Классика: Ана мен қызының махаббатының тарихы

Кіріспе

2003 жылғы Квак Чжэ Ён режиссерлік еткен фильм.

"Классика" – 2003 жылғы Оңтүстік Корея романтикалық мелодрамасы, режиссері Квак Чжэ Ён.

Сюжет

Фильм ана мен қыздың бір-біріне ұқсаған махаббат оқиғаларын баяндайды. Анасының оқиғасы 1968 жылы Пак Чунг Хидің әскери режимі кезінде Оңтүстік Кореяның жағдайына флешбэктерде айтылады. Фильм қазіргі уақытта басталады. Қыз, Джи Хе (Сон Йе Джин), үйін тазалап жатқанда, ескі хаттар мен күнделіктіге толы қорапты табады. Фильмде Джи Хе кейде осы хаттардың бірін оқып береді, бұл анасының оқиғасы айтылатын флешбек көрінісін бастайды. Бұл флешбэктер Джи Хэйдің өз тарихымен үндеседі, онда ол мектеп театрына қатысатын сабақтас студенті Санг Минге (Джо Ин Сун) ғашық болады. Фильмде екі қарым-қатынастың тарихы баяндалады. Анасы Джу Хи бір жазда ауылға студент ретінде барады және Жоон Ха (Чо Сун Ву)мен танысады. Олар бірге ауылды аралап, өзен жағасында ойнайды, бұл өздерінің ерекше жері ретінде әрқашан есте қалады. Олар дауыл басталғанда ағаштың астына жасырынып қалады, бірақ Джу Хи аяғын бұрып, құтылмаушылыққа ұшырайды. Жун Ха оны арқасына көтеріп, үйге барады, бірақ қыздың ашулы ата-анасы оны қарсы алады. Олар ажырамас бұрын, Джу Хи оған бірге өткізген уақытты еске түсіретін асыл естелік ретінде жақын сақтап тұратын алқа береді. Өкінішке қарай, жүрек істерінде жиі болып тұратындай, үшінші тарап олардың қарым-қатынасын тереңдетуге кедергі жасайды. Джу Хиді әке-шешесі Джон Ханың досы Тэ Соға қалыңдығы ретінде уәде етті. Бірақ Тэ Со, асыл досы, Джу Хи мен Джун Ханың бір-біріне деген қызығушылығын біледі және екеуіне хаттарда Джун Ханың орнына өз атын қолдануға рұқсат беру арқылы жасырын түрде қарым-қатынас жасауға көмектеседі. Бірақ Тэ Суның әкесі мұны білгенде, оны ұрып-соғады. Тэ Су достарымен бірге болу үшін өзін өлтіруге тырысады. Осы арада қазіргі уақытта Джи Хэй Санг Минге ғашық болады, оның досы Су Кёнг та оған қызығушылық танытады, бірақ ол байқамайды. Содан соң олар бір ағаштың астында жаңбырдан бас сауғалайды. Ол екеуін де жамылғысымен жауып, оны керек жерге апарады. Бұл сәттің сиқырлы болғанымен, ол ешқайда кетпейді, өйткені ол оның көмегін тек оның жомарттығына байланысты және оның өзіне деген сезімдері емес деп санайды. Бұрынғы уақытта Жун Ха досының өзін-өзі өлтіруге тырысқаны үшін және Жү Хидің өз кінәсін сезінген. Жун Ха өзінің жанын сақтап қалу үшін әскерге түсіп, Вьетнамға кетеді. Ол Жо Хидің берген алқасын қайтарып алуға тырысқанда көзінен айырады. Кореяға оралғанда, ол Джу Химен қайта кездеседі және өзінің соқырлығын жасыруға тырысып, ол өмірін жалғастырамыз деген үмітте үйленгенін айтады. Олардың қарым-қатынасы жалғаса алмайтынына көңілі күйіп, ол өмірін жалғастырып, ақырында Чжун Ханың досы Тхэ Суға үйленеді. Бірнеше жыл бойы некеде болғаннан кейін және жас қызы (Джи Хэй) болғаннан кейін Джу Хиге Жоо Ханың достары жақындап, Жоо Ханың соңғы тілегін айтады: оның күлін Джу Хи өзенге шашып жіберсін, қазір ол су қоймасы, олар алғаш кездескен жерде. Кейін ол Жун Ханың үйленбегенін біледі, бірақ кейінірек Тэ Су мен Жү Хи үйленгеннен кейін ол үйленді. Оның да ұлы бар екен. Жүрек күйзелісі тым көп, ол жылайды. Қазір Джи Хэйдің өз тарихы өрбіп жатыр. Сан Мин өзінің шын сезімдерін білдіреді. Сондай-ақ, олардың дауыл кезінде бірге баспана табуы кездейсоқ емес екендігі анықталды: ол өзінен кейін бір дүкенде қалғанын қалап, ағаш астында оған қосыла алады. Кейін, Джи Хье анасының оқиғасын ойланып айтып бергенде, оның көзіне жас түседі. Ол үнсіз-ақ, өзінің мойнындағы шашты алып, әйелінің мойнына қояды. Бұл - Джи Хедің анасы Джу Хидің Жоң Хаға берген шаңырағы. Бұл - Джу Хидің қызы мен Жун Ханың ұлының бір-біріне ғашық болғаны.

The film tells the parallel love stories of a mother and daughter. The story of the mother is told partially in flashbacks to the setting of South Korea under Park Chung hee's military regime in 1968. The movie starts in the present day. The daughter, Ji hye (Son Ye jin), is cleaning up around her house when she comes across a box full of old letters and a diary that detail the story of her mother, Joo hee (who is also played by Son Ye jin). Periodically in the movie, Ji hye reads one of these letters, which starts a flashback scene in which the story of the mother is told. These flashbacks are intertwined with Ji hye's own story, in which she falls for a fellow student, Sang min (Jo In sung), who is involved with the school theater. The movie tells the story of both relationships. The mother, Joo hee, visits the countryside as a student one summer and meets Joon ha (Cho Seung woo). Together they explore the countryside, playing near a river which they both will always remember as their special place. When a storm starts they take shelter together under a tree, but not before Joo hee twists her ankle and is rendered helpless. Joon ha carries her on his back and they struggle home, only to be confronted by her angry parents. Before they separate, Joo hee gives him a necklace, which he keeps close as a precious reminder of their time together. Unfortunately, as often happens in affairs of the heart, a third party prevents any deepening of their relationship. Joo hee has been promised by her parents as a bride to Tae soo, Joon ha's friend. But Tae soo, a noble friend, finds out about Joo hee and Joon ha's attraction for each other and helps the two communicate secretly by letting them use his own name in place of Joon ha's in their letters. When Tae soo's father finds this out, however, he beats Tae soo. Tae soo tries unsuccessfully to commit suicide so that his two friends can be together. Meanwhile, in the present, Ji hye falls for Sang min in whom her friend Soo kyeong is also very interested, but he seems not to notice. Then, in a sweet scene, they take shelter from the rain together under the same tree. He uses his coat to cover both of them and escorts her to where she needs to go. The moment, while magical, does not go anywhere as she feels his help was only due to his generous nature and not from any feelings for her on his part. Back in the past, Joon ha is guilt ridden over his friend's attempted suicide and Joo hee's own guilt. Determined to prevent any more hurt to her, Joon ha joins the army and goes to Vietnam. There he loses his eyesight while he tries to retrieve the necklace Joo hee had given him. When he returns to Korea, he meets again with Joo hee, and, trying to hide his blindness, convinces her he has married in the hope she will move on with her life. Though heart broken that their relationship cannot continue, she does move on and eventually marries Tae soo, Joon ha's kind friend. After they have been married for several years and have a young daughter (Ji hye) Joo hee is approached by friends of Joon ha, who relate Joon ha's last wish: that his ashes be scattered by Joo hee in the river, now a reservoir, where they first met. She then finds out that Joon ha hadn't married, but he later did after Tae soo and Joo hee were married. She was told that he had a son also. The heartbreak is too much and she cries. In the present, Ji hye's own story unfolds. Sang min reveals his true feelings for Ji hye — feelings that mirror her own. It is also revealed that their taking shelter together during the storm was no accident: he had purposely left his umbrella behind in a shop so that he could join her under the tree. Then, when Ji hye pensively reveals her mother's story to him, tears stream down his face. Silently he lifts a necklace from around his neck and places it around hers. It is the necklace that Ji hye's mother, Joo hee, had given to Joon ha when they met. The circle is completed: Joo hee's daughter and Joon ha's son have fallen in love.

Өндіріс

Мектеп сахналарының бірнешесі Кореядағы әртүрлі университеттерде түсірілді. Атап айтқанда, кітапхана Кюнг-Хи университетінде болды. Көріністердің өткен шақ пен қазіргі шақ арасында көптеген параллельдер бар. Өткен шақта Жун Ха досы Тэ Соның атынан олардың ортақ сүйіктісіне хаттар жазады. Қазіргі уақытта Джи Хе досының атынан олардың ортақ сүйіктісіне хат жазады. Өткен шақта Джу Хидің Жун Хамен таныстырылатын жағымсыз дос қызы бар. Қазіргі уақытта Джи Хеде де қарым-қатынасына араласатын жағымсыз досы бар. Сонымен қатар, Джу Хи мен Джи Хе екеуі де сүйген адамдарынан "Күн нұры шашқанда" деген өлеңді алады.

Қабылдау

Koreanfilm.org сайтының мәліметінше, тек Сеулдегі 49 экранда 533 950 көруші болды, ал Корея Фильм Кеңесінің мәліметі бойынша, елі бойынша барлығы 1 545 107 көруші фильмді тамашалады. Рецензент Дарси Пакет бұл фильмді режиссердің бұрынғы хит фильмі – "My Sassy Girl" фильмімен салыстырғанда, көбірек дәстүрлі мелодрама деп атады. Ол Чо Сын Удың түсірілім жұмысын және актерлік шеберлігін жоғары бағалады, бірақ Чо Ин Сонның ойынына көңілі толмады. Ақырында, ол бұл фильмнің "My Sassy Girl" фильмінен күткен деңгейге жетпегенін айтты. Басқа рецензенттер де ұқсас пікір білдірді, түсірілім жұмысын, музыкасын, Сон Е Джиннің актерлік шеберлігін мақтап, фильмді өте жақсы деп атады, бірақ оны ұлы фильм болуына кедергі келтіретін бірнеше кемшіліктері бар екенін айтты.

Марапаттар мен ұсыныстар

ЖылСыйлықКатегорияЛауреатНәтижеRef.200339-шы Baeksang Arts AwardsЖаңадан келген ең үздік актрисаСон Йе Джин11-ші Huabiao Awards Тамаша аудармадағы шетелдік фильм