Чарльз Кармихаэль Монро: Британ әскери қолбасшысының өмірбаяны
Sir Charles Monro, 1st Baronet
Чарльз Монро: британдық әскери генерал, Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқан, Үндістан бас қолбасшысы және Гибралтар губернаторы болған тұлға туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ армиясының генералы (1860–1929)
British Army general (1860–1929)
Генерал сэр Чарльз Кармайкл Монро, 1-ші баронет (15 маусым 1860 – 7 желтоқсан 1929) – Бірінші дүниежүзілік соғыстағы британ армиясының генералы. 1916–1920 жылдары Үндістанның Бас қолбасшысы қызметін атқарды. 1923–1929 жылдары Гибралтар губернаторы болды.
General Sir Charles Carmichael Monro, 1st Baronet, (15 June 1860 – 7 December 1929) was a British Army General in the First World War. He held the post of Commander in Chief, India in 1916–1920. From 1923 to 1929 he was the Governor of Gibraltar.
Ерте әскери мансап
Ол Генри Монро мен Кэтрин Пауэрдің кіші ұлы болды. Шерборн мектебінде және Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжінде білім алған Монро 1879 жылы 13 тамызда екінші лейтенант ретінде 2-ші жаяу полкіне тағайындалды. 1881 жылы 15 мамырда лейтенант, ал 1889 жылы 24 шілдеде капитан болды. 1889 жылдан 1890 жылға дейін Камберлидегі штаб колледжінде оқыды. 1898 жылы 23 ақпанда майор болып тағайындалды және 1899 жылы 15 сәуірде генерал-адъютанттың орынбасары болып тағайындалғанға дейін бригада майоры болып қызмет етті. Ол 1900 жылы ақпанда сол лауазымнан босатылып, Оңтүстік Африкаға екінші Бур соғысына қатысты, онда 1900 жылы Паардеберг шайқасында болды. 1903 жылы 28 наурызда подполковник шеніне көтеріліп, Мушкеттік мектептің коменданты болып тағайындалды. 1906 жылы полковник болып жоғарылатылған ол 1907 жылы 12 мамырда Дублинде 13-ші жаяу әскер бригадасының командирі болып тағайындалды, бұл уақытша бригада генералы шенімен болды. 1910 жылы 31 қазанда генерал-майор болып тағайындалды. 1912 жылы 31 наурызда ол 2-ші Лондон дивизиясының бас офицері (GOC) болды.
He was the youngest son of Henry Monro and Catherine Power. Educated at Sherborne School and the Royal Military College, Sandhurst, Monro was commissioned into the 2nd Regiment of Foot as a second lieutenant on 13 August 1879. He was promoted to lieutenant on 15 May 1881 and to captain on 24 July 1889. He attended the Staff College, Camberley from 1889 to 1890 and, promoted to major on 23 February 1898, he served as a brigade major until he was appointed a deputy assistant adjutant general on 15 April 1899. He vacated that appointment in February 1900, as he went to South Africa to serve in the Second Boer War, where he was present at the Battle of Paardeberg in 1900. On 28 March 1903, he was promoted to the substantive rank of lieutenant colonel and appointed commandant of the School of Musketry. Promoted to colonel in 1906, he was appointed Commander of 13th Infantry Brigade in Dublin on 12 May 1907, with the temporary rank of brigadier general. Promoted to major general on 31 October 1910, on 31 March 1912 he became General Officer Commanding (GOC) 2nd London Division.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бірінші дүниежүзілік соғыстың басында, 1914 жылдың 5 тамызында Монро Францияға 2-дивизияның бас қолбасшысы ретінде жіберілді, ол Іпре шайқасында маңызды рөл атқарды. Ол бір қол астындағы офицердің айтуынша, «жеке сүйкімділік сыйы» бар еді. 1914 жылдың 27 желтоқсанында ол I корпустың бас қолбасшысы, генерал-лейтенант шенімен тағайындалды. 1915 жылдың 15 шілдесінде ол генерал шенімен Үшінші армияның бас қолбасшысы болды. 28 қазанда ол генерал-лейтенант шеніне көтерілді. 1915 жылдың қазан айында, Галлиполи операциясының жетінші айында генерал сэр Ян Гамильтон Жерорта теңізі экспедициялық корпусының бас қолбасшысы лауазымынан босатылды. Чарльз Монро жағдайды бағалау және кампанияның келесі қадамдарын ұсыну үшін жіберілді. Болгарияның соғысқа кіруі және Орталық державалардың Сербияны жылдам басып алуы одақтастардың жағдайын түбегейлі өзгертті, бұл Германиядан Константинопольға ауыр артиллерия мен оқ-дәрі тасымалдауға арналған теміржолды ашты. Үш күн кеңескеннен және үш жағажайды тексергеннен кейін Монро соғыс министрі Герберт Киченерге «жағалаудың тар шебін» эвакуациялауды ұсынды. Киченер кері шегінуге рұқсат бермеді, бұл теңіз күштерінің қатты қарсылығына ұшырады, оның орнына ол өзі жағдайды көру үшін Таяу Шығысқа келді. 1915 жылдың 9 қарашасында келгеннен кейін ол Монромен бірге фронтты аралап, порттардың болмауына байланысты ашық жағажайларға түсті. Содан кейін олар Грекиядағы Македониядағы одақтас әскерлеріне барды, онда күшейте түсу өте қажет болды. 1915 жылдың 17 қарашасында Киченер Монроны эвакуациялауға және Жерорта теңізінің бас қолбасшысы ретінде тағайындауға келісті. Дарданелл операциясын жоспарлаған Уинстон Черчилль наразылық білдіріп, үкіметтен кетті. Кейін ол Монроның позициясын «Ол келді, көрді, капитуляциялады» деп сипаттады (Юлий Цезардың «veni, vidi, vici» сөзінің пародиісі). Соғыс комитеті шешім қабылдаудан шаршап, 7 желтоқсанда екі плацдармды (Анзак шығанағы мен Сувла шығанағын) эвакуациялауға келісті. Олардың тартынғандығы түсінікті болды: Османдық артиллериясы барлық үш жағажайдағы қону аймақтарына шабуылдай алды, сондықтан эвакуация кезіндегі қазалар отыздан қырыққа дейін жетеді деп есептелді. Монро елу алты госпитальдық кемені сұрады. 19-20 желтоқсанда екі жағажай бірде-бір жарақатсыз эвакуацияланды, тек қана қадалған артиллерия мен өлтірілген есектері қалды. Бұл жағажай командирлері мен олардың штабтарының шеберлігінің нәтижесі болды. Монроның тағы да қысымынан кейін 28 желтоқсанда Хелс плацдармындағы қалған жағажайды эвакуациялауға француздардың келісімімен рұқсат берілді. Операция 1916 жылдың 8-9 қаңтарына қараған түні шеберлікпен орындалды, тағы да ешқандай жарақатсыз. Олар 83 048 адамды, 4695 жылқы мен есекті, 1718 көлікті және 186 ауыр қаруды алып кетті. 1916 жылы Монро Франциядағы британдық Бірінші армияға қолбасшылық етті, содан кейін сол жылы Үндістанның бас қолбасшысы болды. Оның міндеттерінің бірі Месопотамиядағы кампания болды. 1916 жылдың 1 тамызында Императорлық Бас штабтың бастығы (CIGS) генерал сэр Уильям Робертсон оған Месопотамияда «жақсы көрсетілімді жалғастыруды», бірақ Бағдадты алуға тағы да тырыспауды бұйырды. Бұл шектеу Курзон мен Чемберленнің Соғыс комитетінде қабылданбады. Үндістанға бара жатқанда Монро Месопотамиядағы генерал Модтың басқаруындағы әскерді тексерді. 1916 жылдың 18 қыркүйегінде Монроның жағдайды жақсы бағалаған есебін алғаннан кейін Соғыс комитеті Модқа шабуыл жасауға рұқсат берді. 1916 жылдың 1 қазанында Монро генерал шеніне көтерілді. Бағдад 1917 жылдың 11 наурызында алынды. Бос уақытында Монро өзінің «екіұшты, тіпті фантастикалық юморымен» әрі қарай қызықтыра берді.
In the early days of the First World War on 5 August 1914, Monro was deployed to France as General Officer Commanding 2nd Division, which played an important part in the First Battle of Ypres. He led with what a subordinate described as "the gift of personal magnetism". On 27 December 1914 he became General Officer Commanding I Corps, with the temporary rank of lieutenant general. He was made General Officer Commanding Third Army on 15 July 1915 with the temporary rank of general. He was promoted to the permanent rank of lieutenant general on 28 October. In October 1915, the seventh month of the Gallipoli campaign, General Sir Ian Hamilton was dismissed as Commander in Chief of the Mediterranean Expeditionary Force. Charles Monro was sent to evaluate what had been achieved and to recommend the next steps for the campaign. The Allied position had been drastically altered by the entry of Bulgaria into the war and the Central Powers' subsequent swift conquest of Serbia, which opened the railway from Germany to Constantinople for transporting heavy guns and ammunition. After three days conferring and inspecting the three beachheads, Monro cabled Secretary of State for War Herbert Kitchener to recommend evacuating "the mere fringe of the coast line" that had been secured. Kitchener would not authorize a withdrawal, which was strongly opposed by the Navy, instead, he came to the Middle East to see for himself. After arriving on 9 November 1915 he and Monro toured the fronts, landing on open beaches since there were no ports. Then they visited the Allied lines in Greek Macedonia, where reinforcements were badly needed. On 17 November 1915 Kitchener agreed to evacuate and put Monro in control as Commander in Chief Mediterranean. The architect of the Dardanelles campaign, Winston Churchill, resigned from the government in protest. He later memorably described Monro's stance as "He came, he saw, he capitulated" (a parody of Julius Caesar's line veni, vidi, vici). The War Committee dithered, finally on 7 December agreeing to evacuate two of the bridgeheads (ANZAC Cove and Suvla Bay). Their reluctance was understandable: Ottoman guns were able to strike the landing zones on all three beachheads, so evacuation casualties were estimated at thirty to forty per cent Monro requested fifty six hospital ships. On 19–20 December the two beachheads were evacuated without a single casualty, leaving behind only some spiked artillery and slaughtered mules. It was a masterly display by the commanders of the beachheads and their staff. After further pressure from Monro, the evacuation of the remaining beachhead at Cape Helles was authorized on 28 December with the agreement of the French who had troops there. It was skillfully executed on the night of 8–9 January 1916, again astonishingly without casualties. They had taken off 83,048 men, 4,695 horses and mules, 1,718 vehicles, and 186 heavy guns. In 1916 Monro commanded the British First Army in France before becoming Commander in Chief India later that year. One of his responsibilities was the campaign in Mesopotamia. On 1 August 1916 the Chief of the Imperial General Staff (CIGS), General Sir William Robertson, ordered him to "keep up a good show" in Mesopotamia but not to make any further attempts to take Baghdad this restriction was overruled on the War Committee by Curzon and Chamberlain. On his way to India Monro inspected the forces in Mesopotamia commanded by General Maude. After receiving Monro's favourable report on 18 September 1916 the War Committee authorized Maude to attack. On 1 October 1916, Monro was promoted to the substantive rank of general. Baghdad was taken on 11 March 1917. In off hours Monro continued to charm with his "whimsical, almost fantastic type of humour."
Кейінгі өмірі
1921 жылы мамыр айында Монро Стирлинг графтығындағы Беаркрофтс бароны атанды. 1923 жылы Монро Гибралтар губернаторы болып тағайындалды. Сэр Чарльз Монро 1929 жылдың желтоқсан айында рактан қайтыс болды. Ол Лондонның Бромптон зиратында жерленді.
In May 1921, Monro was created a Baronet, of Bearcrofts in the Shire of Stirling. In 1923 Monro was appointed Governor of Gibraltar. Sir Charles Monro died of cancer in December 1929. He was buried at Brompton Cemetery in London.