Толедо соборының тоғызыншы жиналысы: қағидалар мен шешімдер
Ninth Council of Toledo
Толедоның 9-шы кеңесі: 655 ж. Картагена епископтарының жиналысы. Клир тазалығы, шіркеу мүлігі, дін қызметкерлерінің бойжетігі туралы 17 қағида қабылданды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Толедоның тоғызыншы кеңесі Карфаген епископтарының провинциялық синоды болды. Ол 655 жылы 2 қарашада Рецесуинт патшаның қолдауымен басталды. 24 қарашада Санта-Мария шіркеуінде аяқталды. Оған бар болғаны 16-17 епископ, 6 абат, 2 сарай шенеунігі және 4 граф қатысты. Епископтар дін қызметкерлерінің адалдығы, шіркеу мүлігі және дін қызметкерлерінің бойдақ болуы туралы он жеті қағиданы қабылдады. Кеңес 655 жылы 1 қарашада тағы бір синод өткізуді жоспарлады, бірақ Толедоның оныншы кеңесі, жалпы кеңес, бірінші болып шақырылды және жоспарланған провинциялық синод ешқашан өткізілмеді. Кеңес епископтарға өз епархияларындағы кез келген шіркеу кірісінің үштен бір бөлігін өздері таңдаған басқа шіркеуге аударуға рұқсат берді. Егер дін қызметкері, субдиаконнан епископқа дейін, еркін немесе құл әйелден бала туса, ол бала оның әкесі қызмет ететін шіркеудің құлы болып автоматты түрде есептеледі. Босатылған ер немесе әйел дін қызметкеріне еркін адаммен (гиспано-римдік немесе визигот) үйленуге рұқсат етілмеді, егер үйленсе, мұндай одақтан туған балалар шіркеуге құлдыққа салынды. Кеңес шіркеу салған әрбір адамға Jus patronatus құқығын берді, бірақ негізін қалаушыға меншік құқығы берілмеді. Соңында синод барлық конверсолардың, тек яһудилер ғана емес, сонымен қатар Көшпенділер кезеңінде келгендердің де, өздерінің сенімдерінің рас екенін дәлелдеу үшін христиандық мерекелерді өз епископтарының қатысуымен өткізуге тиіс екенін жариялады. Бұл ережені бұзған жағдайда, қылмыскердің жасына байланысты, қамшымен ұру немесе мәжбүрлі ораза ұстау жазаланды.
The Ninth Council of Toledo was a provincial synod of bishops of Carthaginiensis. It began on 2 November 655 under the auspices of King Reccesuinth. It ended on November 24 in the Church of Santa María. It was attended by only sixteen or seventeen bishops, six abbots, two dignitaries, and four counts of the palace. The bishops promulgated seventeen canons about the honesty of the clergy, the property of the church, and clerical celibacy. The council closed by scheduling another synod for 1 November 655, but the Tenth Council of Toledo, a general council, was called first and the planned provincial synod never met. The council authorised bishops to transfer up to a third of the income of any church in their diocese to any other church of their choosing. The council decided that if a cleric, from subdeacon to bishop, had a child by a woman, free or slave, that child became automatically a slave of the church in which his father served. No freed male or female ecclesiastic was allowed to marry a freeman (Hispano Roman or Visigoth) and if one did, the children of such a union were enslaved to the church. The council gave a layman the privilege of Jus patronatus for each church he built, but the founder had no proprietary rights. Finally, the synod declared that all conversos, not only converted Jews also others who had come during the Migration Period, had to pass Christian festivals in the presence of their bishop so as to prove the veracity of their faith. Lack of compliance with this last rule resulted in flogging or forced fasting, depending on the age of the offender.