Кіріспе

Итальяндық романист және лексикограф (1863-1939) Альфредо Панзини (31 желтоқсан 1863 10 сәуір 1939) - итальяндық романист, сыншы, тарихи жазушы және лексикограф. Көпшілікке танымал әрі көп еңбек сіңірген жазушы, Италияда өзінің тамаша және күлкілі әңгімелерімен танымал.

Өмірбаян

Альфредо Панзини Сенигалияда дәрігер Эмилио Панзини мен Филомена (Сантини) Панзининің ұлы болып дүниеге келді. Панзини өзінің ерте өмірін Риминиде өткізді. Ол Венециядағы Марко Фоскарини лицейінде және Болонья университетінде білім алған, мұғалімі - ұлы ақын Джозуэ Кардуччи. Ол Болонья университетінің әдебиет мамандығы бойынша және макарондық латын ақыны Теофило Фоленго туралы диссертациямен бітірген. Панзини Кардуччидің өмір бойы ұстазы болды. Ол өзі де мұғалім болды. 1886 жылы Салерно шығанағындағы шағын қала Кастелламмаре ди Стабианың Гиннасио Губернациосына тағайындалды. Екінші курста итальян, латын, тарих және географиядан сабақ берді. 1888 жылы Миландағы Гиннасио Джузеппе Париниге ауыстырылды. 1890 жылы шілдеде ол Клелия Габриеллиге үйленді; олардың үш ұлы (бір қайтыс болған) және бір қызы болды. 1897 жылы сенатор Франческо Бриоски оны Милан политехникалық университетінің дайындық мектебінде итальян әдебиетін оқыту үшін шақырды. Алайда, ол Паринидегі оқытушылық міндеттерінен бас тартпады, бірақ екі лауазымды да сақтап қалды және жеке оқытушылық қызметін жалғастырды. 1905 жылы ол Филологиялық орталығында үшінші ұстаздық қызметтен өтті. 1907 жылы 19 жылдан кейін Париниден кетеді, бірақ басқа екі ұстаздық лауазымында да жалғасады. 1918 жылы Панзини Римге көшіп барды, онда 1924 жылға дейін Леонардо да Винчи институтында, содан кейін Теренцио Мамиани лицейінде сабақ берді. 1924 жылы ол "Corriere della Sera" мәдени бетіне өз үлесін қоса бастады. 1927 жылы ол Адриатика жағалауындағы Беллария деген бейбіт ауылға барып, өмірінің қалған бөлігін сонда өткізді. Панзини фашизмнің пайда болуын құп көрді. 1925 жылы ол Фашистік зиялылардың манифестіне қол қойғандардың бірі болды, ал 1929 жылы ол Муссолини есімін алған Италия Корольдік академиясының алғашқы мүшелерінің бірі болды. Паньзини шығармашылық қабілеті жоғары жазушы болғандықтан, ол 46 томдық повесть, көркем әдебиет, әдебиеттану, тарихи және тілдік зерттеулер жинағын шығарды. Ол өзінің әдеби мансабын 1893 жылы Il Libro dei morti (Өлілер кітабы) арқылы бастады және өмір бойы тағы отызға жуық кітап шығарды. Ол өзінің шығармаларының әзіл-сықақ, жиі ізгілікпен жазылғандығымен танымал. Оның стилі, қазіргі заманғы декадентизмнің әсерінен де нәзік және лирикалық, Д'Аннунционың поэтикалық және риторикалық күрделілігіне қарама-қарсы. Үлкен классицисттің тәлімін алған Панзини грек, латын және итальян әдебиеттеріне үлкен сезімталдығын дамытты. 1928 жылы ол Гесиодтың "Жұмыстар мен күндер" атты шығармасының итальян тіліндегі аудармасын жариялады (алғашқыда Nuova Antologia, содан кейін Тревес шығарған кішкентай томда). Оның Гомерді, Катуллды, Гесиодты, Вергилийді, Боярдоны және Ариостоны (оның сүйікті авторларының бірнешеуін атап өтсек) құрметтеуі оның өмірінде жазған көптеген кітаптарының беттерінде көрінеді. Оның стилі әдетте әдебиетке айналдыру үшін абайлап ойлап табылған, ол әдебиеттің иділдік және малшылдық әлемін аңсаған. тілдің барлық түрлерін, оның ішінде жаргонды қамтыды. Панзини сөздігіне әр саладан, әр тектен шыққан, көптеген тілдердегі сөздер мен сөз тіркестері енген. Осылайша латын, грек, француз, ағылшын тілдеріндегі сөз тіркестері мен сөздері тіркеледі. Шығарманың табысы авторға да, баспаға да күтпегендей болды. Мұның екі себебі бар. Бір жағынан, бұл том нақты мақсатқа қызмет етті, өйткені көптеген итальяндық сөздіктер өте консервативті болды және жаңадан жасалған сөздердің бірін де қосудан бас тартты, олардың шығу тегі таза емес еді. Екінші жағынан, Панзинидің материалды ұсынуы өте түпнұсқа және басқа замандас сөздіктерден әлдеқайда жоғары болды. Алғашқы табыстан кейін Панзини сөздерді жинауды жалғастырды және көп ұзамай екінші басылымды да дайындауға кірісті. Бұл сөздіктің ерекшелігі - оның құндылығын сақтап қалу үшін, ол сөйлеу тілімен қатар жүруі керек еді, ол, әрине, үнемі өзгеріп отыратын. Нәтижесінде тілге жаңа сөздер үнемі еніп, сондықтан Панзини сөздігіне кіруге лайық болады, ал сонымен бірге уақытша танымал болған кейбір сөздер тез жоғалып, тасталуы керек. Осы өзгеріп келе жатқан жағдайға сай Panzini сөздіктің сегіз басылымын шығарды, олардың әрқайсысы үлкен жетістікке жетті. Панзинидің "Dizionario Moderno" 1963 жылға дейін он рет қайта өңделген. Панзини сонымен қатар бірнеше тарихи еңбектер жазды, соның ішінде Кавур графы Камилло Бенсоның әйгілі өмірбаяны бар. 1939 жылы 10 сәуірде 75 жасында Римде қайтыс болды. Белариядағы жазушы өзінің көп жылдарын отбасымен өткізген Вилла Ла...

Хат-хабар

1940 Картеджио Альфредо Панзини Ренато Серра. 1986 Картеджио Панзини Моретти 1914 1936, редакторы Клаудио Тоскани. 1990 Картеджио Панзини Прецзолини 1911 1937, редакторы - Сандро Рогари.