Михаил Хониат: Византиялық ғалым, саяхатшы және жазушы
Michael Choniates
Святой Михаил Хониат (1140-1220) – византийский писатель и архиепископ Афин. Защищал Акрополь от Льва Сгуроса, затем передал город крестоносцам. История Византии.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Михаил Хониат (немесе Акоминат; шамамен 1140 – 1220) – Византиялық грек жазушысы және дін қызметкері, Хонай (көне Колосса) қаласында дүниеге келген. Жастайынан Константинопольде оқыды және Салоникалық Евстафийдің шәкірті болды. Шамамен 1175 жылы Афина архиепископы болып тағайындалды және 1204 жылға дейін осы лауазымда қалды. 1204 жылы ол Афина Акрополын Лео Сгурос шабуылынан қорғады, 1205 жылы крестшілер келгенге дейін қарсы тұрды, сосын оларға қала тапсырылды. Латын үстемдігі орнағаннан кейін ол Кеос аралына көшті. Шамамен 1217 жылы ол Термопиль маңындағы Водоница монастырына қайта оралды, онда қайтыс болды. Классикалық ғалымдарға ол Каллимахтың «Гекале» және «Аития» еңбектерінің толық нұсқаларын сақтап қалған соңғы адам ретінде белгілі болса да, ол жан-жақты жазушы болды, уағыздар, сөздер және өлеңдер жазды. Оның хаттарымен бірге бұл шығармалар сол кездегі Аттика мен Афинаның жағдайы туралы маңызды мәліметтер береді. Оның Алексий III Ангелосқа Византия әкімшілігіндегі кемшіліктер туралы жазған естелігі, Афинаның құлдырауына арналған поэтикалық айқын және оның інісі Никетас және Салоника архиепископы Евстафийге арналған монодиялары ерекше атауға лайық. Оның қызы Константина грек тілі мен ғылымнан Лестер архидиаконы Джон Басингстокке сабақ берген, ол грек тілін жақсы білгенімен және оны қолдауымен танымал болды. Михаилдың шәкірті Георгий Бардан, оның Кеос аралына жер аударылуы кезінде бірге болған, кейін көрнекті епископ болды.
Saint Michael Choniates (or Acominatus; ; c. 1140 – 1220) was a Byzantine Greek writer and cleric, born at Chonae (the ancient Colossae). At an early age he studied at Constantinople and was the pupil of Eustathius of Thessalonica. Around 1175 he was appointed archbishop of Athens, a position which he retained until 1204. In 1204, he defended the Acropolis of Athens from attack by Leo Sgouros, holding out until the arrival of the Crusaders in 1205, to whom he surrendered the city. After the establishment of Latin control, he retired to the island of Ceos. Around 1217 he moved again to the monastery of Vodonitsa near Thermopylae, where he died. Though he is known to classical scholars as the last possessor of complete versions of Callimachus' Hecale and Aitia, he was a versatile writer, and composed homilies, speeches and poems, which, with his correspondence, throw considerable light upon the condition of Attica and Athens at the time. His memorial to Alexios III Angelos on the abuses of Byzantine administration, the poetical lament over the degeneracy of Athens and the monodies on his brother Nicetas and Eustathius, archbishop of Thessalonica, deserve special mention. It is believed that his daughter Constantina tutored, in Greek and science, John of Basingstoke, Archdeacon of Leicester known for his fluency in and advocacy of the Greek language. Michael's pupil George Bardanes, who had accompanied him during his exile on Ceos, became a distinguished bishop in subsequent years.