Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз өнер сыншысы және мәдени философ Пьер Рестани (22 маусым 1930 – 29 мамыр 2003) – халықаралық деңгейде танымал француз өнер сыншысы және мәдени философ. Рестани Пиреней-Ориентальдегі Амели-ле-Бен-Паладада дүниеге келді және балалық шағын Касабланкада өткізді. 1949 жылы Францияға оралғаннан кейін, ол Лицей Анри IV-те оқыды, содан кейін Франция, Италия және Ирландия университеттерінде білім алды. 1955 жылғы алғашқы кездесуінен бастап Рестани Ив Клейнмен (Клейн көгімен байланысты) берік байланыс орнатты.
French art critic and cultural philosopher
Pierre Restany (22 June 1930 – 29 May 2003), was an internationally known French art critic and cultural philosopher. Restany was born in Amélie les Bains Palalda, Pyrénées Orientales, and spent his childhood in Casablanca. On returning to France in 1949 he attended the Lycée Henri IV before studying at universities in France, Italy and Ireland. From their first meeting in 1955, Restany maintained a strong tie with Yves Klein (to whom is attributed Klein blue).
Жаңа реализм / Nouveau Realisme тұжырымдамалары
1960 жылы Пьер Рестани бұл идеяны қалыптастырды және Миландағы Аполлинаир галереясында өткен топтық көрмеде Ив Клейнмен бірге «Жаңа реализм» терминін енгізді. Бұл идея француз және итальян суретшілерінің тобын біріктірді. «Жаңа реализм» американдық Флюксус және Поп-арттың нео-дадаизміне еуропалық жауап болды. Топқа Марсиал Рэйссе, Арман, Ив Клейн, Франсуа Дюфрен, Реймонд Хейнс, Даниэль Споерри, Жан Тингуэли, Жак Виллегле кірді, кейін оларға Сезар, Миммо Ротелла, Ники де Сен-Фаль және Кристо қосылды. Рестани осы суретшілер тобын «нақтылықты қабылдаудың жаңа тәсілдерін» ұстанатын топ ретінде сипаттады. «Жаңа реалистер» тобының алғашқы көрмесі 1960 жылдың қараша айында Париждегі авангард фестивалінде өтті. Олардың жұмысы 20-ғасырдың тұтынушылық қоғамында өнер және суретші ұғымдарын қайта қарауға жасалған әрекет болды, сонымен қатар индустриялық кеңеюге қарсы тұрып, гуманистік идеалдарды қайта жандандыруға бағытталды. 1961 жылы Жанна де Голдшмидтпен бірге Парижде J галереясын құрды. 1963 жылы Рестани Domus өнер және сәулет журналын редакциялады және уақытын Монпарнас, Париж және Милан қалалары арасында бөліп, 2003 жылға дейін журналға тұрақты үлес қоса берді. 1969 жылы Сан-Паулу биенналесінің кураторларының бірі болды. 1970-жылдардың басында ол «Социологиялық өнер» ұжымының жұмысына қызығушылық танытты. 1976 жылы Пьер Рестани Венеция биенналесіндегі француз павильонының кураторы болды және «Collectif d'Art Sociologique» (Эрве Фишер, Фред Форест және Жан Поль Тено), Раймонд Хейнс, Ален Жакке, Бертран Лавье, Жан Пьер Рено және Жан Мишель Санежуанды біріктірген топтық көрмені ұйымдастырды. 1982 жылы Миландағы алғашқы жоғары дизайн мектебі – Domus Academy-ны құрды. 1984 жылы бейнелеу өнері журналының редакторы болып тағайындалды. 1990-жылдардың басынан бастап өмірінің соңына дейін Рестани компьютерлік өнер, жаңа медиа өнері, цифрлық өнер және Әлемдік желі саласындағы суретшілерге ерекше қызығушылық танытты. 1992 жылы ол «Art & Tabac» атты көшпелі көрмені (Рим, Вена және Амстердам) ұйымдастырды, ал 1994 жылы Роберт К. Морганмен бірлесіп Нью-Йорктегі Thread Waxing Space-те «Logo, Non Logo» көрмесін өткізді. 1999 жылы Париждегі Токио сарайының президенті болып тағайындалды. 2003 жылы Парижде қайтыс болды және Монпарнас зиратына жерленді.
In 1960 Pierre Restany created the idea and coined the term Nouveau Réalisme with Yves Klein during a group show in the Apollinaire gallery in Milan. It was an idea that united a group of French and Italian artists. Nouveau Realisme was the European answer to the American Neo Dada of Fluxus and Pop Art. The group included Martial Raysse, Arman, Yves Klein, François Dufrene, Raymond Hains, Daniel Spoerri, Jean Tinguely, Jacques Villeglé and was later joined by César, Mimmo Rotella, Niki de Saint Phalle and Christo. Restany defined this group of artists as sharing "new perceptual approaches to reality". The first exhibition of the "Nouveaux réalistes" took place in November 1960 at the Paris Festival d'avant garde. Their work was an attempt at reassessing the concept of art and the artist in the context of 20th century consumer society by reasserting humanistic ideals in the face of industrial expansion. In 1961 he co founded with Jeannine de Goldschmidt the Galerie J in Paris. In 1963, Restany edited the art and architectural magazine Domus and divided his time between Montparnasse, Paris and Milan, eventually becoming a regular contributor to the magazine until 2003. In 1969 he was one of the curators of the São Paulo Biennial. In the early 1970s he took interest in the work of the Sociological art collective. In 1976, Pierre Restany curated the French pavilion at the Venice Biennale and organised a group exhibition bringing together the Collectif d'Art Sociologique (Hervé Fischer, Fred Forest and Jean Paul Thénot), Raymond Hains, Alain Jacquet, Bertrand Lavier, Jean Pierre Raynaud and Jean Michel Sanejouand. In 1982 he co founded the Domus Academy, the first postgraduate design school in Milan. In 1984 he was appointed the editor of the visual art magazine D'Ars. From the early 1990s up to his death, Restany took a keen and growing interest in artists working in the areas of computer art, new media art, digital art and the World Wide Web. In 1992, he curated the travelling exhibition Art & Tabac (Rome, Vienna and Amsterdam) and in 1994 he co curated with Robert C. Morgan the exhibition Logo, Non Logo held at Thread Waxing Space in New York City. In 1999 he was nominated President of the Palais de Tokyo in Paris. Restany died in Paris in 2003 and is buried in the Montparnasse Cemetery.