Кіріспе
Бессарабияда туған американдық раввин (1898–1982)
Елиезер Зусия Португалия (17 қазан 1898 – 18 тамыз 1982) – Скуленнің алғашқы ребесі. Ол Ресей, Румыния, Израиль және АҚШ-тағы ізбасарлары тарапынан құрметке бөленді, себебі ол жүздеген еврей жастарын және соғыс жетімдерін жеке өзі балаларындай қабылдап, оларға қамқорлық жасады. Ол 1960-шы жылдары Америкада Скуленер әулетін құрды. Оның жалғыз ұлы, раввин Исраил Аврохом Португалия, оның орнына ребе болды.
Eliezer Zusia Portugal (17 October 1898–18 August 1982) was the first Rebbe of Skulen. He was revered by his followers in Russia, Romania, Israel, and the United States for his personal warmth and his care for hundreds of Jewish youth and war orphans, whom he personally adopted as his own children. He established the Skulener dynasty in America in the 1960s. His only biological son, Rabbi Yisroel Avrohom Portugal, succeeded him as Rebbe.
Раввин 17 жасында
Португалия алпыс жасқа толғаннан кейін ғана хасидтік ребе болды. Оның алғашқы қоғамдық лауазымы – Бессарабияның Скулени (идиш: Skulen) қаласының раввині. Ол 17 жасында әкесі, қала раввині рабби Исраил Аврохомның қайтысынан кейін осы лауазымға тағайындалды. Португалия Скуленде (қазіргі Молдова) жастардың да, қарттардың да қауым мүшелерімен қарым-қатынаста табысты болды, себебі ол басқаларға ерекше жылылық және қайырымдылық танытты. Ол әсіресе еврей жастарын өздеріне тартуда тиімді болды, олар мицваларды орындаудан тез бас тартып, ассимиляцияға ұшырады. Оларды тастамай, ол олармен махаббатпен және еврей дінінің терең мағынасы мен маңыздылығы туралы зияткерлік талқылар жүргізіп, көптегендерін өздерінің мұраларын қайта қабылдауға көндірді. Садигер ребе Скуленге келіп, Португалияның жетістіктерін көрген соң, оны Буковинаның әлдеқайда ірі Черновиц қаласына көшіп баруға шақырды. Черновицтің жалпы халқы 68 400 адамды құраса, оның ішінде шамамен 21 500 еврей болды, алайда бұл қала да кеңінен ассимиляцияға ұшырады. Садигура, Вижниц және Боян хасидтік орталықтарымен бірге Черновицтің діншіл еврейлері Португалияны өз раввині етіп тағайындады, оның мақсаты – қалдығын сақтауға көмектесу болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Португалия Черновицте тұрды. Солтүстік Буковинаның бір бөлігі ретінде Черновиц 1940 жылы Кеңес Одағына қосылды, содан кейін Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде неміс және румын әскерлері басып алды, ал 1944 жылдың сәуір айында Кеңес әскері тарапынан азат етілді.
Жетім балалардың әкесі
1945 жылдан бастап Португалия соғыстан қалған ондаған жетімді асырап ала бастады және жүздеген басқаларына қамқорлық көрсетті. Румынияның Бухарест қаласына көшкенде, ол "отбасын" өзімен бірге алып, тағы да көп бала асырап алып, олардың күтімі үшін жетімдер үйін құрды. Жылдар өткен соң, ол өсиетінде "балаларының" оған деген алғыстарын Иудаизмге адал болу және мүмкіндігінше Тораны оқып үйрену арқылы көрсетулері керектігін жазды. 1959 жылы Португалияны Румынияның коммунистік үкіметі Израиль және АҚШ үшін тыңшылық жасады деп айыптады. Ол жалғыз ұлы, раввин Исраил Авраам Португалиямен бірге түрмеге қамалды. Гарри Гудман, раввин Елиезер Сильвер және раввин Менахем Мендель Шнеерсон Скуленер ребе мен оның ұлын босату үшін халықаралық күш-жігерді жетектеді. Ақырында, АҚШ Мемлекеттік департаментінің араласуымен екеуі 1959 жылдың тамызында босатылып, Румыниядан Бельгияға, ал 1960 жылы Америкаға көшіп кетті. Кейін ребе Румынияда қалғандарға көмектесу үшін Израильдің орнына АҚШ-ты таңдағанын айтты. Ребе Crown Heights қаласына қоныс аударды және мұқтаж адамдарға көмектесуді жалғастырды. Crown Heights-тағы еврей халқы азая бастағанда, оның ізбасарлары Боро Парк пен Уильямсбургке кетті. Алайда, Скуленер ребе Любавичер ребесінің еврей халқына қалу туралы өтінішіне құлақ асып, Crown Heights-та қалды. Ұзақ намаз оқу кестесіне және жанында Скуленер ізбасарларының болмауына байланысты, оған үйінде Любавичер студенттерімен бірге күнделікті миньян ұйымдастырылды. Кейін ол Уильямсбургке көшіп барды. 1961 жылы Португалия алғаш рет Израильге сапар шекті. Ол солшыл кибуцқа сапар жасап, бірнеше жыл бұрын өзінің ең қатал қарсыластарының бірі болған румын социалісін кешірді. (Осы кісінің ұрпақтары дінге адал яһудилерге айналды.) Басқалар оны ешива ашуға шақырғанда, ол: "Менің ешивам басқаларға не қосады? Мицва жасағысы келетін адам Құдайға қалай көбірек қуаныш сыйлай алатынын ойлануы керек" деді. Керісінше, 1962 жылы Израильде оның мектептері сол елге көшіп келгендердің балалары үшін секулярлық солшылдардың мектептерімен бәсекелесті. 1970 жылы ол Вашингтонда сенатор Генри Джексонмен кездесіп, коммунистік елдерден еврейлерді босату үшін оның көмегін сұрады, нәтижесінде Джексон-Вэник түзетуі қабылданды. Ол Нью-Йорктегі Монсидегі Вижницер зиратында жерленді.