Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Көлік экономикасында уақыт құны - бұл жолаушының жолға жұмсаған уақытының мүмкіндік құны. Бұл дегеніміз - саяхатшы уақытын үнемдеу үшін төлейтін немесе жоғалған уақыттың орнын толтыру үшін төлейтін сома. Көлікті жақсартудың басты себептерінің бірі - жолаушылардың үнемдейтін уақыты. Уақыт мәндерінің жиынтығын пайдалана отырып, көлік жобасының экономикалық пайдасын оларды шығындармен салыстыру үшін өлшеуге болады (осылайша шығындар мен пайданы талдаудың негізін құрайды). Әсіресе, жол жүру уақытында үнемдеу (немесе, бұл мәселеде, көбейту) көлік жобасының тұтынушы артықшылығындағы өзгерістің бір бөлігі болып табылады.
In transport economics, the value of time is the opportunity cost of the time that a traveler spends on their journey. In essence, this makes it the amount that a traveler would be willing to pay in order to save time, or the amount they would accept as compensation for lost time. One of the main justifications for transport improvements is the amount of time that travelers will save. Using a set of values of time, the economic benefits of a transport project can be quantified in order to compare them to the costs (thus forming the basis of cost benefit analysis). In particular, savings (or, for that matter, increases) in travel time form part of the change in consumer surplus for a transport project.
Жұмыс істемейтін уақыт
Бұл жұмыс орнынан тыс уақыттағы уақыт, оның ішінде жұмысқа бару және қайту, демалыс сапарлары. Бұл уақыт нарықта бағаланбағандықтан, оны тек қана нақтыланған артықшылық немесе көрсетілген артықшылықты талдау әдістері арқылы бағалауға болады, онда жолаушылардың жылдам, қымбат режимдер мен баяу, арзан режимдер арасындағы нақты немесе гипотетикалық таңдауларын тексеруге болады. Мысалы, егер жолаушы алты сағатқа созылатын автобусты 10 фунт стерлингке немесе төрт сағатқа созылатын пойызды 30 фунт стерлингке таңдау мүмкіндігіне ие болса, онда егер жолаушы пойызды таңдаса, оның уақытының құны сағатына 10 фунт стерлинг немесе одан да көп болады (себебі олар екі сағаттық жол уақытын үнемдеу үшін кем дегенде 20 фунт стерлинг жұмсауға дайын). Бір жұп таңдаудан уақыттың нақты мәнін азайтудың қиындығы уақыт мәндерін анықтау үшін гипотетикалық жағдайларды (декларацияланған артықшылық техникасы) қолдануды білдіреді. Жұмыс істемейтін уақыттың мәні пайдалылық теориясымен тығыз байланысты.
This is time spent outside our work, which might include journeys to and from work and leisure journeys. Since this time is not valued in a market, it can only be estimated from revealed preference or stated preference analysis techniques, where the real or hypothetical choices of travelers between faster, more expensive modes and slower, cheaper modes can be examined. For example, if a traveler has a choice between a coach which takes six hours and costs £10, or a train which takes four hours and costs £30, we can deduce that if the traveler chooses the train, their value of time is £10 per hour or more (because they are willing to spend at least £20 to save two hours' travel time). The difficulty in narrowing down the actual value of time from a pair of choices means that hypothetical situations are generally used (the stated preference technique) to deduce values of time. The value of non working time is linked strongly to utility theory.
Уақыттың құндылығын болжау
Уақыттың құндылығын уақыт бойы тұрақты деп қарастыруға болмайды. Уақыт - бұл шектеулі игілік, ал өнімділік пен табыс өскен сайын уақыттың салыстырмалы құны да артады. Тарихи тұрғыдан алғанда, уақыт құнының болжамы жеке табыс өсуімен тығыз байланысты, бұл практикалық қолданбаларда әдетте ЖІӨ өсуімен шамаланады. Табыс пен уақыт құнының арасындағы байланысты болжауда айтарлықтай белгісіздіктің болуынан пайдаланып, табысқа эластикалық ретінде өлшенетін салыстырмалы қарапайым "бармақ ережесі" бағалауларын қолдану кең таралған. Жалпы алғанда, серпімділіктің қандай болуы керектігі анық емес, ал теориялық тұрғыдан алғанда, жеке сапарлар үшін табыс серпімділігінің бірлік болуы керектігінің себебі жоқ, өйткені жеке адамдар немесе үй шаруашылықтары қосымша табыспен уақытты үнемдеуді қалай бөлетіндігі жеке таңдауының мәселесі.
The value of time cannot be assumed constant over time. Time is a limited good and as productivity and income increase, the relative value of time increases as well. Historically, the projection of the value of time has been closely linked to personal income growth, which in practical applications is typically approximated by GDP growth. Due to a substantial amount of uncertainty in predicting the relationship between income and the value of time, it is common to apply relatively simple “rule of thumb” estimates that are measured as elasticity to income. Generally, it is not clear what the elasticity should be, and from a theoretical standpoint there is no reason why the income elasticity for private travel should be unity, since it is a matter of personal preference how individuals or households allocate additional income to purchasing time savings.