Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эллери Седжвик (27 ақпан 1872 – 21 сәуір 1960) – американдық редактор, Генри Дуайт Седжвиктің інісі.
Ellery Sedgwick (February 27, 1872 – April 21, 1960) was an American editor, brother of Henry Dwight Sedgwick.
Ерте өмір
Ол Нью-Йорк қаласында Генри Дуайт Седжвик II және Генриетта Эллери (Седжвик) отбасында дүниеге келді, оның әжесі Уильям Эллери болды. Оның ата-тегі, Массачусетс штатының Стокбридж қаласының белгілі отбасы, әдебиет саласында жетістіктерге жететін дәстүрді қалыптастырды, соның ішінде Кэтрин Мария Седжвик және Генри Дуайт Седжвик III сияқты авторлар да бар еді.
He was born in New York City to Henry Dwight Sedgwick II and Henrietta Ellery (Sedgwick), grand daughter of William Ellery. His ancestors, a leading family of Stockbridge, Massachusetts, established a tradition of literary achievement, including authors Catherine Maria Sedgwick and Henry Dwight Sedgwick III.
Мансап
1890 жылы Гротон мектебін, 1894 жылы Гарвард университетін бітірді. 1894 жылы Гротонға оралып, 1896 жылға дейін классика пәнінен сабақ берді. Сосын Бостондағы «Youth’s Companion» журналының редакторының көмекшісі (1896–1900 жж.) болды, ал Нью-Йоркте «Leslie’s Monthly Magazine» (1900–1905 жж.) және «American Magazine» (1906–1907 жж.) журналдарының редакторы қызметін атқарды. Ол қысқа мерзімге «McClure’s Magazine» журналымен де, «D. Appleton & Co.» баспасымен де байланыста болды. 1909 жылы Бостонға оралып, «Atlantic Monthly» журналының редакторы және «Atlantic Monthly Company» компаниясының президенті болды. 1915 жылы Ұлттық өнер және әдебиет институтының мүшесі болып сайланды. Оның қаламынан «Томас Пейннің өмірі» (1899) атты еңбек жарық көрді. Седжвик 1908 жылы «Atlantic Monthly» журналын сатып алғанда, оның ай сайынғы таралымы 15 000 дананы құрады және журналдың жылдық шығыны 5 000 долларға жетеді. Ол бұл жағдайды өзгерту үшін жылдам әрекет етті және 1928 жылға қарай таралымын 137 000 данаға дейін арттырды. Ол көптеген жазушыларды ашқандығымен және «Atlantic Monthly» журналының Эрнест Хемингуэйдің «Fifty Grand» атты әңгімесін (1927 жылдың шілдесі) жариялаған алғашқы ұлттық журнал болғанымен есімдері шешілді. Седжвик 1938 жылы редакторлық қызметтен кетіп, 1939 жылы журналды сатты.
He graduated from Groton School in 1890 and Harvard University in 1894. He returned to Groton in 1894 and taught Classics there until 1896. Subsequently, he was assistant editor of the Youth's Companion at Boston (1896–1900) and in New York editor of Leslie's Monthly Magazine (1900–05) and the American Magazine (1906–07). He was associated with McClure's Magazine for short periods and with the publishing house of D. Appleton & Co., in 1909 returning to Boston to be editor of the Atlantic Monthly and president of the Atlantic Monthly Company. In 1915 he was elected to the National Institute of Arts and Letters. From his pen came The Life of Thomas Paine (1899). When Sedgwick purchased the Atlantic Monthly in 1908, the monthly circulation was 15,000 and the magazine ran an annual deficit of $5,000. He worked quickly to reverse the trend and by 1928, he had increased circulation to 137,000. He has been credited with discovering many writers and with having the Atlantic Monthly to be the first national magazine to publish a work of Ernest Hemingway's (the short story Fifty Grand, July 1927). Sedgwick resigned as editor in 1938 and sold the magazine in 1939.
Жеке өмір
Седжвик 1904 жылы бағбан және бау-бақша өсіруші Мейбл Кэботқа үйленді. Олардың төрт баласы болды: Ellery Jr., Cabot, Theodora және Henrietta. Мейбел Седжвик Массачусетс штатының Беверли қаласындағы 114 акрлық Лонг Хилл үйінің бақтарын жобалады. Ол 1937 жылы қайтыс болды. 1939 жылы ол (Изабел) Марджори Расселл есімді ағылшын әйелге қайта үйленді, ол белгілі бағбанға айналды. Олардың Беверлидегі жазғы үйі кең бақтарымен әйгілі болды және қазір Резервациялардың қорғаншыларының бас кеңсесі болып табылады. Седжвиктің ұлы Эллери Джуниор қаржы және инвестициялар саласында маңызды рөл атқарды, Кэбот АҚШ Мемлекеттік департаментінде карьералық дипломат болды және актриса және жазушы Паулита Седжвиктің әкесі болды, Теодора Оңтүстік-Шығыс Азияда кең ауқымда жұмыс істеді және бригадир генерал Уильям Бондтың әйелі болды, ал Генриетта өзінің бағбандық шеберлігімен танымал болды.
Sedgwick married gardener and horticulturist Mabel Cabot in 1904. They had four children: Ellery Jr., Cabot, Theodora, and Henrietta. Mabel Sedgwick designed the gardens at Long Hill, the 114 acre home in Beverly, Massachusetts. She died in 1937. He remarried in 1939 to an Englishwoman, (Isabel) Marjorie Russell, who became a celebrated horticulturalist. Their summer home in Beverly Massachusetts was renowned for its extensive gardens, and is now the headquarters of the Trustees of Reservations. Sedgwick's son Ellery Jr grew to become a significant player in finance and investments, Cabot was a career diplomat with the US State Department and the father of actress and author Paulita Sedgwick, Theodora worked extensively in South East Asia and was the wife of Brigadier General William Bond, and Henrietta became a well known horticulturalist in her own right.
Өлім
1938–1939 жылдары сциатика Седжвикті бірнеше айға төсекке тастады, сонымен қатар ол артриттен де қиналды. Ол 1960 жылы Вашингтон қаласында қайтыс болды және Стокбридждегі Седжвиктер отбасының қабірстанында жерленді.
Sciatica made Sedgwick bedridden for a few months in 1938–1939, and he was also plagued with arthritis. He died in 1960 in Washington, D. C., and is buried in the Sedgwick family plot in Stockbridge.