Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тинтегльдің өлімі — бельгиялық драматург Морис Метерлинктің 1894 жылғы пьесасы. Бұл Метерлинктің қуыршақтарға арналған соңғы туындысы болды. Метерлинктің бұрынғы бірнеше шығармаларын қолдаған театр режиссері Орелиен Лугне-Поға пьеса арналған.
The Death of Tintagiles is an 1894 play by Belgian playwright Maurice Maeterlinck. It was Maeterlinck's last play for marionettes. Maeterlinck dedicated the play to Aurélien Lugné Poe, a theatre director who had supported several of his earlier works.
Премьера
Бұл пьеса 1905 жылы Мәскеу өнер театрының театр студиясында сәтті сахналады. Бұл қойылымды Всеволод Мейерхольд режиссерлік етті, ал Николай Сапунов пен Сергей Судейкин декорацияларын жасады. Қойылымда реалистік емес көріністер, қозғалыс орнына жоспарланған тұғырлар мен поздар басым болды. Кейін сол жылы, 28 желтоқсанда бұл пьеса Париждегі Матурин театрында Жан Нугестің музыкасымен қойылды, бас рөлде Мэм Георжетта Лебланк ойнады, ол сонымен қатар Матерниктің көп жылдық серігі болған.
The play was successfully staged by The Theater Studio of the Moscow Art Theater in 1905. This production was directed by Vsevolod Meyerhold and designed by Nikolai Sapunov and Sergei Sudeikin. The production was marked by non realistic scenery and planned still pictures and poses instead of movement. Later that year, the play was performed in Paris at the Theatre de Mathurins on Dec. 28, 1905, with music by Jean Nouguès, featuring Mme. Georgette Leblanc, who was also Maeternick's long time lover.
Қысқаша мазмұны
Қызметшілері мен халқының үстінен толық билікке ие патшайым Тинтайлздің отбасының көп бөлігін өлтірді. Игрен мен Белланжер оны қорғауға тырысады, бірақ патшайымның қызметшілері оны тұтқынға алып, сарайына жеткізеді. Игрейн оларды сарай есігіне дейін қуа жетеді. Тинтайлз есіктің ар жағынан көмекке шақырып ұрысады, бірақ Игрейн есікті аша алмайды, ал патшайым оны өлтіреді.
The Queen, who possesses complete control over her servants and people, has killed most of Tintagiles' family. Ygraine and Bellangère try to protect him, but he is captured by the Queen's servants and brought to her castle. Ygraine pursues them to the castle door. Tintagiles cries for help from behind the door, but Ygraine is unable to open it and he is murdered by the Queen.
Тақырыптар
Артур Шопенгауэрдің жақын оқырманы Меттерлинк адамның тағдыр күштеріне қарсы әлсіз екеніне сенді. Кез келген актердің дене бітісі мен мінез-құлқының шектеулілігіне байланысты пьесаларының символдық кейіпкерлерін толық бейнелей алмайтынына сене отырып, Меттерлинк марионеткалардың керемет балама екеніне келді. Жіптермен басқарылатын марионеткалар тағдырдың адам басына толық билік етуінің көрнекті бейнесі болып табылады. Матерлинк өлімді әйел (Патшайым) бейнесінде көрсеткені бұл алғашқы рет еді, бұрын ол оны ер адам немесе түсініксіз күш ретінде бейнелеген. Сонымен қатар, Матерлинк шығармашылығындағы жаңа кезеңді белгілеп, алғаш рет кейіпкерінің тағдырға пассивті немесе әлсіз бойұсынғаннан гөрі, белсенді түрде қарсы күресуін көрсетті. Үш жыл бұрын Бохуслав Мартину осы пьесаға арналған оркестрлік шығарма жазған, бірақ ол орындалуға қолайсыз деп есептелді. Ағылшын дирижері Лоуренс Коллингвуд пьеса негізінде опера жазды, ол 1950 жылдың сәуір айында Лондонда тұңғыш рет қойылды. Морис Меттерлинктың марионеткаға арналған үш кішкентай пьесасы – «Ла Морт де Тинтагиль», «Интерьер» және «Алладин е Паломидтер» Бенджамин Аттахирдің «Le Silence des ombres» атты операсына айналдырылды, ол 2019 жылдың қыркүйек айында Брюссельдегі «Ла Моне» театрында тұңғыш рет көрсетілді.
Maeterlinck, an avid reader of Arthur Schopenhauer, believed that man was ultimately powerless against the forces of fate. Believing that any actor, due to the limitations of his physical mannerisms and expressions, was unable to portray the symbolic figures of his plays, Maeterlinck decided that marionettes were an excellent alternative. Being guided by strings, which are operated by a puppeteer, marionettes are an excellent representation of fate's complete control over man. This was the first time Maeterlinck had represented death in the form of a woman (The Queen) rather than a male figure or mysterious force. Also for the first time, marking a transition in his work, Maeterlinck had his protagonist actively struggle against fate rather than passively or helplessly give in. Three years earlier Bohuslav Martinů wrote an orchestral work for the play which is considered impractical for performance. The English conductor Lawrance Collingwood wrote an opera based on the play, which was premièred in London in April 1950. Three small plays for marionettes by Maurice Maeterlinck, La Mort de Tintagiles, Intérieur and Alladine et Palomides, were made into an opera entitled Le Silence des ombres by Benjamin Attahir premiered at La Monnaie in Brussels in September 2019.