Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бенедикт Бископ (шамамен 628 – 690), сондай-ақ Бископ Бадукинг деп те аталады, англосаксон аббаты және Монквермут-Джарроу аббаттығының (онда ол әйгілі кітапхананы да құрды) негізін қалаушы болды. Ол өлімінен кейін қасиетті деп есептелді. Бадукингтің Линдсей/Линдфьернан тегінің тізімдерінде, сондай-ақ Англия коллекциясындағы және Ұлы Альфредтің бесінші буынға дейінгі атасы ретінде кездесуі мүмкін деген болжам бар.
Benedict Biscop (c. 628 – 690), also known as Biscop Baducing, was an Anglo Saxon abbot and founder of Monkwearmouth Jarrow Priory (where he also founded the famous library) and was considered a saint after his death. Baducing has been suggested to appear as Biscop Beding the Son of Beda Bubbing, King of Mercia in the Lyndsey/Lindfearnan lists of geneaologies held by the Anglian Collection and Great Grandfather of Alfred The Great.
Ерте мансап
Бенедикт, асыл Солтүстікумбриялық отбасында туған, бір уақыт бойы Берниция королі Освиудің тегіні болды. 25 жасында (653) Бенедикт өзінің досы Кильфридке ілесіп, Римге бес сапардың біріншісін жасады. Алайда Уилфрид Лионда жолшыбай тоқтатылды. Бенедикт бұл сапарды өз бетімен аяқтады, ал Англияға оралғанда "Англия шіркеуінің игілігі үшін ынта мен құлшынысқа толы болды". Бенедикт он екі жылдан кейін Римге екінші сапарға шықты. Осуиу патшасының ұлы Деиралық Альхфрит онымен бірге баруды ниеттенді, бірақ патша рұқсат беруден бас тартты. Бұл сапарда Бископ Акка мен Уилфридпен кездесті. Англияға қайтар жолда Бенедикт Леринге тоқтады, бұл арал - Жерорта теңізінің жағалауындағы монастырь арал, ол сол кезде Әйет Бенедикттің ережесін қабылдаған еді. 665-667 жылдары екі жыл бойы ол онда оқудан өтті, монахтық ант қабылдады және "Бенедикт" деген ат алды. Екі жыл Леринде болғаннан кейін Бенедикт Римге үшінші сапарын жасады. Осы кезде Папа Виталиан оған 669 жылы Тарс архиепискобы Теодорды Кантербериге қайтаруды тапсырды. Олар оралғаннан кейін архиепископ Теодор Бенедиктті Сент-Петір мен Сент-Павел шіркеуінің Кентерберидегі аббаты етіп тағайындады, ол бұл қызметті екі жыл атқарды.
Benedict, born of a noble Northumbrian family, was for a time a thegn of King Oswiu of Bernicia At the age of 25 ( 653) Benedict made the first of his five trips to Rome, accompanying his friend Saint Wilfrid the Elder. However Wilfrid was detained in Lyon en route. Benedict completed the journey on his own, and when he returned to England was "full of fervour and enthusiasm for the good of the English Church". Benedict made a second journey to Rome twelve years later. Alchfrith of Deira, a son of King Oswiu, intended to accompany him, but the king refused to grant permission. On this trip Biscop met Acca and Wilfrid. On his return journey to England Benedict stopped at Lérins, a monastic island off the Mediterranean coast of Provence, which had by then adopted the Rule of St. Benedict. During his two year stay there, from 665 to 667, he underwent a course of instruction, taking monastic vows and the name of "Benedict". Following the two years in Lérins Benedict made his third trip to Rome. At this time Pope Vitalian commissioned him to accompany Archbishop Theodore of Tarsus back to Canterbury in 669. On their return Archbishop Theodore appointed Benedict as abbot of SS. Peter and Paul's, Canterbury, a role he held for two years.
Киелі кітап сүйгіш
Бенедикт Бископ, кітапқа құмар, саяхаттарынан кітапхана жинады. Оның Римге екінші сапары кітаптарды сатып алу мақсатымен жасалған. Барлығы алдында, кітапханада шамамен 250 түрлі кітап болды, олардың көп бөлігі діни қызметтерге арналған кітаптар еді. Кітапханаға діни кітаптар, классикалық және әлемдік әдебиеттер де кірді.
Benedict Biscop, the Bibliophile, assembled a library from his travels. His second trip to Rome had been a book buying trip. Overall, the collection had an estimated 250 titles of mostly service books. The library included scripture, classical, and secular works.
Құрылтайшысы
674 жылы Нортумбрияның Эгфрит Бенедиктке монастырь салу үшін жер берді. Ол континентке барып, роман стилінде монастырь салай алатын тас қалаушыларды әкелуге тырысты. 679 жылы Бенедикт кітапхана үшін кітаптар, қасиетті реликвиялар, тас қалаушылар, шыны жасаушылар және Папа Агатонның монастырына белгілі бір жеңілдіктер берген жарлығын алу үшін Римге бесінші және соңғы сапарын жасады. Бенедикт кітапхананы толтыру үшін барлығы бес рет шетелге сапар шекті. 682 жылы Бенедикт Эостервинді өзінің көмекшісі етіп тағайындады, ал король Санкт-Петердің табысына қатты қуанды, оған Жарроуде жер берді және екінші монастырь салуға шақырды. Бенедикт Жарроуда бауырлас (Сент-Пол) негізін құрды. Ол Кельфридті басшы етіп тағайындады, ол Уэрмуттан 20 монахпен бірге Жарроудағы негізді салу үшін аттанды. Бенедикттің шәкірттерінің бірі Беданың айтуынша, ол Франциядан құрылысшылар мен шынышыларды әкеліп, ғимараттарды таспен тұрғызды. Ол өзінің қауымы үшін Бенедикттің және өзі қонақтап кеткен он жеті монастырдың дәстүрлеріне негізделген ереже жасады. Ол сондай-ақ Римдегі Санкт-Петер шіркеуінің бас канторы Иоанн аббатқа осы монастырларда римдік ән үйретуді тапсырды. Бенедикттің мақсаты Англия үшін үлгілі монастырь салу және Еуропадағы шіркеу тәжірибесі туралы білімін бөлісу болды. Бұл Англияда таспен салынған алғашқы шіркеу ғимараты болды, ал шыныны пайдалану 7 ғасырдағы Англияда көптеген адамдар үшін жаңалық еді. Соңында, ол сол кездегі үлкен кітапханаға ие болды – бірнеше жүз томдық кітаптардан тұратын кітапхана. Бенедикттің шәкірті Беда өзінің әйгілі еңбектерін осы жерде жазды. Кітапхана әлемдік деңгейде танымал болды, ал онда көшірілген қолжазбалар бүкіл Еуропаның бағалы қазынасына айналды, оның ішінде ең бағалысы латын тіліндегі Vulgate нұсқасының толық Библиясының ең ерте сақталған қолжазбасы – Codex Amiatinus болды.
Ecgfrith of Northumbria granted Benedict land in 674 for the purpose of building a monastery. He went to the Continent to bring back masons who could build a monastery in the Pre Romanesque style. Benedict made his fifth and final trip to Rome in 679 to bring back books for a library, saintly relics, stonemasons, glaziers, and a grant from Pope Agatho granting his monastery certain privileges. Benedict made five overseas voyages in all to stock the library. In 682 Benedict appointed Eosterwine as his coadjutor and the King was so delighted at the success of St Peter's, he gave him land in Jarrow and urged him to build a second monastery. Benedict erected a sister foundation (St Paul) at Jarrow. He appointed Ceolfrid as the superior, who left Wearmouth with 20 monks to start the foundation in Jarrow. Bede, one of Benedict's pupils, tells us that he brought builders and glass workers from Francia to erect the buildings in stone. He drew up a rule for his community, based on that of Benedict and the customs of seventeen monasteries he had visited. He also engaged Abbot John, Arch cantor of St. Peter's in Rome, to teach Roman chant at these monasteries. Benedict's idea was to build a model monastery for England, sharing his knowledge of the experience of the Church in Europe. It was the first ecclesiastical building in Britain to be built in stone, and the use of glass was a novelty for many in 7th century England. It eventually possessed what was a large library for the time – several hundred volumes – and it was here that Benedict's student Bede wrote his famous works. The library became world famous and manuscripts that had been copied there became prized possessions throughout Europe, including especially the Codex Amiatinus, the earliest surviving manuscript of the complete Bible in the Latin Vulgate version.
Өлім
Өмірінің соңғы үш жылы Бенедикт төсекке тігілді. Ол ауруын үлкен шыдамдылық және иманмен көтерді.
For the last three years of his life Benedict was bed ridden. He suffered his affliction with great patience and faith.
Құрмет
Беденің уағызы (Homily 17) Бископқа өте ертеден бастап қоғамдық құлшылық болғанын көрсетеді; оның мерекесі болған, бірақ оның қабір қалдықтары Этельвольд тұсында шамамен 980 жылы Торниге көшірілгеннен кейін ғана кеңінен таралды. Ол христиан шіркеуімен қасиетті деп танылады, оның мереке күні 12 қаңтарда тойланады. Бенедикт Англия шіркеуінде 12 қаңтарда еске алынады. Шығыс православие шіркеуі оны қасиетті санап, Жаңа Күнтізбе бойынша 12 қаңтарда мерекесін тойлайды.
A sermon of Bede (Homily 17) indicates that there was a very early public cult of Biscop; for his feast, but it became more widespread only after the translation of his relics to Thorney under Ethelwold c. 980. He is recognised as a saint by the Christian Church, which holds his feast day on 12 January. Benedict is remembered in the Church of England with a commemoration on 12 January. The Eastern Orthodox Church venerates him as a saint and celebrates his feast day on 12th January on the New Calendar.