Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Венгр музыкалық өнершісі (1858–1937)
Hungarian musical artist (1858–1937)
Енё Хубай, Енё Хубай фон Салатна, Салатнай Хубай Енё (15 қыркүйек 1858 – 12 наурыз 1937), сонымен қатар неміс тілінде Эуген Хубер деп те белгілі, венгр скрипкашысы, композитор және музыка мұғалімі болған.
Jenő Hubay, Jenő Hubay von Szalatna, szalatnai Hubay Jenő (; 15 September 185812 March 1937), also known by his German name Eugen Huber , was a Hungarian violinist, composer and music teacher.
Ерте өмір
Хубай Венгрияның Пест қаласында музыканттар отбасында дүниеге келді. Ол жиырма жасында, француз тілді елдерде тұрғанда, өзінің есімінің венгрше нұсқасын – Йено Хубайды қабылдады. Хубайды әкесі (Карло Хубер, кейіннен) Варьяштан, Венгрия Корольдік опера үйінің концертмейстері және Будапешт музыка колледжінің оқытушысы скрипка мен музыкаға баулыды. Оның анасы итальяндық тегінен еді. Ол он бір жасында концерт орындап, алғашқы рет сахнаға шықты. Он үш жасында Хубай Берлинде оқуға түсті. Ол онда бес жыл бойы Иосиф Иоахимнан сабақ алды. 1878 жылы Франц Листтің кеңесімен Парижде дебют жасады, ол үлкен сәтті әкелді. Көрермендердің арасында Анри Вьёкстемп отырды, ол Хубаймен жақын дос болып, одан тәлім алды. 1882 жылы Хубай Брюссель музыка институтында скрипка бөлімінің меңгерушісі болып жұмыс істеді. 1886 жылы Венгрияға оралғаннан кейін ол әкесінен кейін Лист академиясының директоры болды. Сол жылы ол әріптесі, виолончельші Давид Поппермен бірге Будапешт квартетін құрды.
Hubay was born into a German family of musicians in Pest, Hungary. He adopted the Hungarian version of his name, Jenő Hubay, in his twenties, while living in the French speaking world. Hubay was trained in violin and music by his father, (Károly Huber, later ) from Varjas (Variaș), concertmaster of the Hungarian Royal Opera House and a teacher at the Budapest College of Music. His mother was of Italian descent. He gave his début public performance playing a concerto at the age of eleven. At the age of thirteen, Hubay began his studies in Berlin. He remained there for five years, receiving instruction from Joseph Joachim. In 1878, following the advice of Franz Liszt, he made his début in Paris, which was a great success. Sitting in the audience was Henri Vieuxtemps, with whom Hubay formed an intimate friendship and from whom he received instruction. In 1882 Hubay was employed at the Brussels music institute as the head of the department of violin studies. Returning to Hungary in 1886, he succeeded his father as head of the Liszt Academy. That same year, he established the Budapest Quartet with fellow teacher, cellist David Popper.
Оқыту
Хубайдың негізгі шәкірттері, Джозеф Сигети мен Андре Гертлерден басқа, кейіннен дирижерлікке көшкен Юджин Орманди және Юджин Лехнерді де қамтыды. Ол көптеген әйел скрипкашыларға, оның ішінде Стефи Гейерге, Джелли д’Араниге және Илона Фехерге сабақ берді. Басқа шәкірттерінің арасында Франц фон Векси, Эмиль Тельмани, Карл фон Гарагули, Золтан Секели, Тибор Варга, Герхард Ташнер, Эде Затурецкий және итальяндықтар Джанни Павович пен Ванда Луццато болды. Ол сондай-ақ афроамерикалық джаз скрипкашысы Эдди Саутқа да сабақ берді.
Hubay's main pupils, aside from Joseph Szigeti and André Gertler, included Eugene Ormandy — who later turned to conducting — and Eugene Lehner. He taught many female violinists, including Stefi Geyer, Jelly d'Arányi and Ilona Fehér. Other pupils included Franz von Vecsey, Emil Telmányi, Carl von Garaguly, Zoltán Székely, Tibor Varga, Gerhard Taschner, Ede Zathureczky and the Italians Gianni Pavovich, and Wanda Luzzato. He also taught the African American jazz violinist Eddie South.
Өнер көрсету
Солист ретінде Хубай Вьётемпс, Йоханнес Брамс және тағы да көптеген музыканттардың мақтауына ие болды. Камералық музыкант ретінде ол екі скрипкалық квартет құрды, біреуін Брюссельде жүргенде, екіншісін Дэвид Поппермен Будапештте (Будапешт квартеті) өткен жылдары құрды. Поппермен бірге ол Брамспен бірнеше рет камералық музыка орындады, соның ішінде Брамстың до минор тонындағы №3 фортепиано триосының, Op. 101 премьерасын өткізді. Оның ең алғашқы жазбаларының арасында 1910 жылы жазылған он дюймдік акустикалық дискілер бар, онда оған композитор Зигмонд Винце сүйемелдеді.
As a soloist, Hubay gained the praise of Vieuxtemps, Johannes Brahms and many others. As a chamber musician, he formed two string quartets, one while he was in Brussels and one with David Popper during his Budapest (Budapest Quartet) years. With Popper, he performed chamber music on more than one occasion with Brahms, including the premiere of Brahms's Piano Trio No. 3 in C minor, Op. 101. Among his earliest recordings are ten inch acoustic discs, dating from 1910, on which he was accompanied by the composer Zsigmond Vincze.
Композициялар
Хубай төрт скрипкалық концерт және көптеген бис-нөмірлерін жазды. Оның концерттері венгр музыкасының мотивтерін қамтиды, ал камералық музыкадағы серігі Дэвид Поппердің композициялық стиліне ұқсас "жеңіл жел" шығармалары Феликс Мендельсон және Роберт Шуман сияқты неміс романтизмінің дәстүрін жалғастырады. Хубайдың туындыларында бірнеше опера бар, олардың ішінде "Милоның Венерасы", "Кремона скрипкашысы", "Маска" және Лев Толстойдың "Анна Каренинасы". "Милоның Венерасының" басы, ежелгі ортаны білдіру үшін арналған бүтін тонды шкалалар мен архаизмдерге негізделген.
Hubay composed four violin concertos and a very large number of encore pieces. His concertos incorporate themes from Hungarian music, and his "gentle breeze" pieces, which share features of the compositional style of his chamber music partner, David Popper, continue the tradition of the German romantics such as Felix Mendelssohn and Robert Schumann. Hubay's output also contains several operas, including The Venus of Milo, The Violin Maker of Cremona, The Mask and Anna Karenina (after Leo Tolstoy). The opening of The Venus of Milo is based on whole tone scales and archaisms that perhaps are meant to suggest the ancient setting.