Жапондық шиңкіру (shuriken) – самурайлар мен ниндзялар қолданған, назарды аударуға арналған жасырын қару. Түрлері, қолданылуы мен shurikenjutsu өнері туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тасталатын жапондық жасырын қару
Throwable Japanese concealed weapon
Шюрикен – самурайлар немесе ниндзялар қолданған, сондай-ақ жекпе-жек өнерінде жасырын пышақ немесе қарсыластың назарын ауыстыру үшін қолданылатын жапондық жасырын қару. Шюрикендер «лақтыру жұлдыздары» немесе «ниндзя жұлдыздары» деп те белгілі, бірақ бастапқыда олар көптеген түрлі пішінде жасалған. Шюрикеннің негізгі түрлері – таяқша тәрізді шюрикен (棒手裏剣; bō shuriken) және жалпақ шюрикен (平手裏剣; hira shuriken). Шюрикендер самурайдың қару-жарағына қосымша қару ретінде қолданылған, бірақ олар шайқаста маңызды тактикалық рөл атқарды. Шюрикенді қолдану өнері – шюрикендзюцу деп аталады.
A is a Japanese concealed weapon used by samurai or ninja or in martial arts as a hidden dagger or metsubushi to distract or misdirect. Shuriken are also known as throwing stars, or ninja stars, although they were originally constructed in many different shapes. The major varieties of shuriken are the stick shuriken; 棒手裏剣; bō shuriken and the flat shuriken; 平手裏剣; hira shuriken or
Shuriken functioned as supplementary weapons to the sword or to other weapons in a samurai's arsenal, although they often had an important tactical effect in battle. The art of wielding the shuriken is known as shurikenjutsu
Бо-шурикен
Бо-шурикен – тік, темірден немесе болаттан жасалған, әдетте төрт қырлы, бірақ кейде дөңгелек немесе сегіз қырлы қималы лақтыру қаруы. Кейбір түрлері екі ұшынан да ұштарға ие. Ұзындығы 12-ден 21 см-ге (5–8.5 дюйм), ал орташа салмағы 35-тен 150 граммға (1.2–5.4 унция) дейін жетеді. Оларды кунаймен шатастыруға болмайды, кунай – кейде лақтырылатын, итеру және шаншу үшін қолданылатын құрал. Бо-шурикендер күнделікті қолданыстағы әртүрлі заттардан жасалған, сондықтан олардың пішіндері мен өлшемдері көптеген түрлі болған. Кейбіреулері жасалған материалына қарай ат қойылған, мысалы, куги гата (шеге пішіні), хари гата (ине пішіні) және танто гата (пышақ пішіні); ал кейбіреулері сыртқы түріне ұқсас нысандардың атымен аталады, мысалы, хоко гата (найза пішіні), мацуба гата (қарағай инесі пішіні); ал қалғандарының аттары тек сипаттамалық болып келеді, мысалы, канкюто (тесу құралы пішіні), кунай гата (көмекші құрал пішіні) немесе теппан (пластина металл) және биао (тірек). Шүрікендер, әсіресе хира шүрікендер, жаңа тәсілдермен де қолданылған – оларды жерге сіңіріп, үстінен өткендерді жарақаттауға болады (кальтропқа ұқсас), жануарға орап тұтандырып, өртке себеп болуға болады, немесе уланған матаға орап, улы түтін бұлтын тарату үшін жаққан. Оларды жақын арада қолға ұстап соғысу үшін де қолдануға болады. Шүрікендерді умен жағу туралы хабарлар бар, олар лақтыру қаруы ретінде немесе құрбанның қолына тиіп алуы үшін көзге түсетін жерге қалдырылған.
A bo shuriken is a throwing weapon consisting of a straight iron or steel spike, usually four sided but sometimes round or octagonal in section. Some examples have points on both ends. The length ranges from 12 to 21 cm (5–8.5 in) and the average weight from 35 to 150 grams (1.2–5.4 ounces). They should not be confused with the kunai, which is a thrusting and stabbing implement that is sometimes thrown. Bo shuriken were constructed from a wide variety of everyday items, and as such came in many shapes and sizes. Some derived their names from the materials of which they were made, such as kugi gata (nail form), hari gata (needle form) and tantō gata (knife form); some were named after an object of similar appearance, such as hoko gata (spear form), matsuba gata (pine needle form); while others have names that are purely descriptive, such as kankyuto (piercing tool form), kunai gata (utility tool form), or teppan (plate metal) and biao (pin). Shuriken, especially hira shuriken, were also used in novel ways—they could be embedded in the ground, injuring those who stepped on them (similar to a caltrop), wrapped in a fuse to be ignited and thrown to cause fire, or wrapped in a cloth soaked in poison and lit to cover an area with a cloud of poisonous smoke. They could also be used as a handheld weapon in close combat. There are reports of shuriken being coated with poison, intended either as a throwing weapon or to be left in a conspicuous place for a victim to pick up.
Заңдық
Қазіргі кезде Еуропа мен Солтүстік Америкада сатылатын шюрикендер көбінесе тот баспайтын болаттан жасалады. Дегенмен, көптеген елдер мен заңнамалық аумақтарда оларды иелену немесе тасымалдау заңсыз, мысалы Бельгияда, Нидерландыда, Канадада, Германияда және Ұлыбританияда (өндіру, сату, тарату және импорттау). АҚШ-та Калифорния және Нью-Йорк сияқты кейбір штаттарда оларға тыйым салынған. Кейбір жағдайларда оларға рұқсат берілуі мүмкін, бірақ бұл ретте жергілікті заңнама талаптарына бағыну керек. Иелерінен иелену туралы сертификат талап етілуі мүмкін.
Modern commercially available shuriken, which are sold in Europe and North America, are often made of stainless steel. However, in many countries and jurisdictions, they are illegal to possess or carry, such as in Belgium, the Netherlands, Canada, Germany, and the United Kingdom (manufacture, sale, distribution and import). In the United States, they are prohibited in some states such as California, and New York. In some cases they may be allowed, but are still subject to specific local legislation. Owners may be required to possess a certificate for possession.