгірлерінде (Бельгия) табылған шамамен 35 000 жылдық "GoyetQ116 1" сияқты кейбір батыс еуропалықтарға да әсер еткен. Осы ертедегі адамдармен байланысты популяциялар кейінгі еуропалық популяциялардың генетикалық тарихына анықталмайтын үлес қосқан жоқ. Алайда, Африкадан бірнеше таралу теориясы бойынша, Шығыс азиялықтардың Шығыс Африкалық популяциялардан (73 88 мың жыл бұрын) бөліну уақыты қазіргі еуропалықтардан (57 76 мың жыл бұрын) гөрі ертерек, бұл Бачо Киро қалдықтары Азиядан келген анатомиялық жағынан заманауи адамдардың көші-қонынан болуы мүмкін екенін көрсетеді. 2022 жылы жүргізілген зерттеуде Бачо Кироның Жоғарғы палеолиттік мәдениетіне жататын қалдықтары (>45 мың жыл бұрынғы) ерте Жоғарғы палеолиттік толқынның бөлігі екені анықталды. Бұл толқын "біркелкі генетикалық ерекшеліктері мен материалдық мәдениеті бар халықтың қозғалысына жатқызылды" (Ежелгі Шығыс Еуразиялықтар) және Усть-Ишим адамы мен Тяньюань адамы сияқты басқа ежелгі үлгілермен, сондай-ақ қазіргі папуастардың (Австралиялықтардың) ата-бабаларымен терең генетикалық байланысқа ие. Еуропадағы Жоғарғы палеолиттік мәдениетпен байланысты Бачо Киро халқы жойылып, оның орнына Батыс Еуразиямен байланысты кейінгі Жоғарғы палеолиттік көші-қон келді (Костенки 14 қалдықтарымен көрсетілген). Одан кейін Бачо Киро үңгірінен табылған кейінгі адамдар, мысалы шамамен 35 000 жыл бұрынғы "BK1653", Шығыс азиялықтарға қарағанда қазіргі еуропалық халықтармен тығыз байланысты болды.