Кіріспе

Мүліктік ережелер, жауапкершілік ережелері және иеліктен шығаруға болмайтындық: Кафедральдық ғибадатханаға бір қараш – ғылыми құқықтық әдебиетте (Гарвард заң журналы, 85-том, 1089-бет, 1972 жылғы сәуір айы) АҚШ Екінші округтік апелляциялық сотының судьясы Гидо Калабрези және қазіргі уақытта Стэнфорд заң мектебінің профессоры А. Дуглас Меламед еңбегі. Бұл мақала құқық және экономика саласына маңызды үлес қосып, заңның түрлі салаларын біртұтас көзқараспен қарастыруға батыл тырысқан туынды. Оның негізінде заңмен құрылған әртүрлі мүдделер әртүрлі деңгейде және әртүрлі жолдармен қорғалады. Кейбір мүдделер адам құқығы ретінде қарастырылып, иеліктен шығарылмайды. Басқа мүдделерді қылмыстық заң қорғайды, яғни егер олардың бұзылуы туралы хабарланса, мемлекет сот процесін бастау шығындарын көтереді; осымен қылмыстық заң басталады. Мұндай жағдайларда мемлекеттің жеңіп шығуы үшін дәлелдеу талабы жоғары; сондықтан қылмыстық іс жүргізу басталады. Тағы бір мүдделер зардап шеккен тарапқа тек қана сотқа шағымдану мүмкіндігін береді. Ал кейбір мүдделердің бұзылуы зардап шеккен тарапқа тек ақшалай өтемақы алу құқығын береді, егер жәбірленуші сот процесін бастауға қажетті шығындарды өз мойнына алуға дайын болса; мұндай мүдделер азаматтық құқықтың мәнін құрайды. Мұндай жағдайларда дәлелдеу жүктемесі қылмыстық заң бойынша қозғалған істерге қарағанда төмен; осылайша азаматтық іс жүргізу басталады.

Диссертация

Мақаланың тақырыбы суретші Клод Моненің Руан соборының суреттер сериясына сілтеме жасайды, авторлардың одан кейінгі академиялық талдауының әртүрлі көзқарас тұрғысынан қарастырылатын мәселеге деген бір ғана көзқарас екенін осылайша сәл меңзеп көрсетеді. Мақаланың негізгі тезисі "құқықтар" немесе "талап ету құқығы" ұғымына негізделген, оларды меншік, міндеттемелік жауапкершілік немесе иелiктен шығарылмайтындық ережелері арқылы қорғауға болады. Авторлардың басты мақсаты, Кіріспеде көрсетілгендей, Жеке меншік және Деликтік құқық салаларын біртұтас перспективадан қарастыруға мүмкіндік беретін тұжырымдамалық аяны ұсыну болып табылады. Содан кейін мақалада Заң және Экономиканың классикалық "Ластану мәселесі" және авторлар ұсынған жаңа аядағы түрлі қылмыстық санкциялар талданды.

Құқықтық құқықтар туралы түсінік

Мақала "құқықтар" деген маңызды ұғымды талқылаудан басталады, олар заңмен орнатылған және қорғалатын құқықтар ретінде анықталады. Олардың жоқтығы "күштінің құқығы" әлеміне алып келер еді, онда кез келген дау-жанжалда ең күштісі немесе ең тапқырлары жеңіске жетер еді. Осылайша, авторлар атап өткендей, заңның (құқықтарды белгілеудің) негізгі қызметі – даулы тараптардың қайсысының басымдыққа ие болатынын шешу. Авторлар сонымен қатар, осы құқықтарды (заңды) тиімді қолдану "күштінің құқығы" әлемінен аулақ болу үшін оларды орнатумен бірдей маңызды екенін айтады. Осы тұжырымнан бастап авторлар үш түрлі құқықты қарастырады: мүлік құқығымен қорғалатын құқықтар, жауапкершілік құқығымен қорғалатын құқықтар және берілмейтін құқықтар. Калабрези мен Меламедтің пікірінше, мүлік құқығымен қорғалатын құқық – сатып алушы мен сатушының келісіммен құнын анықтайтын ерікті мәміле арқылы сатып алынуы керек. Мүлік құқығымен қорғалатын құқық бойынша бастапқы құқықты кімге беру туралы ұжымдық шешім қабылданады, бірақ құқықтың өзінің құны туралы емес. Ал жауапкершілік құқығымен қорғалатын құқық, керісінше, ерікті мәмілеге қарамастан құқықтың құны туралы ұжымдық шешімді қамтиды. Жауапкершілік құқығымен қорғалатын бастапқы құқықты жойған жақ, құқық иесіне объективті бағаланған сома төлеуге міндетті. Авторлар мақалада талқылайтын үшінші құқық – берілмейтін құқықпен қорғалатын құқық. Авторлардың анықтамасына сәйкес, құқық оны сатып алуға ниетті сатып алушы мен сатушы арасында берілуіне рұқсат етілмеген жағдайда берілмейтін болып саналады. Осы ереже бойынша мемлекет бастапқы құқықты анықтауға, оны сату немесе сатып алуға тыйым салуға және оны сатқан немесе жойған жағдайда төленетін өтемақыны белгілеуге араласады. Осы үш құқықты түсіндіру үшін авторлар жеке үй иесінің мысалын келтіреді, оның үйі басқа біреу оны сатып алғысы келгенде мүлік құқығымен, мемлекет экспроприация арқылы үйді иеліктен шығарғанда жауапкершілік құқығымен немесе үй иесі мас немесе қабілетсіз болғанда берілмейтін құқықпен қорғалуы мүмкін. Құқықтар ұғымын анықтап, оларға қатысты үш негізгі ережені келтіргеннен кейін, мақала келесі екі сұраққа жауап іздейді: 1) Қандай жағдайларда белгілі бір құқық берілуі керек? және 2) Қандай жағдайларда мүлік, жауапкершілік немесе берілмейтін құқық ережесі құқықты қорғау үшін қолданылуы керек?

5-ереже: Кафедральді кеңейту

Айыпкерлік немесе мүліктік құқықтарды қорғау үшін жауапкершілік ережелерін қолдану мүмкіндігімен академиялық қоғамдастық қай ережені қолдану керектігін анықтаудың кілті транзакциялық шығындарға айналды деген тұжырымға келді. Сондықтан, егер транзакциялардың құны төмен болса, онда меншік ережелері қолданылуы керек. Егер мәміле шығыны жоғары болса, жауапкершілік ережелері қолданылуы керек. Стэнфорд заң мектебінің заң және экономика профессоры Джозефин Скотт Крокердің айтуынша, мәмілелер бойынша шығындар сауда-саттыққа кедергі келтіретін жалғыз нәрсе емес, сонымен қатар бағалау шығындары да бар. Бағалау шығындары – ақпаратты алу мен өңдеуге байланысты шығындар. Алайда судьялар зиянды бағалау үшін ақпаратты алу мен өңдеуде қиындықтарға тап болуы мүмкін. Залалдарды бағалаудың екі жолы бар. Объективті әдіс нарықтық бағаны қолданады. Алайда, нарықтық баға шындықты толық бағалап үлгермеуі мүмкін. Ал, басқаша есептер субъективті әдіспен жасалады. Субъективті әдіс бойынша, зиянның мөлшері – бұл құқықты иеленуші екіжақты алмасуда қабылдайтын ең төменгі баға. Өкінішке орай, объективті әдіс залалдың дұрыс мөлшерін анықтамайды, ал субъективті әдіс судья үшін іске асыру қиын болады.

Джеймс Э. Крайер, Мичиган университеті заң мектебінің заң профессоры Эрл Уоррен ДеЛано және Стюарт Шваб, Корнелл заң мектебінің заң профессоры, «Мүлік ережелері және жауапкершілік ережелері: басқа жарықтағы собор» еңбегінде 5-ші ережені ұсынды, ол 4-ші ереженің кемшіліктерін жоюға мүмкіндік береді. 5-ші ереже бойынша сот ең жақсы таңдау принципін қолданады:

Басқа жағдайлардың бәрі бірдей болған жағдайда, жауапкершілік ережелері қолданылған кезде, ең жақсы таңдаушы тарап екінші тарапқа сатуды мәжбүрлеу немесе мәжбүрлеу туралы шешім қабылдауы керек. Крайер мен Швабтың пікірінше, ең жақсы таңдау принципі «Калабрази мен Меламедтің әдісіне адал [себебі] басқа да нәрселер бірдей болған жағдайда, іс-әрекеттің шығындары «әлеуметтік шығындарды ең арзан жолмен болдырмайтын тарапты бұған итермелеу арқылы транзакция шығыны ең төменгі тарапқа немесе қызметке жүктелуі керек». 5-ші ережені іске асырудың бірінші қадамы – ең жақсы таңдаушыны анықтау. Әдетте, ең жақсы таңдаушы – ең кіші тарап. Ең жақсы таңдаушы «өзінің мүмкіндікті құнын басқа тараптың немесе тараптардың мүмкіндікті құнымен (соттың бағалауынша) салыстыруы керек». Екінші қадам – Крайер мен Шваб ұсынған екі есе кері бұрылысты іске асыру. Біріншісі, сот екінші тараптың әлеуметтік шығындарын (ең жақсы таңдаушы келтірген залал) бағалайды. Содан кейін судья ең жақсы таңдаушыны талап ететін бұйрықты енгізеді, ол басқа тарапқа зиян келтіруге байланысты зиянды өтеусіз жалғастыруды немесе зиянды тоқтатуды және өтемақы алуды шешуге тиіс. Сондықтан, егер ең жақсы таңдаушы екінші тарапқа зиян келтіруді тоқтатуға шешім қабылдаса, онда екінші тарап судья есептегендей таңдаушыға зиянды өтеуді төлеуі керек. Егер ең жақсы таңдаушы қалуға шешім қабылдаса, онда ең жақсы таңдаушы зиян келтіруді жалғастырады және ешқандай ақы алмайды.