Кіріспе

1955 жылы Артур Кларктың "Жұлдыз" атты қысқа әңгімесі - ағылшын жазушысы Артур Кларктың ғылыми-фантастикалық қысқа әңгімесі. Ол 1955 жылы Infinity Science Fiction ғылыми-фантастикалық журналында жарық көріп, 1956 жылы Хьюго сыйлығын жеңіп алды. Бұл Кларктың 1958 жылы жинаған "Аспанның екінші жағы" атты кіші әңгімелер кітабында жинақталған және ол 1965 жылы қаңтарда Short Story International журналында басты әңгіме ретінде басылып шыққан.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

Жерден келген ғарыш зерттеушілерінің тобы алыс жұлдыздық жүйеге экспедициядан оралды, онда олар өз жұлдызы суперноваға айналған кезде жойылған озық өркениеттің қалдықтарын тапты. Топтың бас астрофизигі иезуит діни қызметкері сапар барысында белгілі бір құпия оқиғадан туындаған сенім дағдарысынан зардап шегеді. Жоғалған планетаның мәдениеті Жердегіге өте ұқсас болды. Жұлдыздың жарылатынын бірнеше ұрпақ бұрын білген және жұлдыздар аралық сапарға түспеген адамдар өз өмірлерінің соңғы жылдарында Күн жүйесінің ең шеткі планетасына қақпақ салып, оның Плутон тәрізді орбитасы суперновадан аман қалу үшін жеткілікті болды. Олар бір күні өздерінің өмірлері бекер болмас деп үміттеніп, мұнда өздерінің тарихы, мәдениеті, жетістіктері мен философиясы туралы толық деректерді сақтап қалды. Жерді зерттеушілер, әсіресе астрофизик-пастырь, осы артефактілерге қатты әсер етті, олар өздерін өлі нәсілдің бейбіт, адам секілді мәдениетімен және олардың қатыгез тағдырына қарсы көрсеткен терең рақыммен жақын таныстырды. "Жұлдыздың" соңғы абзацында діни қызметкердің қайғысының терең тамыры ашылады. Ол бұрыннан белгілі болған супернованың нақты жылы мен жұлдыздық жүйенің Жерден қашықтығын анықтап, жарылыстан шыққан жарық Жерге жеткен күнді есептеп, бейбіт планетаны жойған апаттың Исаның тууын жариялаған жұлдыз екенін көрсетті. Ғалымның сенімі Құдайдың қалаусыздығынан шайқалған:

Бейімделулер

Кейіннен бұл оқиға 1985 жылы "Твайлайт-зона" рождестволық эпизодының бір бөлігі ретінде драматизацияланды. Түпнұсқадағы оқиға жағымсыз аяқталса да, бұл нұсқада аяғы жақсырақ: ғалым Әкеге жойылуға лайық планета тұрғындары қалдырған өлеңді оқып береді, ол "жаңғыл, ақылсыз, қараңғыда өліп, ешқашан күнді көрмейтіндерге қайғы" деген сөзбен аяқталады. Артур Кларкпен өзгертілген аяқ туралы кеңестер берілді және студияға қарсылық білдірмеді.