Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Норвегиялық саясаткер Колбьёрн Сигурд Вернер Варманн (23 желтоқсан 1904 - 13 тамыз 1980) - Норвегияның діни қызметкері және Еңбек партиясының саясаткері. Ол 1955-1960 жылдары көлік және коммуникация министрі, сондай-ақ Финнмарк округінің губернаторы ретінде белгілі.
Norwegian politician
Kolbjørn Sigurd Werner Varmann (23 December 1904 – 13 August 1980) was a Norwegian priest and politician for the Labour Party. He is known as Minister of Transport and Communications from 1955 to 1960, and also as County Governor of Finnmark.
Ерте өмір және мансап
Ол Эйд қаласында Андерс Корнелиус Карлсеннің (1871-1940) және Астрид Лангеландтың (1879-1932) ұлы болып дүниеге келді. 1924 жылы студент болып оқуға түсіп, оны cand. теол. 1929 жылы бітірген. Ол 1930-1931 жылдары Нордфьордейдте мектеп мұғалімі болып жұмыс істеді, содан кейін 1931 жылы Хологланд епархиясында пастор болды. Осы лауазымда ол Тайсфьордтағы орта мектепті құрды. 1935 жылдан бастап ол муниципалитеттегі мектеп кеңесінің төрағасы болды, ал 1936 жылы Тайсфьордтағы викарий болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Норвегияның қарсылық қозғалысының мүшесі болды, Швецияға заңсыз көшіп кетуді ұйымдастырды. Ол нацистік неміс билігімен тұтқындалды, бірақ аман қалды және 1940-1945 жылдары қорғаныс медалімен марапатталды.
He was born in Eid as a son of as a son of Anders Kornelius Karlsen (1871–1940) and Astrid Langeland (1879–1932). He enrolled as a student in 1924, and graduated with the cand. theol. degree in 1929. He worked as a school teacher in Nordfjordeid from 1930 to 1931 before becoming curate in the Diocese of Hålogaland in 1931. While holding this position, he founded the upper secondary school in Tysfjord. From 1935 he chaired the school board in the municipality, and in 1936 he became vicar in Tysfjord. During World War II he was a member of the Norwegian resistance movement, organizing illegal emigration to Sweden. He was arrested by the Nazi German authorities, but survived and was decorated with the Defence Medal 1940–1945.
Ұлттық саясат
Соғыстан кейін ол Тайсфьордқа діни қызметкер ретінде оралды. Ол сонымен қатар Нордре Салтеннің деканы болды, бірақ 1963 жылы екі лауазымнан да кетті. Ол сондай-ақ 1946 жылдан 1958 жылға дейін Отан қорғаушысының лейтенанты болды. Ол 1945-1955 жылдары Тайсфьорд қаласының әкімі болып қызмет етіп, сол кезеңде Нордланд округі кеңесінің мүшесі болды. Ол 1950 жылы Нордландтан Норвегия парламентіне сайланды және үш рет қайта сайланды, соңғы мерзім 1965 жылы аяқталды. 1955 жылдың қаңтарынан 1960 жылдың сәуіріне дейін Герхардсеннің үшінші кабинетінде көлік және байланыс министрі болды. Осы уақыт ішінде оның парламенттегі орнын Маргит Йоханна Мункебье мен Рольф Хелем алды. Оның мансабы Финнмарк округінің губернаторы лауазымымен аяқталды, ол 1965 жылдан 1974 жылға дейін болды. Сонымен қатар ол Норвегияның бас аудиторы басқармасының орынбасары, Nord Norge үшін Utbyggingsfondet басқарма мүшесі болды. 1980 жылы ол алтыннан жасалған Корольдік Медальмен марапатталды, бірақ 1980 жылы тамызда қайтыс болғандықтан, ол ешқашан медальді қабылдамады.
After the war he returned to Tysfjord as a vicar. He was also the dean of Nordre Salten, but left both positions in 1963. He was also a lieutenant in the Home Guard from 1946 to 1958. He became involved in politics, serving as mayor of Tysfjord from 1945 to 1955, and was a member of Nordland county council during the same period. He was elected to the Parliament of Norway from Nordland in 1950, and was re elected on three occasions, the last term ending in 1965. From January 1955 to April 1960 he was the Minister of Transport and Communications in Gerhardsen's Third Cabinet. During this time his seat in parliament was taken by Margith Johanne Munkebye and Rolf Hellem. His career ended with the post of County Governor of Finnmark, which he held from 1965 to 1974. He was also a deputy board member of the Office of the Auditor General of Norway, a board member of Utbyggingsfondet for Nord Norge. He was awarded the HM The King's Medal of Merit in gold in 1980, but never physically received the medal as he died in August 1980.