Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хайнц Галински (28 қараша 1912 – 19 шілде 1992) – Германиядағы еврейлердің орталық кеңесінің (Zentralrat der Juden in Deutschland) президенті, 1954 жылдан 1963 жылға дейін және 1988 жылдан 1992 жылы қайтыс болғанға дейін қызмет еткен, сондай-ақ Холокосттан аман қалған.
Heinz Galinski (28 November 1912 – 19 July 1992) was president of the Central Council of Jews in Germany (Zentralrat der Juden in Deutschland) from 1954 to 1963 and 1988 until his death in 1992, and Holocaust survivor.
Ерте өмір
Галинский сол кездегі Батыс Пруссиядағы Мариенбург (Мальборк) қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Бірінші дүниежүзілік соғыстың ардагері, кәсіпкер болған. Абитурды бітірген соң Галинский тоқыма сатушы болып жұмыс істеуге оқуға түсті және 1933 жылы Ратенов қаласында жұмысқа орналасты. 1938 жылы ол Берлиндегі Пренцлауер Бергке көшті, бірақ 1940 жылы күштеп жұмыс істеуге алынды. 1943 жылы ол Аушвицке жер аударылды. Бұдан бөлек, Бухенвальд және Берген-Белсен концлагерлерінде де болғаннан кейін, 1945 жылдың 20 сәуірінде британ әскерлері оны босатып алды. Холокосттан аман қалған көптеген адамдардан өзгеше, Галинский Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Германияда қалды.
Galinski was born in Marienburg (Malbork) in what was then West Prussia. His father was a businessman World War I veteran. After completing his Abitur, Galinski started an apprenticeship as a textile salesman, starting work in Rathenow in 1933. In 1938, he moved to Prenzlauer Berg, Berlin, however, he was conscripted into forced labor in 1940. In 1943, he was deported to Auschwitz. After also spending time in the concentration camps Buchenwald and Bergen Belsen he was liberated by British troops on 20 April 1945. Unlike many other Holocaust survivors, Galinski remained in Germany after the end of World War II.
Мансап
Соғыс аяқталғаннан кейін Галинский бірнеше антифашистік ұйымдарда, оның ішінде нацистік режимнің қуғындалғандарының одағында белгілі бір рөлдерді атқарды. 1949 жылдан 1992 жылға дейін ол Берлиндегі еврей қауымының төрағасы болды. 1987 жылы Галинский қаланың құрметті азаматы атанды. 1954 жылдан 1963 жылға дейін ол Германиядағы еврейлердің Орталық кеңесінің алғашқы президенті болды. 1988 жылы ол Вернер Нахманнан кейін Германиядағы ең ірі еврей ұйымы – Central Council of Jews басшысы болып тағайындалды және 1992 жылы Берлинде қайтыс болғанға дейін бұл қызметте болды.
Immediately after the end of the war, Galinski took up prominent roles in several antifascist organizations, including the Union of Persecutees of the Nazi Regime. From 1949 to 1992, he was chairman of the Jewish congregation of Berlin. In 1987, Galinski became an honorary citizen of the city. From 1954 to 1963, he was the first president of the Central Council of Jews in Germany. In 1988, he then succeeded Werner Nachmann as the head of the Central Council of Jews, the most important Jewish organization in Germany; he kept this position until his death in 1992 in Berlin.
Марапаттар
1989 жылдан бастап Хайнц Галинский атындағы сыйлық тағайындала бастады. 1995 жылы оның құрметіне Берлинде еврей бастауыш мектебі – Хайнц Галинский мектебі ашылды. 1998 жылдың қыркүйек және қараша айларында Галинскийдің қабірі екі рет бомбалау шабуылына ұшырады, нәтижесінде оның қабір тасы толығымен қирады. Бұл шабуылдардың себебі, болжам бойынша, антисемитизм болды, бірақ қылмыстар әлі де ашылмаған. Галинскийдің қызы Эвелин Хехт Галинский Израиль саясатын ашық сынап-қана қоймай, оған қарсы шығады.
Beginning in 1989, the Heinz Galinski Preis was awarded in his name. In 1995, the Heinz Galinski Schule, a Jewish Elementary school in Berlin opened in his name. In September and November 1998, Galinski's grave was the victim of two bombings, which both completely destroyed his grave stone. The motivation behind these attacks was probably anti Semitism, but the crimes have not been solved. Galinski's daughter Evelyn Hecht Galinski is an outspoken critic of Israeli politics.