Кіріспе

Жозеф Алегранза (; 16 қазан 1715 жылы Миланда, Милан герцогтігінде 18 желтоқсан 1785 жылы Миланда), кейде Розарио Мария Эулабио деген псевдониммен, доминикандық тарихшы, археолог және антиквар, граф Карло Пертусати жинағын каталогтағандығымен танымал, қазір Biblioteca di Brera. Аллегранза Сант-Эусторджо базиликасындағы монастырға қараған және 1746 жылы Римде теология докторы дәрежесін алғанға дейін Сардиния корольдігінің Новара мен Верчеллиде теологиядан сабақ берді. Содан кейін ол Лигурия, Пьемонт және Оңтүстік Франция арқылы жүріп, 1750 жылы Неапольге жетті. Онда ол Константино Гримальдимен бірге "Ежелгі халықтардың мінез-құлқы, дарындылығы, ырымдары мен әдет-ғұрыптары туралы ең сенімді және жеткілікті идеяны басқару" үшін Пансофиялық кітапхананы қарастырды. Содан кейін ол Сицилия мен Мальтаға барып, онда филологиялық хаттар жазды (Lettere filologiche sopra il Regno di Sicilia e sopra Malta), содан кейін Чиетиге барып, екі жыл бойы семинарияда сабақ берді, және Римде 1754 және 1755 жылдар аралығында бірнеше ай бойы, және 1755 жылы тұрақты түрде Миланға көшіп барды. 1770 жылы Австрияның Архгерцогтігінің құрамында Миланды басқаратын Габсбургтердің билеушісі Мария Терезия бұрын Ломбардияның Мемлекеттік қауымы оның ұлы Архгерцог Фердинанд Карлге сыйлаған әдеби жинақты қоғамдық пайдалануға тапсырды. Осы бағышталудан кейін Алегранцаға жинақты каталогтауға тапсырма берілді, ол үшін императрицадан медаль алды; кітапхана 1786 жылы көпшілікке ашылатын болды. 1773 жылы оның ең танымал еңбегі De sepulcris christianis in aedibus sacris: accedunt inscriptiones sepulcrales christianae saeculo septimo antiquiores in Insubria Austriaca repertae басылып шықты, ол Италияның әр жерінен ертедегі қабір тастары мен эпитафиктерді бейнелейді.