Еуропалық адам құқықтары конвенциясы заңы: Ирландия тәжірибесі
European Convention on Human Rights Act 2003
Еуропалық адам құқықтары конвенциясы заңы 2003: Ирландия заңнамасында конвенцияны іске асыру, соттарға түсіндіру міндеттемесі, мемлекеттік органдарға үйлесімділік талабы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық конвенция туралы 2003 жылғы заң – Ирландия парламенті Оирехтастың қабылдаған заңы, ол Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық конвенцияны Ирландия заңнамасында одан әрі күшіне енгізуді қамтамасыз етеді. Бұл заң Ұлыбританияның 1998 жылғы Адам құқықтары заңына өте ұқсас. Заң конвенцияны Ирландия заңнамасына тікелей енгізбейді, бірақ соттардан мүмкіндігі шектеулі болмаса, заңдарды конвенцияға сәйкес түсіндіруді талап етеді, сондай-ақ белгілі бір мемлекеттік органдардан өз функцияларын конвенцияға сәйкес атқаруын талап етеді. Заң соттарға конвенциялық құқықтар бұзылған жағдайда заңның конвенцияға сәйкес келмейтінін жариялауға мүмкіндік береді, бірақ заңның конституцияға қайшы екендігі туралы жариялаудан айырмашылығы, сәйкес келмейтіні туралы жариялау осы заңның күшіне енуіне және орындалуына әсер етпейді.
The European Convention of Human Rights Act 2003 is an act of the Irish parliament, the Oireachtas, which gave further effect to the European Convention on Human Rights in Irish law. It is substantially similar to the UK's Human Rights Act 1998. The Act did not incorporate the convention into Irish law, but rather requires the courts to interpret legislation in line with the convention insofar as it is possible to do so, and requires certain public bodies to perform their functions in a manner compatible with the convention, unless precluded by law. The Act also provides that courts may make a declaration of incompatibility regarding a breach of a convention right, but unlike a declaration that a law is repugnant to the constitution, a declaration of incompatibility has no effect on the continued validity and enforcement of that law.
Негізгі ережелер
Заңның 2-бабында, қолданыстағы заң түсіндіру қағидаларын ескере отырып, соттар жалпы құқық ережелері мен заң ережелерін Конвенциямен үйлесімді болу үшін қолдануға міндетті. 3-бабында «мемлекеттік органдар» өздерінің міндеттерін Конвенцияға сәйкес орындауы тиіс екендігі белгіленген. Егер мұндай орган осы талапты орындамаса, осының салдарынан зиян, шығын немесе залал шеккен кез келген адам өтемақы алуға құқылы. 1-бабында мемлекеттік орган деп сотты немесе құрылған кез келген басқа органды, сондай-ақ мемлекеттік биліктерді жүзеге асыратын кез келген органды айқындайды. Заңның 5-бабы соттарға заң ережесінің немесе жалпы құқық ережесінің Конвенцияға қайшы екенін жариялау құқығын береді. Мұндай жариялау аталған заңды жарамсыз етпейді, керісінше, Таоишиг осындай жариялау туралы Дэйл және Сенат Эйренге хабарлауға міндетті. Үйлесімсіздік туралы шешім алған тарап Конвенцияның 41-бабына сәйкес әділ өтемақы қағидаттары бойынша ақшалай өтемақы алуға құқылы, бірақ мұндай өтемақыны тағайындау Үкіметтің толық құзыретінде. Конвенцияның өзі Актінің 1-ден 4-ке дейінгі қосымшаларында келтірілген.
Section 2 of the Act requires that, subject to the existing rules of statutory interpretation, the Courts should apply both common law rules and statutory provisions so that they are compatible with the convention. Section 3 requires that, subject to any other provisions of domestic law, 'organs of state' must perform their duties in a manner compatible with the convention. Anyone who suffers injury, loss or damage as a result such a body's failure to do this is entitled to damages. Section 1 defines an organ of state as a tribunal or any other body established or any body through which the powers of the State are exercised. Section 5 of the Act grants to the courts the power to make a declaration that a statutory provision or common law rule is incompatible with the convention. Such a declaration does not render the law in question invalid, rather the Taoiseach is obliged to bring any such declaration to the attention of both Dáil and Seanad Éireann. A litigant who has been granted a declaration of incompatibility may receive monetary compensation in accordance with the principles of just satisfaction under Article 41 of the convention, but the award of such compensation is entirely within the discretion of the Government. The Convention itself is set out in Schedules 1 4 of the Act.
Кармоди / Әділет министрі
Кармоди / Әділет министрі – Жоғары соттың шешімі және жаңа заңнаманы қарастырған алғашқы маңызды іс. Кармоди 1966 жылғы «Жануарлардың аурулары туралы» заң бойынша бірнеше құқық бұзушылық жасады деген айыппен сотталған фермер еді. Ол мемлекет оған тегін құқықтық көмек көрсетпегенін, бұл Ирландия Конституциясына да, Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық конвенциясына да қайшы келеді деп шағымданып, сотқа жүгінді. Өз шешімінде судья Лаффой «ерекше жағдайды ескеру» қағидасын қолданды және заңда керісінше нақты айғақталмаған жағдайда, сот конституциялықлығын қарастырудан бұрын Конвенция мәселесін қарауы керек деген қорытындыға келді. Арыз беруші екі жағдайда да жеңіліске ұшырады. Бұл шешім кейбір мамандар тарапынан сынға алынды.
Carmody v Minister for Justice was decision of the High Court and the first major case to deal with the new legislation. Carmody was a farmer who had been charged with a number of offences under the Diseases of Animals Act 1966. He challenged the State's failure to provide him with free legal aid, claiming that it was contrary to both the Constitution of Ireland and the European Convention on Human Rights. In her judgment, Ms. Justice Laffoy applied the rule of avoidance and concluded that, in the absence of any express statement in the Act to the contrary, the court should rule on the Convention issue before examining its constitutionality. The plaintiff lost on both counts. This decision has been negatively received by some commentators.