Кіріспе

Неустрия сарайының франк әкімі Эброин (680 немесе 681 жылы қайтыс болды) – сарай әкімі. Ол екі рет Неустрия сарайының франк әкімі болды: біріншісі 658 жылдан 673 жылы қызметтен алынғанға дейін, екіншісі 675 жылдан өліміне дейін, 680 немесе 681 жылы. Өте қатыгез және зорлықпен өркендеген мансабында ол өзі басқарып отырған Неустрияның билігін Бургундия және Аустразияға тануға тырысты.

Өмір және мансап

Пиппинидтердің мэрі Гримальд Ескінің Аустразиядағы сәтсіз төңкерісінен кейін Меровингтер соты Неустрияда орналасты. Liber historiae Francorum бойынша, Хлотар III билік құрғанда Неустрияның мэрі Эрхиноальд қайтыс болды. 659 жылы франктер кеңесі оның орнына Эбройнді сайлады. Әулие Элигиус туралы жазбада 670-ші жылдардың ортасында Эбройннің Бобо есімді жалғыз ұлы болғаны айтылады; Бобо сол кезде жас кезінде ауырған аурудан жазылып жатқан еді. Осыған сүйенсек, Бобо шамамен 660 жылы туған болуы мүмкін. Шельс патшайымы Балтильд өзінің ұлы Хлотар III үшін регент қызметін атқарды. Эбройнмен билік үшін күрескеннен кейін ол 664 жылы Париждің жанындағы Шельс аббаттығына көшіп кетті. Ағылшын ғалымы Беда (IV.1) 668 жылы Эбройн туралы бір оқиғаға назар аударды. Беданың айтуынша, Эбройн Римнен қайтып келе жатқан ағылшын адамын тоқтатып, Византия императорының (Сиракузада тұратын Констанс II) өзінің билігіне қарсы одақ құрып жатыр деген қорқынышпен ұстады. Осыдан Эбройн 668 жылға қарай Неустрияның және (теория бойынша) «франктердің» де-факто билігін өзіне алғанын көруге болады. Келесі төрт жылда Эбройннің ықпалы қаншалықты тікелей болғаны белгісіз (Liber historiae Хлотар сол кезде өзін оятып алған болуы мүмкін), бірақ Хлотар 673 жылы қайтыс болғанда Эбройн қайтадан билікке келді. Содан кейін Эбройн тағы бір ағасы, Теудерик III-ті, басқа ақсүйектермен ақылдаспай-ақ Неустрияның патшасы етіп тағайындады. Эбройн Неустрия мен Бургундияның біртүтастығын сақтауға тырысты, бірақ бургундтық дворяндар тәуелсіздікті қалады. Олар Аутун епискобы Леодегар (немесе Легер) және Эльзас герцогы Адалрих басшылығымен көтеріліс ұйымдастырып, Теудериктің үлкен ағасы Хилдерик II-ге, ол кезде Аустразияда билік етіп тұрғанға, тәжді ұсынды. Хилдерик Эбройнның орнына өзінің аустразиялық сарай мэрі Вулфоальдты қойды. Бірнеше епископтың араласуымен Эбройнның өмірі сақталды; ол шаш қырқылып, Люксеуилге қамалды.

Билікке қайта оралу

Сол жылы Хилдерик II Бондиде наразы Франк адамдарының қолынан қаза тапқаннан кейін Теодорих III Неустрияда патша болып қайта орнатылды, ал Леудезий оның сарай басшысы болды. Эброин мен Леодегар осы алабұдынды пайдаланып, монастырдан шығып, көп ұзамай қайтадан бетпе-бет келді. Әрқайсысы әртүрлі Меровинг патшасынан қолдау іздеді, тіпті Эброин жалған Меровингтің таққа талапкерін монарх деп жариялады. Бірақ оның жеңісі ұзаққа созылмады, ол 681 жылы көптеген жауының бірлескен шабуылынан қаза тапты. 684 жылы Леудезийдің туған жері – Неустриядағы Пуатье епископы Ансольд Бургундиялық Леодегардың өмірбаянын жазуды тапсырды. Онда Эброин тек құмарлық пен билікке құмарлықтан туған Құдайдың жауы ретінде бейнеленді. Бұл өмірбаян шіркеуде осыншалықты қадірленді, тіпті Леодегар да Әулие Лежер ретінде қасиетті деп жарияланды. Эброиннің жамандығы туралы әңгімелер Австразиялықтарға да пайдалы болды, олардың амбициялы сарай басшылары Фредегардың жылнамасын жазуды жалғастыруға тапсырыс берді.

Негізгі дереккөздер

Liber historiae Francorum, Б. Круш редакторында, Monumenta Germaniae historica сценарийінің II томында жарияланды. Ursinus жазған Vita sancti Leodegarii, сол кезде St Maixent монастырының монахы (Migne, Patrologia Latina, xcvi том). Vita metrica, Poetae Latini aevi Carolini, III томда (Germ. Hist. қосымшасы).